Genshin Impact · 2026-10-07
Μια φιλία ραγίζει κάτω από το Κόκκινο Φεγγάρι καθώς οι Ξεχασμένες Ημέρες αποκαλύπτουν μια από τις παλαιότερες πληγές του Khaenri’ah
Ορισμένες από τις πιο σημαντικές τραγωδίες του Genshin Impact συνέβησαν πολύ πριν ο Ταξιδιώτης πατήσει το πόδι του στο Teyvat. Ο νέος Teaser Ιστορίας: Ξεχασμένες Ημέρες της HoYoverse στρέφει την προσοχή του σε μία από αυτές, χρησιμοποιώντας το Καθρέφτη της Μνήμης για να αναβιώσει τη σχέση δύο σο

Ορισμένες από τις πιο σημαντικές τραγωδίες του Genshin Impact συνέβησαν πολύ πριν ο Ταξιδιώτης πατήσει το πόδι του στο Teyvat. Ο νέος Teaser Ιστορίας: Ξεχασμένες Ημέρες της HoYoverse στρέφει την προσοχή του σε μία από αυτές, χρησιμοποιώντας το Καθρέφτη της Μνήμης για να αναβιώσει τη σχέση δύο σοφών των οποίων οι επιλογές θα τις τοποθετήσουν τελικά σε ριζικά διαφορετικές πλευρές της ιστορίας.
Η κυκλοφορία στις 7 Οκτωβρίου, η κινούμενη ακολουθία επεκτείνει τα γεγονότα από την Έκδοση 7.1: Ένα Ρεκβιεμ για τον Υπόκοσμο, επιστρέφοντας στην αρχαία Khaenri’ah και τη νεότητα του Eftirvit και του Hroptatyr. Αυτό που αρχικά φαίνεται να είναι μια ιστορία για δύο λαμπρούς φίλους και τον γηραιό τους καθηγητή, σταδιακά γίνεται κάτι αισθητά πιο σημαντικό: μια πρώιμη αντιπαράθεση με την εξουσία του Κόκκινου Φεγγαριού, μια απόπειρα να παρέμβουν στον ίδιο τον θάνατο και τη στιγμή που μια φιλία σπάει πάνω σε γνώσεις που ο ένας από αυτούς αρνείται να μοιραστεί.
Για τους παίκτες που παρακολουθούν την ολοένα και πιο κεντρική μυθολογία του Khaenri’ah στο Genshin Impact, η σημασία είναι προφανής. Ο Hroptatyr θα γίνει τελικά «Ο Σοφός,» ένας από τους Πέντε Αμαρτωλούς του Khaenri’ah, ενώ ο δρόμος του Eftirvit οδηγεί προς τον άνθρωπο που θα γίνει αργότερα γνωστός ως Pierro, Ο Τζοκερ, και την οργάνωση που θα γίνει οι Fatui.
Η τραγωδία που παρουσιάζεται στις Ξεχασμένες Ημέρες διαδραματίζεται πριν από οποιονδήποτε από τους δύο άνδρες γίνει η φιγούρα που γνωρίζουν οι παίκτες στο παρόν.
Ο Καθρέφτης της Μνήμης κοιτάζει πέρα από τη συνήθη μνήμη
Η HoYoverse εισάγει τον teaser με μια σκόπιμα κρυπτική περιγραφή.
Μέσα από τον Καθρέφτη της Μνήμης, ο θεατής γίνεται μάρτυρας «μιας μνήμης ενός φίλου» και «του παρελθόντος ενός αμαρτωλού», ενώ του προβάλλεται πώς μια ευλογία και μια κατάρα μπορούν να προέρχονται από την ίδια ουσία πριν τελικά αποκλίνουν.
Αυτή η επιλογή λέξεων είναι ιδιαίτερα σημαντική μετά την Έκδοση 7.1.
