IDC Games · 2024-02-09
Aeterna Noctis
Het maken van een metroidvania is een zeer gecompliceerde taak. Het vereist een breed scala aan vaardigheden, geheimen en eindbazen. B
<div class="embed-responsive embed-responsive-16by9">
<iframe class="embed-responsive-item" src="https://www.youtube.com/embed/rBKS0S0e6GI"></iframe>
</div>
Het maken van een metroidvania is een zeer gecompliceerde taak. Het vereist een breed scala aan vaardigheden, geheimen en eindbazen. Bovendien vraagt het om originele, gevarieerde en intelligente levelontwerpen. Maar bovenal moet het zich onderscheiden, want in de afgelopen jaren is de populariteit van dit subgenre (of genre, zo je wilt) als een lopend vuurtje verspreid.
Het is niet genoeg om een goede metroidvania te maken; je moet streven naar de beste. En dat is precies wat Aeternum Game Studios, een klein Spaans team gevestigd in Talavera de la Reina, zich heeft voorgenomen.
Aeterna Noctis vertelt het verhaal van de eeuwige strijd tussen goed en kwaad, licht en duisternis, vertegenwoordigd in zijn wereld door twee onsterfelijke figuren die verwikkeld zijn in een eeuwige strijd: de Koningin van het Licht en de Koning van de Duisternis.
Playa for eeuwen hebben deze twee goddelijke wezens met elkaar gevochten om de balans van Aeterna te behouden; wanneer een van de twee wordt verslagen, worden ze teruggestuurd naar de sterfelijke wereld, ontdaan van al hun krachten, zodat ze hun kracht kunnen herwinnen en de overwinnaar opnieuw kunnen confronteren. Een eeuwige cyclus.
Aeterna Noctis begint met de nederlaag van de Koning van de Duisternis, wat dient als het gebruikelijke metroidvania-element: we hebben een personage dat al zijn vaardigheden is ontnomen, wat betekent dat het repertoire van aanvallen en bewegingen aanvankelijk beperkt is, en veel gebieden zijn ontoegankelijk totdat je de juiste vaardigheid hebt verkregen.
Maar binnen het metroidvania-genre kiest Aeterna Noctis ervoor om dingen meestal iets anders te doen. Bijvoorbeeld, de vaardigheden: in plaats van verspreid over de kaart te zijn, zijn ze er, helemaal aan het begin van het spel, verstopt achter tien gigantische witte deuren (die ook dienen als een korte tutorial over hoe je ze kunt gebruiken).
Natuurlijk, om deze deuren te openen, moeten we eerst de benodigde sleutel vinden, maar het is een curieuze verandering die frisheid brengt in een genre waarvan alles lijkt te zijn uitgevonden.
Wat betreft de structuur doet Aeterna Noctis veel dingen goed. Aanvankelijk zijn we verplicht om een specifieke route te volgen... Maar al snel beginnen de opties zich voor ons te openen en moeten we kiezen of we een bepaald gebied in willen gaan of een ander, wat ons veel vrijheid geeft om te kiezen welke doelstelling we op elk gegeven moment willen nastreven. En af en toe is er dat gevoel van verloren zijn, wat zo goed aanvoelt in metroidvania-spellen... wij, althans, houden ervan, aangezien het meestal een teken is dat de verkenning en levelontwerp zeer goed is gedaan.
Maar misschien is het meest opmerkelijke aspect van Aeterna Noctis de enorme hoeveelheid content die het biedt. Laat je niet misleiden door de "indie-stijl": dit is een titel die verschillende soorten wapens, voorwerpen met gevarieerde effecten, verzamelobjecten, zijmissies, een overvloed aan geheimen, 16 zeer verschillende gebieden, een grote variëteit aan vijanden, imposante eindbazen, een uitgebreide vaardigheid boom die ons in staat stelt verschillende speelstijlen te prioriteren, verbergt...
Het is een gigantisch spel, ook in termen van de schaal van zijn wereld. Het is het soort titel dat zoveel biedt voor zo weinig dat je onvermijdelijk het gevoel krijgt dat je de mensen achter het spel aan het beduimelen bent.
Men kan zeggen dat Aeterna Noctis de speelmomenten richt op platforming, en, meer specifiek, op lastige platforming-uitdagingen die enorme vaardigheden bij de bediening vereisen en een volledig begrip van de vaardigheden die we tot onze beschikking hebben.
De bediening reageert gelukkig in de meeste gevallen nauwkeurig. En we zeggen de meeste gevallen omdat er een klein nadeel is: er zijn momenten waarop het indrukken van de springknop kort na het aanraken van de grond de input niet herkent, wat heeft geleid tot enkele doden.
Over moeilijkheid praten is altijd lastig, aangezien er spelers zijn die dol zijn op uitdagingen en anderen die ze diep afwijzen. De hoge moeilijkheidsgraad van Aeterna Noctis zal een enorme barrière vormen voor hen die op zoek zijn naar een traditionele metroidvania.
