Το Solo Showdown μετατρέπει το THE FINALS σε ένα παιχνίδι εξάλειψης 12 παικτών

Το THE FINALS έχει περάσει τον περισσότερο καιρό του απαιτώντας συνεργασία από ανθρώπους που μπορεί να έχουν συναντηθεί μόλις τριάντα δευτερόλεπτα πριν από την έναρξη του αγώνα. Το PRIME TIME προσφέρει τελικά κάτι πολύ διαφορετικό. Το Solo Showdown ξεκινά στις 20 Οκτωβρίου ως μια μόνιμη λειτουργία που επικεντρώνεται σε σόλο παίκτες, όπου 12 ανεξάρτητοι Διαγωνιζόμενοι αγωνίζονται μέσα από τρεις γύρους εξάλειψης, με κάθε στάδιο να επιλέγεται τυχαία από μια δεξαμενή οκτώ εξειδικευμένων μίνι-μορφών. Δεν υπάρχουν συμπαίκτες για να ανα revive, καμία προκαθορισμένη ομάδα που να συντονίζεται σε φωνητική συνομιλία και κανένας κανόνας που οι παίκτες μπορούν να βελτιστοποιήσουν πριν ξεκινήσει το τουρνουά. Η προσαρμοστικότητα γίνεται ο αγώνας.

Αυτό καθιστά το Solo Showdown σημαντικά πιο ενδιαφέρον από έναν ακόμα ελεύθερο Deathmatch. Η Embark έχει ουσιαστικά συνδυάσει πολλές από τις πιο πειραματικές Περιορισμένες Χρόνος Λειτουργίες του THE FINALS, τις έχει συνδυάσει με μια συλλογή νέων προκλήσεων και έχει συσκευάσει τα πάντα μέσα στη δομή του τουρνουά που έχει καθορίσει το παιχνίδι από την έναρξή του. Οι Heavy Hitters μπορεί να ακολουθούνται από μια μονομαχία ελεύθερων σκοπευτών, που μπορεί να ακολουθείται από έναν γύρο που να βασίζεται αποκλειστικά σε Winch Claws, σπαθιά ή Charge 'N' Slam. Επιβιώστε από την κοπή και προχωράτε μπροστά. Αποτύχετε να προσαρμοστείτε και το σόου συνεχίζεται χωρίς εσάς.

Δώδεκα παίκτες μπαίνουν, αλλά το τουρνουά συνεχίζει να συρρικνώνεται

Το Solo Showdown ξεκινά με 12 Διαγωνιζόμενους και χρησιμοποιεί τρεις συνεχόμενους γύρους εξάλειψης για να παραγάγει έναν μόνο νικητή. Αντί να παίζουν έναν παρατεταμένο αγώνα όπου ο πρώτος παίκτης που θα φτάσει σε έναν στόχο εξάλειψης κερδίζει, οι διαγωνιζόμενοι πρέπει να επιβιώσουν από πολλούς αγώνες με διαφορετικές συνθήκες.

Αυτή η δομή είναι σημαντική γιατί μετατρέπει τη συνέπεια στον πραγματικό στόχο. Κάποιος μπορεί να κυριαρχεί σε μια ευνοϊκή μίνι-μορφή και στη συνέχεια να δοκιμαστεί αμέσως σε ένα εντελώς διαφορετικό σύνολο δεξιοτήτων. Ένας ισχυρός Heavy παίκτης δεν μπορεί να υποθέσει ότι κάθε γύρος θα επιβραβεύει επιθετικότητα κοντινής απόστασης, ενώ ένας ειδικός ελεύθερος σκοπευτής μπορεί τελικά να αναγκαστεί σε μια κοντινή μάχη που απαιτεί κίνηση. Το τουρνουά συνεχώς αφαιρεί παίκτες μέχρι να παραμείνει μόνο ο τελικός νικητής.

Είναι η ίδια ευρεία φαντασία κλιμάκωσης που έκανε τους αρχικούς διαγωνισμούς του THE FINALS ελκυστικούς, αλλά απογυμνωμένη από την εξάρτηση από την ομάδα. Κάθε λάθος ανήκει σε εσάς, κάθε πρόκριση ανήκει σε εσάς και δεν υπάρχει τυχαίος συμπαίκτης να κατηγορήσετε όταν ο πίνακας γίνεται να αποφασίσει ποιος θα αποκλειστεί.