Ο Καθρέφτης της Μνήμης εμφανίζεται κατά τη διάρκεια της τρέχουσας Αρχοντικής Αποστολής της Snezhnaya και λειτουργεί ως τρόπος πρόσβασης σε διατηρημένα γεγονότα από το μακρινό παρελθόν. Αντί να παρουσιάσει την Khaenri’ah αποκλειστικά μέσω των αναμνήσεων του Dainsleif, αρχαίων βιβλίων ή κομμένων αφηγήσεων, η HoYoverse μπορεί τώρα να δραματοποιήσει άμεσα τις σχέσεις μεταξύ ανθρώπων που έζησαν πριν από την Καταστροφή.
Οι Ξεχασμένες Ημέρες χρησιμοποιούν αυτή την ευκαιρία για κάτι αξιωμένο πολυδιάστατο.
Δεν υπάρχουν στρατοί που παρελαύνουν στην Khaenri’ah, δεν υπάρχουν κολοσσιαίες μηχανές που καταστρέφουν πόλεις και καμία άμεση απεικόνιση της Καταστροφής αυτής καθαυτής. Ο teaser εστιάζει αντίθετα σε συνομιλίες κάτω από ένα ανθισμένο δέντρο, έρευνα που διεξάγεται μέσα στη Universitas Magistrorum και δύο φίλους που προσπαθούν να σώσουν κάποιον σημαντικό και για τους δύο.
Αυτή η μικρότερη κλίμακα κάνει όλα όσα ακολουθούν προφανώς πιο προσωπικά.
Ο Eftirvit και ο Hroptatyr ήταν κάποτε απλώς δύο φιλόλογοι
Πολύ πριν γίνει ένας από τους Πέντε Αμαρτωλούς του Khaenri’ah, Ο Hroptatyr ήταν ένας φιλόλογος εξαιρετικού ταλέντου μέσα στη Universitas Magistrorum, το ίδρυμα που τελικά θα τον τοποθετούσε στο κέντρο της διανοητικής ελίτ του βασιλείου.
Ο Eftirvit σπούδασε δίπλα του.
Οι δύο συζητούν φιλόδοξες ιδέες που ήδη αποκαλύπτουν τον τύπο πολιτισμού που είχε γίνει η Khaenri’ah. Οι συνομιλίες τους αφορούν θέματα όπως τα ουράνια φαινόμενα, το Azosite, τη χειραγώγηση των φυσικών νόμων και αν οι δυνάμεις που σχετίζονται με τους ουρανούς θα μπορούσαν να γίνουν κατανοητές, να κληθούν ή να αναπαραχθούν μέσω της έρευνας.
Αυτοί δεν είναι άνθρωποι που ζουν σε ένα συμβατικό μεσαιωνικό βασίλειο. Ακόμη και πριν την καταστροφή που καταστρέφει την Khaenri’ah, οι φιλόλογοι της προσπαθούν να κατανοήσουν δυνάμεις που βρίσκονται μακριά από τη συνηθισμένη ανθρώπινη γνώση.
Ο Hroptatyr και ο Eftirvit προσεγγίζουν αυτή την επιδίωξη διαφορετικά, αλλά ο teaser καθιστά σαφές ότι υπήρχε κάποτε γνήσια οικειότητα μεταξύ τους.
Η καθηγήτριά τους, Μιμαμέιθ, βλέπει ακόμη και τους δύο μαζί κατά αυτή την πρώιμη περίοδο της ζωής τους. Είναι ήδη ηλικιωμένη και σωματικά αποδυναμωμένη, αλλά παραμένει στενά συνδεδεμένη με και τους δύο σπουδαστές και ελπίζει ανοιχτά ότι θα ζήσει αρκετά μακρύς για να δει τι θα καταφέρουν τελικά.
Αυτή η ευχή γίνεται το συναισθηματικό κέντρο της όλης μνήμης.
