Η Εξαΰλωση Επιστρέφει με την Σέρες, μια Φρουρό που Δημιουργήθηκε από Πειράματα, Υπακοή και μια Άρρηκτη Υπόσχεση

Η Nimble Neuron ετοιμάζεται να φέρει μια ακόμα βαθιά αφηγηματική Ψηφιακή Ανθρώπινη Οντότητα στο Λούμια Νησί. Σέρες, ο δεύτερος νέος χαρακτήρας που σχετίζεται με την Εξαΰλωση Σεζόν 12: Ταξίδι, έχει λάβει την επίσημη παρουσίασή της, αποκαλύπτοντας μια φρουρό της οποίας η ταυτότητα διαμορφώθηκε από πειράματα, υπακοή και το πρώτο άτομο που ποτέ της θεώρησε την ύπαρξή της πολύτιμη από μόνη της.

Περιγράφεται ως πιστή φρουρός που συμμετέχει στο πείραμα, η Σέρες είναι στενά συνδεδεμένη με την Λουσία Τζέμμα ντι Φεράντε, τον άλλο σημαντικό νέο χαρακτήρα που παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της Σεζόν 12. Η σχέση μεταξύ των δύο έχει αναπτύσσεται μέσα από την Μια Ιστορία που δεν ειπώθηκε, τα Αρχεία Ψηφιακής Ανθρώπινης Οντότητας και τη δική της ιστορία, αλλά η νέα παρουσίαση της Σέρες τοποθετεί τελικά την ιστορία κυρίως από τη δική της προοπτική.

Αυτό που προκύπτει είναι κατά πολύ πιο σκοτεινό από μια συμβατική ιστορία πίστης. Πριν η Σέρες αποκτήσει όνομα, ήταν ένα πειραματικό υποκείμενο εκτεθειμένο σε β brutal VF δοκιμές, αναγκασμένο να σκοτώνει άλλα υποκείμενα για να επιβιώσει και επανειλημμένα ανατεθειμένα σε αποστολές γιατί το να παραμείνει χρήσιμη ήταν ουσιαστικά ο μόνος τρόπος να αναβληθεί η εκτέλεσή της. Η γνωριμία με τη Λουσία της έδωσε κάτι που τα πειράματα της AGLAIA ποτέ δεν είχαν: έναν λόγο να ζήσει που δεν βασιζόταν στη χρησιμότητα.

Η Σέρες Ανατράφηκε για να Επιβιώσει, Όχι για να Ζήσει

Η ιστορία της Σέρες αρχίζει μέσα σε ένα εργαστήριο παρά στο Λούμια Νησί. Η επεκταμένη ιστορία του χαρακτήρα της Nimble Neuron περιγράφει επαναλαμβανόμενες ενέσεις, άγνωστες ουσίες και πειράματα τόσο σοβαρά που η απώλεια συνείδησης έγινε πολυτέλεια. Άλλα υποκείμενα που ζούσαν δίπλα της μπορούσαν να γίνουν στόχοι που της δόθηκαν εντολές να σκοτώσει την επόμενη μέρα, μειώνοντας σταδιακά την επιζώντων ομάδα μέχρι οι εναπομείνασες να αντιμετωπίζονται λιγότερο ως άνθρωποι και περισσότερο ως αποτυχημένα πειραματικά περιουσιακά στοιχεία.

Η διάκριση μεταξύ επιβίωσης και ζωής είναι κεντρική στην χαρακτηριστικότητα της. Η Σέρες δεν σκέφτεται αρχικά με όρους φιλοδοξιών, φιλιών ή ακόμα και μιας σημαντικής μελλοντικής προοπτικής. Η εκπλήρωση εντολών αποδεικνύει ότι παραμένει χρήσιμη, και η χρησιμότητα αγοράζει μια ακόμα μέρα. Η αποτυχία έχει μια πολύ απλούστερη συνέπεια.

Τελικά, σε τέσσερα εναπομείναντα πειραματικά υποκείμενα προσφέρεται αυτό που φαίνεται ως ευκαιρία. Τους λένε ότι η επιτυχής ολοκλήρωση μιας αποστολής θα μπορούσε να τους επιτρέψει να γίνουν πράκτορες της AGLAIA, της επιστημονικής οργάνωσης που είναι υπεύθυνη για τα πειράματα που διεξάγονται γύρω από το Λούμια Νησί. Η εναλλακτική δεν ανακοινώνεται επίσημα, διότι δεν είναι απαραίτητο να είναι.