Η τυχαία δεξαμενή μίνι-μορφών θα πρέπει επίσης να αποτρέψει τους πρώτους γύρους από το να γίνουν επαναλαμβανόμενοι. Αντί το Solo Showdown να είναι μία λειτουργία που παίζεται τρεις φορές, κάθε τουρνουά γίνεται μια ακολουθία συναρμοσμένη από διάφορα κομμάτια του sandbox του THE FINALS.

Η Embark έχει ουσιαστικά φτιάξει μια playlist arcade μέσα στο σύστημα του τουρνουά

Η δεξαμενή κυκλοφορίας περιέχει οκτώ διακριτές μίνι-μορφές, μειγνύοντας επιστρεφόμενες έννοιες εκδηλώσεων με νέες παραλλαγές που δημιουργήθηκαν ειδικά για το Solo Showdown. Οι Heavy Hitters και το Blast Off θα είναι αμέσως οικείες στους παίκτες που παρακολούθησαν το THE FINALS μέσω των προηγούμενων εποχιακών εκδηλώσεών του, ενώ οι Winch Wars, Turbo Tussle, Slam-a-Rama, Sniper Standoff, Boom Brawl και One and Gunned προάγουν την ίδια ιδέα σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό.

Ο κοινός άξονας είναι ο περιορισμένος εξοπλισμός. Αυτοί δεν είναι τυπικοί γύροι ελεύθερης λειτουργίας όπου ο καθένας φέρνει το προτιμώμενο φορτίο. Κάθε παιχνίδι καθορίζει τα εργαλεία που λαμβάνουν οι διαγωνιζόμενοι και στη συνέχεια τους ζητά να εκμεταλλευτούν ένα συγκεκριμένο τμήμα του συστήματος μάχης του THE FINALS.

Αυτή η απόφαση επιλύει ένα από τα προφανή προβλήματα με μια μόνιμη σόλο λειτουργία. Αν οι παίκτες μπορούσαν απλά να επιλέξουν οποιοδήποτε στήσιμο, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα η κοινότητα να εντοπίσει γρήγορα τη πιο αποδοτική σόλο διάταξη και να μετατρέψει κάθε λόμπι σε παραλλαγές της ίδιας μάχης. Το Solo Showdown αλλάζει το πρόβλημα κάθε γύρο. Ένα στάδιο μπορεί να δοκιμάσει φυσική απόκρουσης, ένα άλλο κινητικότητα, ένα άλλο ακρίβεια πυροβολισμού και ένα άλλο δεξιοτεχνία κοντινών όπλων.

Αισθάνεται πιο κοντά σε ένα παιχνίδι FPS game show παρά σε οτιδήποτε άλλο έχει φτιάξει η Embark στο παρελθόν.

Οι Heavy Hitters επιτέλους έχουν έναν μόνιμο χώρο για να ζουν

Heavy Hitters είναι μία από τις επιστρέφουσες ελκυστικότητες. Αρχικά παρουσιάστηκε κατά τη διάρκεια της Έβδομης Σεζόν ως μια Λειτουργία Περιορισμένου Χρόνου που χρηματοδοτήθηκε από την OSPUZE, τοποθέτησε τους παίκτες στην Pop Drop Arena με Sledgehammers και τους ζητούσε να ρίξουν τους αντιπάλους στο κενό αντί να απλώς να εξαντλήσουν τις μπάρα υγείας.

Η εκδήλωση δούλεψε γιατί υπερβολικά τόνισε μια από τις πιο περίεργες δυνάμεις του THE FINALS: τη φυσική των χαρακτήρων του. Οι διαγωνιζόμενοι μπορούσαν να εκτοξευτούν σε όλη την Αρένα, να σταλούν να πετούν από βαρείς επιθέσεις και να εξολοθρευτούν μέσω θέσης αντί για συμβατική πυροβολικού. Η αρχική εκδοχή ήταν μια 5v5 διαγωνισμός, αλλά το Solo Showdown μετατρέπει την έννοια σε μέρος ενός τουρνουά επιβίωσης ατόμων.