Η κατάσταση της καθηγήτριας Μιμαμέιθ μετατρέπει τη γνώση σε απελπισία
Η Μιμαμέιθ δεν πεθαίνει απλώς από γήρας.
Η αναδρομή της Έκδοσης 7.1 καθορίζει ότι η φθίνουσα κατάσταση της συνδέεται με προηγούμενη εργασία που αφορούσε Έρευνα Άβυσσου που εκτελέστηκε για την ηγεσία της Khaenri’ah. Οτιδήποτε έκθεση ή βλάβη υπέστη δεν μπορεί να αναστραφεί με συμβατικά μέσα.
Για τον Eftirvit και τον Hroptatyr, το πρόβλημα γίνεται έτσι προσωπικό και πνευματικό.
Ο δάσκαλός τους πεθαίνει λόγω ενός τομέα έρευνας που υπερβαίνει τα ασφαλή ανθρώπινα όρια. Η προφανής αντίδραση θα ήταν να αποδεχτούν ότι κάποιες συνέπειες δεν μπορούν να αναιρεθούν.
Ο Hroptatyr κάνει το αντίθετο.
Αναζητά μια άλλη εξαιρετική δύναμη που ίσως λύσει το πρόβλημα.
Η απάντησή του βρίσκεται στο Κόκκινο Φεγγάρι.
Το Κόκκινο Φεγγάρι προσφέρει έναν τρόπο να ξεγελάσει τον θάνατο
Ο Hroptatyr τελικά εμφανίζεται με μια γκρίμορ από έρευνα που περιέχει μια πιθανή μέθοδο για να επεκτείνει τη ζωή της Μιμαμέιθ.
Η διαδικασία συνδέεται με τη δύναμη του Κόκκινου Φεγγαριού, μια έννοια εξαιρετικής σημασίας στην ιστορία του Khaenri’ah. Πριν την κυριαρχία της Δυναστείας Έκλειψης, η Δυναστεία Κόκκινου Φεγγαριού εκπροσώπησε μια πρώιμη εποχή των συμβόλων, πεποιθήσεων και δυνάμεων της οποίας οι ηχώ συνεχίζουν να αντηχούν μέσα στη σύγχρονη μυθολογία του παιχνιδιού.
Ο Hroptatyr πιστεύει ότι κάτι κρυμμένο μέσα σε αυτή τη δύναμη μπορεί να τους επιτρέψει να αποτρέψουν τον θάνατο της καθηγήτριάς τους.
Ο teaser δείχνει κατευθείαν το πείραμα.
Ένα ανοιχτό βιβλίο γίνεται το επίκεντρο ενός τελετουργικού καθώς βιόλετ ενέργεια συγκεντρώνεται πάνω από τις σελίδες του. Δημιουργείται ένα πολύπλοκο κυκλικό διάγραμμα στον αέρα, περιτριγυρισμένο από υπερφυσική ενέργεια καθώς ο Hroptatyr προσπαθεί να κάνει τη θεωρία να λειτουργήσει.
Για μια στιγμή, φαίνεται ότι οι δύο φιλόλογοι μπορεί πραγματικά να έχουν ανακαλύψει κάτι ικανό να αλλάξει τους κανόνες που διέπουν τη ανθρώπινη ζωή.
Κατόπιν αποτυγχάνει.
Η μαγική δομή καταρρέει.
Ο Hroptatyr συμπεραίνει αμέσως ότι η υποκείμενη θεωρία είναι λάθος.
Και αυτό θα έπρεπε να είναι το τέλος της.
Ο Eftirvit δεν τον πιστεύει.
Η αποτυχία έχει λιγότερη σημασία από αυτό που ο Hroptatyr αρνείται να εξηγήσει
Το πιο σημαντικό μέρος της ακολουθίας δεν είναι το αποτυχημένο τελετουργικό αυτό καθαυτό.
Είναι η αντίδραση του Hroptatyr.