Η αποστολή τους φαίνεται απλή σε σύγκριση: να εισχωρήσουν σε μια πλούσια οικογένεια μεταμφιεσμένα σε υπηρέτες και να παρακολουθήσουν μια νεαρή κοπέλα.

Αυτή η κοπέλα είναι η Λουσία.

Η Λουσία Δίνει στη Σέρες Κάτι που το Εργαστήριο Ποτέ Δεν Έδωσε: Ένα Όνομα

Η Λουσία ανήκει στη ισχυρή οικογένεια Φεράντε, ένα ξεχωριστό νοικοκυριό στενά συνδεδεμένο με τα όπλα και τη βιομηχανία άμυνας. Η δική της παιδική ηλικία είναι σχεδόν άνετη. Οι ιστορίες των χαρακτήρων της Σεζόν 12 περιγράφουν μια απομονωμένη νεαρή γυναίκα υποβαλλόμενη σε σκληρότητα και απορρίψεις από τα μέλη της οικογένειάς της, κυρίως όταν οι φιλοδοξίες της συγκρούονται με ό,τι οι Φεράντες περιμένουν από αυτήν.

Όταν παρουσιάζονται τέσσερις δυνητικοί υπηρέτες μπροστά της, η Λουσία παρατηρεί την πιο εμφανώς σημαδεμένη από αυτούς.

Η Σέρες στην ουσία δεν έχει καν ένα συμβατικό όνομα εκείνη την στιγμή. Είναι ουσιαστικά μια ταυτότητα που έχει προσαρτηθεί σε ένα χρήσιμο σώμα. Η Λουσία αρνείται να το αποδεχθεί και της δίνει το όνομα Σέρες, εμπνευσμένη από την ηρεμία και το χρώμα των ματιών της.

Για τη Λουσία, το να δώσεις σε κάποιον ένα όνομα είναι βασική αναγνώριση της ανθρωπιάς. Για τη Σέρες, που πέρασε τη ζωή της αξιολογούμενη με βάση τη χρησιμότητα, αυτό αντιπροσωπεύει κάτι πολύ πιο δύσκολο να επεξεργαστεί.

Η αρχική της ανταπόκριση είναι ακόμα απολύτως πρακτική. Υπηρετεί τη Λουσία, παρακολουθεί τις ρουτίνες της και στέλνει αναφορές γιατί η εκπλήρωση της αποστολής την κρατάει ζωντανή. Ακολουθεί την εθιμοτυπία, εκτελεί το ελάχιστο που αναμένεται από εκείνη και αντιμετωπίζει την προσκόλληση ως κάτι δυνητικά επικίνδυνο.

Η Λουσία σταδιακά καθιστά αυτή την απόσταση αδύνατη να διατηρηθεί.

Ένας Υπηρέτης Γίνεται Φίλος

Η Λουσία έχει μάθει να περιμένει ότι οι άνθρωποι που της δείχνουν στοργή θα εξαφανιστούν τελικά. Η νταντά της έχει φύγει. Ένας κηπουρός που ενθάρρυνε το ενδιαφέρον της για τον σχεδιασμό όπλων έχει απομακρυνθεί από την ιδιοκτησία. Η οικογένειά της έχει επανειλημμένα ενισχύσει την ιδέα ότι η εγγύτητα οδηγεί σε τιμωρία.

Αρχικά της λέει ότι δεν πρέπει να είναι καλή μαζί της.

Έπειτα αρχίζει να αφήνει λιχουδιές για αυτήν.

Οι δύο μοιράζονται τσάι σε έναν εγκαταλειμμένο κήπο, και η Λουσία μιλάει για τα όνειρα που έχει διδαχθεί να καταπιέζει. Μεταξύ αυτών είναι η γοητεία της με τους μουσketiers από τις ιστορίες που άκουσε ως παιδί και η επιθυμία της να δημιουργήσει ένα όπλο δικής της.

Η Σέρες ακούει γιατί το να ακούει είναι μέρος του καθήκοντός της. Τουλάχιστον έτσι λέει στον εαυτό της.

Με την πάροδο του χρόνου, ωστόσο, η σχέση δεν ταιριάζει πια άνετα στα όρια της αποστολής της. Η κρίσιμη αλλαγή έρχεται όταν η Λουσία αποκαλεί ανοιχτά τη Σέρες φίλη. Η λέξη έχει σημασία διότι η Σέρες αναγνωρίζει ότι η Λουσία εκτιμά την ύπαξή της παρά τις υπηρεσίες που μπορεί να παρέχει.