Αυτό είναι ακριβώς το είδος της παλαιάς LTM που μπορεί να διατηρήσει το Solo Showdown. Το THE FINALS έχει συγκεντρώσει χρόνια προσωρινών πειραμάτων που εξαφανίστηκαν μετά την ολοκλήρωση των εκδηλώσεών τους γιατί η συντήρηση μιας ξεχωριστής ουράς matchmaking για καθεμία από αυτές θα διασπούσε τον πληθυσμό των παικτών. Ένα εναλλασσόμενο μίνι-μότελ τουρνουά δίνει στην Embark κάπου να ξαναχρησιμοποιήσει αυτές τις μηχανικές χωρίς να ζητά από κάθε μία να υποστηρίξει ένα ολόκληρο playlist ανεξάρτητα.

Οι Heavy Hitters δεν χρειάζεται πια να παραμείνουν αρκετά δημοφιλείς για μια μόνιμη ουρά. Απλώς χρειάζεται να παράγουν έναν καλό δέκα λεπτών γύρο όταν το Showdown τους επιλέγει.

Το Blast Off φέρνει τις εκρήξεις και την χαμηλή βαρύτητα πίσω

Blast Off λαμβάνει την ίδια δεύτερη ζωή. Η αρχική εκδήλωση ήρθε στην Έβδομη Σεζόν με μόνιμη Χαμηλή Βαρύτητα, Επαναστατική Απόδραση και εκρηκτικά φορτία, μεταμορφώνοντας σκόπιμα το THE FINALS σε κάτι πιο κοντά σε μια παλιά σκηνή shooter. Οι πιξελωτές εκρήξεις και η υπερβολική εναέρια μάχη ολοκλήρωσαν την παρουσίαση.

Η συμπερίληψή του μας λέει πολλά για τον προορισμό του Solo Showdown. Αυτό δεν υποτίθεται να γίνει η οριστική σοβαρή ανταγωνιστική εναλλακτική λύση για τον Ranked Cashout. Η Embark αγκαλιάζει την πιο χαοτική πλευρά του THE FINALS και μετατρέπει την απρόβλεπτη κατάσταση σε δοκιμασία δεξιοτήτων.

Το Blast Off επιβραβεύει διαφορετικά ένστικτα από τους Heavy Hitters. Η θέση εξακολουθεί να έχει σημασία, αλλά η κατακόρυφη κίνηση, η πρόβλεψη πυροβολημάτων και η ικανότητα να εκμεταλλεύονται τη Χαμηλή Βαρύτητα γίνονται ξαφνικά κεντρικές. Ένας παίκτης που περιηγήθηκε σε έναν γύρο με Sledgehammer μπορεί να διαπιστώσει ότι η επόμενη στάθμη απαιτεί έναν εντελώς διαφορετικό ρυθμό.

Το σημαντικό είναι ότι η νίκη σε ένα στυλ του THE FINALS δεν είναι πια αρκετή για να κερδίσετε το τουρνουά.

Οι Winch Wars ρωτούν ποιος ξέρει πραγματικά πώς να οπλοποιήσει τη βαρύτητα

Ανάμεσα στις νέες παραλλαγές, Winch Wars μπορεί να είναι η πιο καθαρή έκφραση της κωμωδίας φυσικής του THE FINALS. Η αποκάλυψη δείχνει τους Διαγωνιζόμενους να χρησιμοποιούν το Winch Claw του Heavy και μετατόπιση κοντινής απόστασης για να τραβούν τους αντιπάλους προς τον κίνδυνο και να τους στέλνουν εκτός της περιοχής παιχνιδιού.

Το Winch Claw ήταν ήδη ικανό να παράγει γελοίες αλληλεπιδράσεις στους κανονικούς αγώνες γιατί μπορούσε να τραβήξει τους εχθρούς από την κάλυψη, να διακόψει τη θέση και να φέρει απρόθυμους παίκτες κατευθείαν προς έναν Heavy. Αφαιρώντας τον ευρύτερο στόχο του Cashout και χτίζοντας έναν ολόκληρο γύρο γύρω από αυτήν την αλληλεπίδραση, αλλάζει πλήρως τον σκοπό του.