Αντί να συνεχίσει την έρευνα ή να εξηγήσει ακριβώς τι αποκάλυψε το πείραμα, αποφασίζει να εγκαταλείψει ολόκληρη την προσέγγιση. Ο Eftirvit τον προτρέπει, πεπεισμένος ότι ο φίλος του έχει ανακαλύψει κάτι που σκόπιμα withholding.
Ο Hroptatyr αρνείται να δώσει την απάντηση που θέλει ο Eftirvit.
Αυτή η σιωπή γίνεται η ρωγμή στην καρδιά των Ξεχασμένων Ημερών.
Το παιχνίδι δεν απεικονίζει τον Eftirvit ως κάποιον θυμωμένο απλά επειδή απέτυχε ένα πείραμα. Είναι θυμωμένος γιατί ο Hroptatyr φαίνεται να καταλαβαίνει γιατί θα έπρεπε να σταματήσουν - και επειδή όποιο άλλο έχει μάθει ο Hroptatyr είναι προφανώς σοβαρό αρκετά ώστε να προτιμήσει να αφήσει τη Μιμαμέιθ να πεθάνει παρά να συνεχίσουν να κυνηγούν τη μέθοδο.
Αυτό θέτει μια πολύ πιο ανησυχητική πιθανότητα από μια απλή επιστημονική αποτυχία.
Ίσως η δύναμη του Κόκκινου Φεγγαριού θα μπορούσε να είχε λειτουργήσει.
Ίσως το κόστος ήταν το πρόβλημα.
Η HoYoverse δεν εξηγεί ακόμα πλήρως τι είδε ή κατάλαβε ο Hroptatyr κατά τη διάρκεια αυτού του πειράματος, και ο teaser διατηρεί προσεκτικά αυτή την αμφιβολία.
Μια ευλογία και μια κατάρα μπορεί να χωρίζονται μόνο από τον σκοπό τους
Αυτή η αμφιβολία δίνει στην επίσημη περιγραφή των Ξεχασμένων Ημερών πολύ περισσότερη σημασία.
Η HoYoverse ζητά ρητά από τους παίκτες να σκεφτούν πώς «ευλογία» και «κατάρα» προέρχονται από την ίδια ουσία.
Η άμεση ερμηνεία είναι δύσκολο να αγνοηθεί.
Η ικανότητα να επεκτείνει τη ζωή κάποιου μπορεί να επιληφθεί ως ευλογία όταν το άτομο που σώζεται είναι στο θάνατο. Αλλά το Genshin Impact έχει περάσει χρόνια βάζοντας στο μυαλό ότι η κοίμηση της αθανασίας μπορεί επίσης να μετατραπεί σε μία από τις πιο τρομακτικές ποινές που φαντάζονται.
Η Khaenri’ah είναι το πιο καθαρό παράδειγμα.
Μετά την Καταστροφή, οι επιζώντες υπήρξαν υποκείμενοι σε υπερφυσικές συνέπειες που περιλάμβαναν την Κατάρα της Αθανασίας, αφήνοντας φιγούρες όπως ο Dainsleif ζωντανές για αιώνες ενώ οι σώμα, οι αναμνήσεις και οι ταυτότητες τους καταναλώνονταν σταδιακά από τον χρόνο.
Ο νέος teaser δεν αναφέρει ρητά ότι το πείραμα του Hroptatyr και αυτή η αργότερη κατάρα είναι ταυτόσημες διαδικασίες. Η αντιμετώπιση τους ως οριστικά όμοι θα ξεπερνούσε ό,τι έχει επιβεβαιώσει μέχρι στιγμής η HoYoverse.
Αλλά η θεματική σύνδεση είναι σκόπιμη.
Η δύναμη που μπορεί να προλάβει τον θάνατο μπορεί να είναι σωτηρία όταν δωρεάν δίνεται σε κάποιον που έχει απεγνωσμένα ανάγκη περισσότερου χρόνου. Η ίδια αρχή μετατρέπεται σε κατάρα όταν ο θάνατος αρνείται να επιβεβαιωθεί επ’ αόριστον.