Για κάποιον που έχει εκπαιδευτεί να πιστεύει ότι η χρησιμότητα καθορίζει αν αξίζει να έχει άλλη μια μέρα ζωής, αυτή η διαφορά είναι μεταμορφωτική.

Η Σέρες κάνει μια απόφαση που πριν θα ήταν αδιανόητη: σταματάει να αναφέρει τα πάντα.

Είναι η πρώτη γνήσια πράξη ανυπακοής στη νέα ζωή της.

Η Σπαθί Αντιπροσωπεύει Πιο Πολλά από ένα Όπλο

Το σπαθί που εμφανίζεται σε όλο το προωθητικό υλικό της Σέρες είναι αδιαχώριστο από αυτή τη σχέση.

Σε κάποια στιγμή, η Σέρες λαμβάνει ένα μεγάλο πολύτιμο λίθο ως πληρωμή από μια άλλη αποστολή και τον τοποθετεί στο κοσμηματοφυλάκιο της Λουσίας, προφανώς προσπαθώντας να απομακρύνει τον εαυτό της από οποιαδήποτε προσωπική προσκόλληση στο βραβείο. Η Λουσία όμως διαιρεί το πολύτιμο λίθο στα δύο.

Το ένα μισό γίνεται ένα παράσημο για τη Λουσία.

Το άλλο ενσωματώνεται σε ένα σπαθί που φτιάχνει για τη Σέρες ως δώρο γενεθλίων.

Το αποτέλεσμα δίνει και στους δύο χαρακτήρες ένα φυσικό κομμάτι του ίδιου αντικειμένου. Η Λουσία κρατά το παράσημο, ενώ η Σέρες κρατά την λεπίδα. Μέσα στην ιστορία τους, τα αντικείμενα αντιπροσωπεύουν έναν κοινό δεσμό που έχει καθιερωθεί εθελοντικά και όχι ως επιβολή από την οικογένεια, τα πειράματα ή την υποχρέωση.

Για τη Σέρες, το σπαθί έχει πρόσθετη σημασία. Προτού αφεθεί σε όπλα μίας χρήσης όπως απλά πυροβόλα και μαχαίρια. Η λεπίδα που της δίνει η Λουσία είναι κάτι προσωπικό, κατασκευασμένο ειδικά γι' αυτήν και παραδίνεται όχι ως πληρωμή για την ολοκλήρωση μιας αποστολής αλλά ως δώρο ανάμεσα σε φίλους.

Η Σέρες απαντά κάνοντάς της μια υπόσχεση.

Εάν η Λουσία της έχει δώσει μια ζωή άξια διατήρησης, θα χρησιμοποιήσει αυτή τη ζωή για να την προστατεύσει.

Η νεαρή γυναίκα που της είχε ανατεθεί να παρακολουθεί γίνεται το άτομο που η Σέρες αποκαλεί Δέσποινα.

Η AGLAIA Ποτέ Δεν Σκοπεύει να Αγνοήσει την Προδοσία της

Η επιλογή της Λουσίας δεν εξαλείφει τις προηγούμενες υποχρεώσεις της Σέρες.

Οι διαχειριστές της τελικά συνειδητοποιούν ότι κάτι έχει αλλάξει. Η επιτήρηση δίνει τη θέση της σε νέες εντολές, και η Σέρες αποστέλλεται επανειλημμένα σε επικίνδυνες αποστολές που συνδέονται με τα συμφέροντα των Φεράντε. Οι αναθέσεις γίνονται αδιάκοπες, απομακρύνοντάς την από τη Λουσία και πιέζοντας ένα ήδη κατεστραμμένο σώμα πέρα από τα όριά του.

Αυτή η πλευρά της ιστορίας αναθεωρεί την πίστη της ως κάτι υπολογίσιμα πιο δαπανηρό από το να στέκεται δίπλα σε έναν άλλο χαρακτήρα με ένα σπαθί.

Η Σέρες ξέρει τι μπορεί να σημαίνει η ανυπακοή. Έχει επιβιώσει γιατί ακολουθούσε οδηγίες, καταπίεζε την ταυτότητά της και έδειχνε ότι μπορούσε να παραμείνει χρήσιμη. Η προστασία της Λουσίας απαιτεί την εγκατάλειψη της λογικής επιβίωσης που την κρατούσε ζωντανή για χρόνια.