Τώρα, το περιβάλλον γίνεται το όπλο. Μια επιτυχής γάντζος είναι πολύτιμη όχι επειδή δημιουργεί ένα ευκολότερο ακολούθητο πυροβολισμό, αλλά επειδή ο αντίπαλος μπορεί να είναι σε απόσταση ενός τραβήγματος από μια άμεση εξάλειψη.

Θα πρέπει επίσης να δημιουργήσει μερικά υπέροχα άσχημα παιχνίδια μυαλού. Όλοι καταλαβαίνουν τι προσπαθούν να κάνουν όλοι οι άλλοι, οπότε η θέση ακριβώς έξω από τη βέλτιστη γωνία του γάντζου ενός άλλου Διαγωνιζόμενου γίνεται τόσο σημαντική όσο και η προσγείωση του δικού σας.

Το THE FINALS σπάνια χρειάζεται έναν περίπλοκο κανόνα όταν η μηχανή φPhysical είναι ικανή να δημιουργήσει την πολυπλοκότητα μόνη της.

Οι νέες μορφές αναγκάζουν τους παίκτες να μάθουν διατάξεις που μπορεί να αγνοούν συνήθως

Η υπόλοιπη δεξαμενή εκκίνησης συνεχίζει αυτή τη φιλοσοφία. Turbo Tussle τοποθετεί την κινητικότητα και τις Δυάδες στο κέντρο της μάχης, ενώ Slam-a-Rama χτίζει την μάχη του γύρω από το Charge 'N' Slam. Sniper Standoff συνδυάζει μακρινή ακρίβεια με κινητικότητα Grappling Hook, δημιουργώντας έναν γύρο όπου η αποτυχία ενός πυροβολισμού και η έκθεση της θέσης σας θα πρέπει να έχει πολύ μεγαλύτερες συνέπειες σε σχέση με έναν απλό ομαδικό αγώνα.

Boom Brawl κατευθύνει τη μάχη κοντινής απόστασης σε μια άλλη κατεύθυνση μέσω μάχης με σπαθιά και εκρηκτικών εφέ εξάλειψης που θυμίζουν το Dead Go Boom, κάνοντάς κάθε ηττημένο αντίπαλο να γίνει άλλη μια απειλή για όποιον καταπιάνεται με την εξόντωσή του. One and Gunned κινείται προς μια εκδοχή shooter αρένας των κανόνων one-in-the-chamber, με το BFR Titan και τις εξαιρετικά περιορισμένες ευκαιρίες πυροβολισμού να κάνουν κάθε τράβηγμα σκανδάλης πολύ πιο σημαντικό.

Οι πλήρεις κανόνες βαθμολόγησης και οι κανόνες περιθωρίων για κάθε νέα παραλλαγή είναι καλύτερο να αφεθούν για τις σημειώσεις της αναβάθμισης 12.0 και την ζωντανή έκδοση στις 20 Οκτωβρίου, αλλά η σχεδίαση έχει ήδη γίνει προφανής. Κάθε μίνι-μορφή απομονώνει μια μηχανική ιδέα και κάνει τους παίκτες να αποδείξουν ότι μπορούν να την χρησιμοποιήσουν.

Για μερικούς διαγωνιζόμενους, αυτό μπορεί να σημαίνει ότι παίζουν όπλα ή Ειδικότητες που δεν θα είχαν ποτέ προτιμήσει στον Cashout. Αυτό είναι μέρος του σκοπού.

Το Solo Showdown είναι πολύ διαφορετικό από το Solo Bank It

Το THE FINALS έχει πειραματιστεί με σόλο παιχνίδι πριν. Το Solo Bank It κυκλοφόρησε τον Ιανουάριο του 2024 ως η πρώτη LTM του παιχνιδιού, τοποθετώντας 12 ατομικούς διαγωνιζόμενους στο Bank It και ζητώντας τους να συλλέξουν και να καταθέσουν 40.000 $ χωρίς συμπαίκτες. Η Embark το περιέγραψε ρητά ως ένα πείραμα που σχεδιάστηκε για να συλλέξει σχόλια από σόλο παίκτες.