Η διαφορά ίσως να μην βρίσκεται στη δύναμη αυτή καθαυτή.
Ίσως να βρίσκεται στον τρόπο που αυτή η δύναμη χρησιμοποιείται.
Η Μιμαμέιθ πεθαίνει και η φιλία ουσιαστικά πεθαίνει μαζί της
Οποιαδήποτε δυνατότητα ανακάλυψε ο Hroptatyr δεν χρησιμοποιείται ποτέ για να σώσει την καθηγήτριά τους.
Η Μιμαμέιθ πεθαίνει.
Οι Ξεχασμένες Ημέρες κλείνουν αυτή την πλευρά της μνήμης σε ένα νεκροταφείο κάτω από βαριά βροχή και ομίχλη, αντικαθιστώντας τον φωτεινό ανθισμένο κήπο των προηγούμενων σκηνών με ένα περιβάλλον σχεδόν εντελώς στερημένο από θερμότητα.
Ο Eftirvit έρχεται στον τάφο της.
Ο Hroptatyr είναι εκεί επίσης.
Αλλά οι δύο άνδρες δεν συμπεριφέρονται πια όπως οι φίλοι που φαίνονταν νωρίτερα.
Ο Hroptatyr τελικά φεύγει κάτω από τη ομπρέλα του, ενώ ο Eftirvit μένει πίσω με το άτομο που είχαν ελπίσει κάποτε να σώσουν.
Δεν υπάρχει δραματική μονομαχία, καμία δήλωση ότι είναι τώρα εχθροί και καμία καταστροφική μαγική έκρηξη που τους χωρίζει.
Αυτή η συγκράτηση είναι αυτό που καθιστά τη σκηνή αποτελεσματική.
Η σχέση τους φαίνεται να τελειώνει μέσω κάτι πολύ πιο πιστευτό: θλίψη, θυμός και η επίγνωση ότι ένα άτομο δεν μπορεί πλέον να εμπιστευθεί το άλλο.
Η γνώση που ο Hroptatyr αρνήθηκε να μοιραστεί γίνεται ο χώρος μεταξύ τους.
Ο μελλοντικός τίτλος του Hroptatyr καθιστά τη μνήμη σημαντικά πιο σκοτεινή
Οι παίκτες ήδη γνωρίζουν που οδηγεί τελικά η εμμονή του Hroptatyr με τη γνώση.
Γίνεται Πρόεδρος της Universitas Magistrorum και Αρχικός Βασιλικός Μάγος του Khaenri’ah, λαμβάνοντας τον επίσημο τίτλο «Ο Σοφός.» Γίνεται επίσης ένα από τους Τέσσερις Στήλους που σχετίζονται με τα υψηλότερα επίπεδα εξουσίας και επιρροής του βασιλείου.
Το καθοριστικό του επιθυμία είναι η ασύγκριτη γνώση.
Αυτή η επιθυμία συμβάλλει τελικά στην πτώση του.
Κατά τη διάρκεια των γεγονότων που περιβάλλουν την καταστροφή της Khaenri’ah, ο Hroptatyr εντάσσεται στην ομάδα που αργότερα θα θυμόταν ως Πέντε Αμαρτωτοί του Khaenri’ah, μαζί με Vedrfolnir, Rhinedottir, Surtalogi και Rerir.
Αυτοί οι ατομικοί αποκτούν εξαιρετικές δυνάμεις ενώ η πατρίδα τους κινείται προς την καταστροφή, αλλά αποτυγχάνουν να σώσουν το έθνος όταν το χρειάζεται περισσότερο.
Η αντίθεση με τις Ξεχασμένες Ημέρες είναι εντυπωσιακή.