Όταν η Λουσία ζητά από τη Σέρες να είναι παρούσα για τα δέκατης όγδοης γενέθλια της, η Σέρες σκοπεύει να επιστρέψει. Συνεχίζει να σπρώχνεται μέσα από αποστολές γιατί τώρα έχει ένα μέρος και έναν άνθρωπο που την περιμένει.

Δεν τα καταφέρνει να επιστρέψει εγκαίρως.

Η Λουσία κατόπιν ενημερώνεται ότι η Σέρες έχει πεθάνει.

Η Εξαφάνιση της Λουσίας Φέρνει ξανά τη Σέρες στους ανθρώπους που την Δημιούργησαν

Η Λουσία τελικά αφήνει την ιδιοκτησία των Φεράντε, πεπεισμένη ότι οι άνθρωποι που νοιάζεται συνεχώς υποφέρουν λόγω της σύνδεσής τους μαζί της. Δέχεται επίθεση σχεδόν αμέσως, και η Σέρες εισέρχεται ξανά στην ιστορία κατά τη διάρκεια της προκύπτουσας σύγκρουσης.

Μέχρι αυτό το σημείο, η κατάσταση έχει γίνει πολύ πιο περίπλοκη από την προστασία μιας συνηθισμένης νεαρής γυναίκας. Η Λουσία ξυπνά σε εξαιρετική δύναμη, ενώ η Σέρες συναντά φιγούρες συνδεδεμένες με το ίδιο πειραματικό παρελθόν που προσπάθησε να αφήσει πίσω.

Η αντίκρισή της είναι σημαντική. Η Σέρες πέρασε χρόνια φοβούμενη και επιδιώκοντας τη δύναμη που σχετίζεται με τα πειράματα που της έγιναν. Αντικρίζοντας τη Λουσία να εκδηλώνει κάτι παρόμοια μη φυσικό, δεν βλέπει ένα τέρας.

Βλέπει το άτομο που υποσχέθηκε να προστατεύσει.

Η σύγκρουση πιέζει το κατεστραμμένο σώμα της πέρα από τα όριά του. Το σπαθί που της έδωσε η Λουσία τελικά θρυμματίζεται στα χέρια της, μετατρέποντας την καταστροφή του όπλου σε μία από τις κεντρικές εικόνες της ιστορίας της.

Η συμβολική σημασία είναι προφανής χωρίς να απαιτεί το τέλος της φιλίας. Η λεπίδα μπορεί να σπάσει. Η υπόσχεση που συνδέεται με αυτήν δεν μπορεί.

Η Σέρες και η Λουσία Λένε την Ίδια Ιστορία από Αντίστροφες Κατευθύνσεις

Η Σεζόν 12 έχει ιδιαίτερα προσεκτικά συνδέσει τους δύο νέους χαρακτήρες της.

Η ιστορία της Λουσίας εισάγει τη Σέρες ως την ανώνυμη υπηρέτρια που επιλέγει, τη συνοδό που ακούει τα αδύνατα όνειρά της και την προστάτιδα που επανειλημμένα εξαφανίζεται χωρίς εξήγηση. Από την προοπτική της Λουσίας, η Σέρες γίνεται άλλο ένα άτομο που φοβάται να χάσει επειδή όλοι οι σημαντικοί άνθρωποι στη ζωή της τελικά εξαφανίζονται.

Η ιστορία της Σέρες αποκαλύπτει τι συνέβαινε κατά τη διάρκεια των απουσιών. Δεν άφηνε εθελοντικά τη Λουσία. Έπρεπε να σπεύσει ανάμεσα στην οργάνωση που ελέγχει την επιβίωσή της και το άτομο που τελικά έδωσε σε αυτή την επιβίωση νόημα.

Αυτό δημιουργεί μια αποτελεσματική συμμετρία μεταξύ των δύο χαρακτήρων. Η Λουσία πιστεύει ότι οι άνθρωποι εξαφανίζονται διότι κάτι είναι λάθος με αυτήν. Η Σέρες πιστεύει ότι μόνο αξίζει να παραμείνει ζωντανή όσο είναι χρήσιμη. Και οι δύο έχουν αναπτύξει ταυτότητες γύρω από τον τρόπο που οι άλλοι τους έχουν περιποιηθεί, και η φιλία τους δίνει σε κάθε μια αποδεικτικά στοιχεία ότι αυτές οι ταυτότητες είναι ελλιπείς.