Εξαφανίστηκε μόλις λίγες εβδομάδες αργότερα όταν ήρθε το Steal the Spotlight. Αυτή η εκδήλωση επικεντρώθηκε επίσης στους σόλο παίκτες, αλλά πάλι ήταν προσωρινή, τοποθετώντας τους διαγωνιζόμενους σε μια νυχτερινή Αρένα με μια σταθερή διάταξη και τροποποιημένους Σταθμούς Cashout.

Το Solo Showdown είναι μια πολύ πιο φιλόδοξη απάντηση γιατί η σόλο μορφή είναι η υποκείμενη δομή παρά η γimmick. Οι κανόνες μπορούν να αλλάξουν χωρίς να αφαιρέσουν το σόλο τουρνουά από τον εαυτό του. Η Embark μπορεί θεωρητικά να εισάγει μια άλλη μίνι-μορφή, να αποσύρει μία που δεν λειτουργεί ή να φέρει πίσω μια παλιά LTM χωρίς να χρειάζεται να ξαναχτίσει ολόκληρο το playlist.

Αυτό το καθιστά πολύ πιο εύκολο να εξελιχθεί με την πάροδο του χρόνου από ότι το Solo Bank It ήταν ποτέ.

Δεν επιλύει πραγματικά το ανταγωνιστικό σόλο-queue Cashout

Υπάρχει όμως μια σημαντική διάκριση. Οι παίκτες που ζητούν έναν τρόπο να βιώσουν τον ανταγωνιστικό Cashout χωρίς να αντιμετωπίσουν οργανωμένες προκαθορισμένες ομάδες δεν έχουν λάβει αυτήν τη λειτουργία. Το Solo Showdown αφαιρεί τελείως τους συμπαίκτες αντί να δημιουργεί μια σόλο μόνη εκδοχή των Cashout.

Αυτή η διαφορά έχει ήδη παράγει μικτές αντιδράσεις μέσα στην κοινότητα. Η νέα λειτουργία επαινείται ως ένα ασυνήθιστα δημιουργικό τουρνουά arcade, ενώ ορισμένοι αφοσιωμένοι παίκτες Cashout υποστηρίζουν ότι αντιμετωπίζει ένα διαφορετικό πρόβλημα από αυτό που έχουν συζητήσει με την Embark.

Και οι δύο ερμηνείες μπορεί να είναι αληθινές. Το Solo Showdown φαίνεται να είναι μια σημαντική προσθήκη για παίκτες που συχνά συμμετέχουν στο THE FINALS μόνοι, αλλά κάποιος που αγαπά τον Cashout και απλώς θέλει κάθε ομάδα στο λόμπι του να αποτελείται από σόλο παίκτες θα χρειαστεί ακόμα μια διαφορετική λύση.

Η Embark φαίνεται επίσης να κατανοεί ότι το Solo Showdown είναι θεμελιωδώς μια ελαφρότερη εμπειρία. Οι περιορισμένοι φορτίες, οι τυχαίες μίνι-μορφές και η δομή του τουρνουά είναι χτισμένα γύρω από την προσαρμοστικότητα και το θέαμα περισσότερο από τη στρατηγική βάθος του συντονισμού των Cashboxes, των αμυντικών δομών και των κλοπών κατά τη διάρκεια ενός συμβατικού τουρνουά.

Επεκτείνει το τι μπορούν να κάνουν οι σόλο παίκτες. Δεν αντικαθιστά το ομαδικό THE FINALS.

Ο περιορισμός της λειτουργίας σε σόλο παίκτες είναι αυτό που επιτρέπει στη μορφή της να λειτουργήσει πραγματικά

Ίσως να είναι δελεαστικό να ρωτήσετε γιατί μια συλλογή μίνι-μορφών όπως party-game δεν μπορεί απλά να παιχτεί με φίλους. Στην επιφάνεια, οι Heavy Hitters, οι Winch Wars και οι One and Gunned φαίνεται σχεδόν σχεδιασμένες για μια παρέα φίλων που προσπαθούν να ταπεινώσουν ο ένας τον άλλον.