Εδώ, ο Hroptatyr δεν είναι ακόμα ένας σχεδόν μυθικός Αμαρτωλός.
Είναι ένας νέος φιλόλογος που προσπαθεί να σώσει τον καθηγητή του.
Αυτό καθιστά τη μελλοντική του μεταμόρφωση πιο ενδιαφέρουσα διότι η HoYoverse δεν αντιμετωπίζει πλέον τους Πέντε Αμαρτωλούς απλώς ως αρχαίους υπερανθρώπινους αντιπάλους. Οι πρόσφατες Αρχοντικές Αποστολές έχουν δείξει ολοένα και περισσότερο ποιοι ήταν αυτοί οι άνθρωποι πριν η ιστορία τους μειώσει σε τίτλους.
Είχαν φιλίες.
Είχαν δασκάλους.
Έκαναν επιλογές σταδιακά.
Και στην περίπτωση του Hroptatyr, ο δρόμος προς την ασύγκριτη γνώση μπορεί να έχει αρχίσει μαζί με μια στιγμή που η γνώση τον τρόμαξε αρκετά ώστε να σταματήσει.
Το μέλλον του Eftirvit δίνει στην ιστορία άλλη μια στρώση τραγωδίας
Η άλλη πλευρά της φιλίας είναι εξίσου σημαντική.
Ο Eftirvit θα γίνει τελικά μια σημαντική φιγούρα μέσα στην Universitas Magistrorum, υπηρετώντας ως Αντιπρόεδρος ενώ ο Hroptatyr κατείχε την προεδρία.
Αλλά η ιστορία τον θυμάται με άλλη ταυτότητα.
Pierro.
Ο Τζοκερ.
Ο πρώτος από τους Fatui.
Η φιγούρα υπεύθυνη για τη συλλογή των Fatui Harbingers κάτω από την Tsaritsa και ένας από τους κεντρικούς αρχιτέκτονες πίσω από τη μακρά σύγκρουση της Snezhnaya με την εδραιωμένη τάξη του Teyvat.
Ο Pierro έχει πάντα στενή σχέση με την καταστροφή του Khaenri’ah. Προγενέστερη μυθολογία καθόρισε ότι προσπάθησε να προειδοποιήσει τους κυβερνήτες του έθνους για τον κίνδυνο που τους πλησίαζε αλλά απέτυχε να αποκτήσει την αναγνώριση που ήταν αναγκαία για να αποτρέψει την καταστροφή.
Οι Ξεχασμένες Ημέρες προσθέτουν τώρα μια άλλη αποτυχία στο παρελθόν του.
Πριν χάσει το έθνος του, έχασε τον καθηγητή του.
Πριν αποκοπεί από τον πολιτισμό που κάποτε υπηρετούσε, έχασε την εμπιστοσύνη του σε έναν από τους πιο κοντινούς του συντρόφους.
Και το άτομο που στέκεται στην αντίθετη πλευρά αυτού του διαχωρισμού θα γίνει τελικά ένας από τους ίδιους τους Αμαρτωλούς που συνδέονται με την πτώση του Khaenri’ah.
Αυτό το πλαίσιο δίνει στις σύγχρονες πράξεις του Pierro μια πιο περίπλοκη βάση από απλή εκδίκηση.
Η HoYoverse αντικαθιστά αργά τη μυθολογία με ανθρώπους
Για χρόνια, η Khaenri’ah υπήρξε κυρίως ως η μεγάλη ιστορική καταστροφή του Genshin Impact.
Οι παίκτες γνώριζαν για την καταστροφή 500 χρόνια πριν, τους καταραμένους επιζώντες, τον Dainsleif, τον αδερφό του Ταξιδιώτη, τη Τάξη Άβυσσου και τους μυστηριώδεις Αμαρτωλούς. Αλλά οι περισσότεροι από τους κύριους παίκτες ήταν τίτλοι και όχι χαρακτήρες.