Ακόμη και τα όπλα τους αντικατοπτρίζουν αυτή τη σχέση. Η παιδική φασαρία της Λουσίας με τους μουσketiers τελικά γίνεται ένα πραγματικό μουσκέτο όταν χρειάζεται απεγνωσμένα να προστατεύσει τη Σέρες. Το σπαθί της Σέρες υπάρχει διότι η Λουσία μετατρέπει ένα μέρος του κοινού πολύτιμου λίθου τους σε μία φυσική δήλωση φιλίας.

Οι ταυτότητές τους στη μάχη οικοδομούνται επομένως άμεσα από την ίδια αφηγηματική σχέση αντί να είναι ξεχωριστό lore που συνδέεται με διακριτούς μηχανισμούς παιχνιδιού.

Η Επιστροφή της στην AGLAIA Δημιουργεί το Επόμενο Ερώτημα

Η επίσημη παρουσίαση τελειώνει φέρνοντας τη Σέρες πίσω προς την AGLAIA, την οργάνωση που αρχικά μείωσε τη ζωή της σε πειράματα και αναθέσεις.

Αυτός ο προορισμός οδηγεί φυσικά στο Λούμια Νησί, όπου η AGLAIA διεξάγει το πείραμα επιβίωσης που βρίσκεται στο κέντρο της Εξαΰλωσης. Οι παίκτες μπαίνουν σε αγώνες ως Ψηφιακά Ανθρώπινα Υποκείμενα, ψάχνοντας υλικά, φτιάχνοντας εξοπλισμό, αγωνιζόμενοι εναντίον άγριων ζώων και αντίπαλων ομάδων, και προσπαθώντας να γίνουν η τελική επιζώσα ομάδα.

Για τη Σέρες, η είσοδος σε αυτό το πείραμα φέρει περισσότερο αφηγηματικό βάρος από το να προσθέτει απλά έναν ακόμα ανταγωνιστή στη λίστα. Επιστρέφει σε μια οργάνωση που έχει ήδη διαμορφώσει μεγάλο μέρος της ζωής της, αλλά δεν είναι πια το ανώνυμο υποκείμενο που εισήλθε στα εργαστήρια της με καμιά ταυτότητα πέρα από την επιβίωση.

Τώρα έχει ένα όνομα, μια υπόσχεση και κάποιον που σκοπεύει να προστατεύσει.

Το ερώτημα που θέτει η Nimble Neuron είναι αν αυτά τα πράγματα μπορούν να επιβιώσουν από μια άλλη συνάντηση με το ίδρυμα που προσπάθησε αρχικά να τα διαγράψει.

Το Gameplay της Παραμένει το Μεγάλο Ελλιπές Κομμάτι

Υπάρχει ακόμα ένα σημαντικό κομμάτι της αποκάλυψης της Σέρες που η Nimble Neuron έχει σκόπιμα κρατήσει μυστικό: το πλήρες σετ ικανοτήτων της.

Η επίσημη βιβλιοθήκη Χαρακτήρων & Εξοπλισμών της Σεζόν 12 κατατάσσει τις ικανότητες Q, W, E και R της Σέρες ως “Έρχεται Σύντομα.” Η έννοια και τα αφηγηματικά υλικά της είναι ήδη διαθέσιμα, αλλά ο προγραμματιστής δεν έχει δημοσιοποιήσει ακόμα την αναλυτική αριθμητική ανάλυση ή περιγραφές που απαιτούνται για να προσδιοριστεί ακριβώς πώς θα λειτουργήσει μέσα σε μια ομάδα.

Η οπτική ταυτότητά της και η ιστορία καθορίζουν ισχυρά το σπαθί ως κύριο όπλο της, αλλά θα ήταν πρόωρο να απορρέουν συγκεκριμένοι μηχανισμοί μόνο από το τρέιλερ του χαρακτήρα. Εάν το θεματικό περιεχόμενο της φρουρού μεταφράζεται σε αμυντικές ικανότητες, αντεπίθεση, προστασία πρώτης γραμμής, επιθετική πίεση σώματος ή κάποια άλλη μορφή χρησιμότητας ομάδας, παραμένει να επιβεβαιωθεί όταν η Nimble Neuron κυκλοφορήσει την πλήρη προεπισκόπηση ικανοτήτων της.

Αυτή η αυτοσυγκράτηση αξίζει να διατηρηθεί διότι οι χαρακτήρες της Εξαΰλωσης μπορούν να παίζουν πολύ διαφορετικά από ό,τι οι αφηγηματικές τους αρχέτυποι αρχικά υποδηλώνουν. Η επίσημη αποκάλυψη ικανοτήτων, παρά η χορογραφία του τρέιλερ, θα καθορίσει το πραγματικό ανταγωνιστικό τους ρόλο.