Το πρόβλημα είναι ότι η επιτρεπόμενη συμμετοχή προκαθορισμένων ομάδων στη δημόσια ουρά θα υπονόμευε όλη την ανταγωνιστική προοπτική. Δύο φίλοι που ενώνουν την ίδια ελεύθερη ανατροφή 12 παικτών θα μπορούσαν προσωρινά να συνεργαστούν, να αποφύγουν να πολεμήσουν ο ένας τον άλλον ή να στοχοποιήσουν κάποιον άλλο μαζί, ακόμα και αν η τελική τους πρόθεση ήταν να στραφούν ο ένας ενάντια στον άλλο αργότερα. Μόλις αυτό γίνει κοινό, οι πραγματικά σόλο παίκτες σταματούν να ανταγωνίζονται σε ίσους όρους.

Η διατήρηση της δημόσιας matchmaking ατομικής αποφεύγει αυτό το πρόβλημα και καθιστά το αποτέλεσμα απλό: ένας διαγωνιζόμενος κερδίζει γιατί κανείς δεν μπήκε με έναν εγγυημένο σύμμαχο.

Εάν η Embark τελικά εκθέσει περισσότερες από αυτές τις μίνι-μορφές μέσω Ιδιωτικών Αγώνων είναι θέμα άσχετο. Προηγούμενες LTMs όπως το Blast Off και το Solo Bank It έχουν μπει στη υποστήριξη ιδιωτικών παιχνιδιών σε διάφορες χρονικές στιγμές, οπότε η δομή σίγουρα έχει προηγούμενο, αλλά η αποκάλυψη του PRIME TIME δεν θα πρέπει να θεωρείται επιβεβαίωση της πλήρους υποστήριξης του Solo Showdown για προσαρμοσμένα ματς μέχρι η Embark δημοσιεύσει τις τελικές λεπτομέρειες.

Η μορφή δίνει στην Embark κάπου να διατηρήσει τις καλύτερες προσωρινές ιδέες της

Αυτό μπορεί να είναι η πιο πολύτιμη μακροπρόθεσμη λειτουργία του Solo Showdown. Το THE FINALS έχει παράγει έναν εντυπωσιακό αριθμό πειραματικών μορφών από την έναρξή του: Solo Bank It, Steal the Spotlight, Power Shift, Terminal Attack, Heavy Hitters, Blast Off, Super Cashball, Head 2 Head και πολλές παραλλαγές κανόνων World Tour έχουν όλα δοκιμάσει διάφορα μέρη του sandbox του.

Ορισμένες έγιναν μόνιμες. Άλλες εξαφανίστηκαν.

Αυτό είναι φυσιολογικό για ένα παιχνίδι ζωντανής υπηρεσίας, αλλά σημαίνει επίσης ότι μια σημαντική εργασία σχεδίασης μπορεί να εξαφανιστεί μόλις ολοκληρωθεί μια εκδήλωση. Το Solo Showdown δημιουργεί ένα μόνιμο πλαίσιο όπου οι μικρότερες ιδέες δεν χρειάζεται να δικαιολογούν τη δική τους playlist. Μια έννοια που είναι αστεία για έναν γύρο αλλά εξαντλητική ως μόνιμο mode είναι πιθανώς τέλεια για αυτή τη δομή.

Οι οκτώ μίνι-μορφές εκκίνησης δεν χρειάζεται να παραμείνουν οι μόνες οκτώ. Ένα υγιές Solo Showdown θα μπορούσε να γίνει αποθήκη για παράξενες μηχανικές που η Embark διαφορετικά θα δυσκολευόταν να δικαιολογήσει την ανάπτυξή τους. Νέα gadgets θα μπορούσαν να λάβουν αφιερωμένες προκλήσεις. Υφιστάμενες LTMs θα μπορούσαν να αναδιαμορφωθούν για ελεύθερη χρήση. Εκδηλώσεις Game Show θα μπορούσαν να μετατραπούν σε ολοκληρωμένα μίνι-παιχνίδια.