Η ιστορία της Snezhnaya αλλάζει γρήγορα αυτό.
Η Έκδοση 7.1 συνεχίζει να τοποθετεί πρόσωπα, συνομιλίες και προσωπικές σχέσεις πίσω από γεγονότα που κάποτε υπήρχαν μόνο ως καταχωρίσεις μυθολογίας. Ο Hroptatyr γίνεται περισσότερος από «Ο Σοφός». Ο Pierro γίνεται περισσότερος από «Ο Τζοκερ». Η Rhinedottir, η Vedrfolnir και οι άλλοι επιζώντες εκείνης της εποχής τοποθετούνται ολοένα και περισσότερο ως συμμετέχοντες σε μια τραγωδία των αιτίων της οποίας είναι πολύ πιο περίπλοκα από μια απλή καταστροφή ενός βασιλείου από θεία κρίση.
Οι Ξεχασμένες Ημέρες είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές διότι δείχνουν την καταστροφή να αρχίζει πολύ πριν την ίδια την Καταστροφή.
Ένας πολιτισμός δεν πέφτει απαραίτητα σε μια νύχτα.
Κάποιες φορές οι πρώτες ρωγμές είναι πολύ μικρότερες.
Ένα επικίνδυνο πείραμα.
Μια κρυμμένη αλήθεια.
Ένας ετοιμοθάνατος καθηγητής.
Δύο φίλοι που σταματούν να εμπιστεύονται ο ένας τον άλλον.
Το παρελθόν ενός αμαρτωλού μπορεί να έχει μεγαλύτερη σημασία από το τελικό του έγκλημα
Το κεντρικό μυστήριο του teaser παραμένει αναλυμένο.
Τι ακριβώς κατάλαβε ο Hroptatyr όταν απέτυχε το πείραμα του Κόκκινου Φεγγαριού;
Γιατί ήταν πρόθυμος να εγκαταλείψει μια ενδεχόμενη μέθοδο αποθήκευσης της Μιμαμέιθ;
Και πώς συνδέεται αυτή η γνώση με την μεταγενέστερη σχέση μεταξύ ζωής, θανάτου, αθανασίας και των καταραμένων που επιβλήθηκαν στην Khaenri’ah;
Η HoYoverse έχει παρέχει αρκετές πληροφορίες για να καθορίσει τη σημασία αυτών των ερωτήσεων χωρίς να τις απαντήσει άμεσα.
Αυτή η συγκράτηση είναι σημαντική γιατί η ιστορία του Hroptatyr δεν είναι προφανώς τελειωμένη.
Ο παίκτης ήδη γνωρίζει σε ποιον θα γίνει τελικά. Αυτό που εξερευνά τώρα το Genshin Impact είναι γιατί.
Οι Ξεχασμένες Ημέρες λειτουργούν έτσι λιγότερο ως ένα απομονωμένο βίντεο μυθολογίας και περισσότερο ως ένα ακόμα χαμένο κομμάτι στην ανακατασκευή της Khaenri’ah. Αποκαλύπτει ότι ένας από τους Πέντε Αμαρτωλούς είχε κάποτε αντιμετωπίσει μια δύναμη ικανή να θολώσει τη διαφορά μεταξύ σωτηρίας και τιμωρίας - και ότι μια από τις παλαιότερες πληγές του Pierro μπορεί να έχει δημιουργηθεί από τον άνθρωπο που αργότερα ενσάρκωσε την αχόρταγη επιδίωξη της γνώσης του Khaenri’ah.
Ο Καθρέφτης της Μνήμης δείχνει μόνο το παρελθόν.
Αλλά καθώς οι Πέντε Αμαρτωλοί γίνονται ολοένα και πιο σημαντικοί στην ιστορία του Genshin Impact στη σημερινή εποχή, οι συνέπειες εκείνου του παρελθόντος δεν είναι πλέον ασφαλώς θαμμένες 500 χρόνια πριν.