Η Σέρες Ολοκληρώνει τη Κεντρική Σχέση Χαρακτήρων της Σεζόν 12

Η Σέρες είναι επίσης σημαντική μέσα στη δομή της Σεζόν 12: Ταξίδι ο ίδιος. Η Nimble Neuron επιβεβαίωσε ότι η σεζόν θα περιέχει δύο νέους χαρακτήρες, τοποθετώντας τη Λουσία και τη Σέρες στο κέντρο της επέκτασης χαρακτήρων της μαζί με μια ευρύτερη συλλογή νέας στολής, γεγονότων και συνεχιζόμενου αφηγηματικού περιεχομένου.

Η Λουσία έφτασε πρώτη, επιτρέποντας στους παίκτες να μάθουν για τη Σέρες έμμεσα μέσα από κάποιον που την θεωρούσε απαραίτητη. Η νέα παρουσίαση ανατρέπει αυτή την προοπτική και εξηγεί γιατί η Σέρες είναι εξίσου αφοσιωμένη στη Λουσία.

Είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για να εισαχθούν συνδεδεμένοι χαρακτήρες. Αντί να απελευθερώσουν δύο βιογραφίες που τυχαία αναφέρουν η μία την άλλη, η Nimble Neuron έχει κατασκευάσει μια κοινή ιστορία όπου οι πληροφορίες που αποκτώνται από έναν χαρακτήρα αλλάζουν τον τρόπο που πρέπει να κατανοηθεί ο άλλος.

Η Λουσία δίνει στη Σέρες ένα όνομα.

Η Σέρες δίνει στη Λουσία κάποιον που είναι πρόθυμος να επιστρέψει.

Η Λουσία μετατρέπει ένα πολύτιμο λίθο σε κοινό σύμβολο τους.

Η Σέρες μετατρέπει αυτό το σύμβολο σε μια υπόσχεση.

Και όταν το σπαθί τελικά σπάσει, κανένας χαρακτήρας δεν το θεωρεί ως το τέλος όσων εκπροσωπούσε.

Η Φρουρός Φτάνει στο Λούμια Νησί με Κάτι Άξιο Προστασίας

Η Εξαΰλωση έχει πάντα χρησιμοποιήσει το Λούμια Νησί για να φέρει μαζί Ψηφιακά Ανθρώπινα Υποκείμενα των οποίων οι λόγοι εισόδου στο πείραμα της AGLAIA συχνά είναι σημαντικά πιο πολύπλοκοι από το απλώς το να θέλουν να κερδίσουν.

Η Σέρες ταιριάζει αυτή την παράδοση ιδιαίτερα καλά.

Αρχίζει ως κάποιας της ταυτότητας που έχει αποτελεσματικά διαγραφεί. Ο πόνος είναι ρουτίνα, η υπακοή παρατείνει την επιβίωση και η ολοκλήρωση αποστολών είναι η μόνη μετρήσιμη απόδειξη ότι η ζωή της έχει ακόμα αξία. Η Λουσία διαταράσσει ολόκληρο το σύστημα απλά με το να την αντιμετωπίζει ως έναν άλλο άνθρωπο.

Αυτό καθιστά τη φράση στο κέντρο της αποκάλυψης της Σέρες — μπορεί να λυγίσει, αλλά ποτέ να μην σπάσει — περισσότερο από μια περιγραφή φυσικής ανθεκτικότητας.

Το σώμα της έχει ήδη σπάσει επανειλημμένα. Το σπαθί της έχει θρυμματιστεί. Οι εντολές της έχουν αλλάξει, ο δάσκαλός της έχει εξαφανιστεί και οι άνθρωποι που ευθύνονταν για την ταλαιπωρία της έχουν επιστρέψει στη ζωή της.

Αυτό που παραμένει άθικτο είναι η επιλογή που τελικά έκανε για τον εαυτό της.

Η Σέρες αρχικά στάλθηκε να προστατεύσει τη Λουσία γιατί αυτό την κρατούσε χρήσιμη. Τώρα επιστρέφει στην AGLAIA γιατί η προστασία της Δέσποινας έχει γίνει κάτι εντελώς διαφορετικό: ένας σκοπός που επέλεξε αντί για μια εντολή που έλαβε.

Το εργαστήριο έδωσε στη Σέρες την ικανότητα να επιβιώνει. Η Λουσία της έδωσε έναν λόγο να νοιάζεται αν το έκανε.