Αντί να ρωτά αν μια πειραματική ιδέα μπορεί να υποστηρίξει το THE FINALS για αρκετές εβδομάδες, η Embark μπορεί να ρωτήσει αν μπορεί να υποστηρίξει έναν γύρο.

Αυτό είναι ένα πολύ χαμηλότερο — καιpotentially much more creative — εμπόδιο.

Ταιριάζει επίσης με την ανανεωμένη εμμονή του PRIME TIME με τη μορφή παιχνιδιού

Το Solo Showdown φτάνει παράλληλα με την αναθεώρηση της παρουσίασης των αγώνων του PRIME TIME, την πλήρη ανασχεδίαση HUD και UI, το Sponsor Journey και την ισχυρότερη σήμανση της Αρένας, και η νέα λειτουργία μπορεί να είναι η δυνατότητα που πιο κυριολεκτικά αγκαλιάζει την φαντασία του παιχνιδιού.

Το Cashout παρουσιάζεται ήδη ως τηλεοπτικός διαγωνισμός, αλλά η δομή του είναι ακόμα αναγνωρίσιμη ως στρατηγική FPS στόχου. Το Solo Showdown συμπεριφέρεται πιο σαν κάτι που θα μπορούσε πραγματικά να εφεύρει ένας φανταστικός παραγωγός μέσα στο THE FINALS για να αυξήσει τις τηλεθεάσεις: ρίξτε 12 διασημότητες σε μια Αρένα, αλλάξτε τους κανόνες κάθε γύρο και αποβάλετε τους χειρότερους εκτελεστές μέχρι να μείνει μόνο ένας.

Ακόμα και οι εξειδικευμένοι φορτίοι λειτουργούν μέσα σε αυτή τη φαντασία. Οι Διαγωνιζόμενοι δεν φέρνουν όποιον εξοπλισμό θέλουν γιατί η εκπομπή έχει αποφασίσει ποια θα είναι η πρόκληση της βραδιάς.

Το PRIME TIME υποτίθεται ότι θα κάνει τη διάκριση μεταξύ του "να παίζω ένα FPS" και του "να είμαι Διαγωνιζόμενος" πιο έντονη. Ένα τουρνουά όπου ο Scotty και η June μπορούν να ανακοινώσουν ότι όλοι ξαφνικά έχουν μια Sledgehammer και πρέπει να ρίξουν τους άλλους έντεκα παίκτες σε μια Άβυσσο σίγουρα βοηθά.

Η 20η Οκτωβρίου δίνει στους σόλο παίκτες κάτι που το THE FINALS δεν έχει ποτέ προσφέρει μόνιμα

Το Solo Showdown ξεκινά με το THE FINALS: PRIME TIME στις 20 Οκτωβρίου 2026. Δώδεκα Διαγωνιζόμενοι εισέρχονται σε ένα τουρνουά σόλο εξάλειψης τριών γύρων που προέρχονται από οκτώ μίνι-μορφές: επιστρεφόμενες έννοιες Heavy Hitters και Blast Off δίπλα σε Winch Wars, Turbo Tussle, Slam-a-Rama, Sniper Standoff, Boom Brawl και One and Gunned. Οι περιορισμένοι φορτίες αναγκάζουν τους παίκτες να αλλάζουν συνεχώς τρόπους μάχης, ενώ η δομή του τουρνουά εξασφαλίζει ότι η αριστεία σε έναν γύρο δεν είναι αρκετή για να γίνετε ο τελικός νικητής.

Δεν είναι σόλο Cashout. Δεν είναι Ranked χωρίς προκαθορισμένες ομάδες, και οι παίκτες που αναζητούν συγκεκριμένα αυτά τα πράγματα θα έχουν ακόμα λόγους να πιέσουν την Embark για αυτά.

Το Solo Showdown είναι κάτι πιο περίεργο.

Αφού χρόνια του THE FINALS να λέει στους διαγωνιζόμενους ότι η συνεργασία είναι τα πάντα, το PRIME TIME τελικά τοποθετεί δώδεκα από αυτούς στην Αρένα, αφαιρεί τους συμπαίκτες τους και αλλάζει τους κανόνες μέχρι να μείνει μόνο ένα άτομο στη σκηνή.