Colt Canyon · IDC Games

Als er één ding duidelijk is over de roguelike games die de afgelopen jaren zijn uitgebracht, is het dat het niet

Als er één ding duidelijk is over de roguelike games die de afgelopen jaren zijn uitgebracht, is het dat het niet uitmaakt hoe vaak we ze hebben gespeeld; als ze leuk zijn om te spelen, spelen we ze zo vaak als nodig is. En dit is meer of minder wat Colt Canyon probeert te doen.

Dit is weer een volger van de formule van sequentiële niveaus en permanente dood, zoals gebruikelijk is voor dit soort games. In dit geval kiest het werk van Retrific voor een schutter vanuit een bovenaanzicht.

Gevestigd in het Wilde Westen, vertelt het verhaal dat we onze metgezel moeten redden, die is ontvoerd door bandieten wiens identiteit of doel onbelangrijk is - net als die van de metgezel, lijkt het. Colt Canyon heeft geen scrupules om duidelijk te maken dat zijn premisse slechts een excuus is om gewoon door te schieten. De niveaus zitten vol vijanden en meestal kun je niet zeggen of ze bandieten of iets anders zijn. Soms lijken ze gewoon op boeren die hun werk doen en die ons om de een of andere reden aanvallen… Het doel is om te doden.

De schietpartijen zijn zowel frantic als strategisch tegelijkertijd, een delicaat evenwicht dat opvalt als Colt Canyon’s sterkste kenmerk. Het is beter om stilletjes een door vijanden geregeerd gebied binnen te sluipen, maar als het misgaat, worden we niet zwaar gestraft. We schieten gewoon ons pad vrij en genieten ervan. De optie om stilletjes rond te sluipen is er gewoon om dingen een beetje gemakkelijker te maken als we slim willen zijn, of als we laag zitten in gezondheid of munitie.

Wat betreft de art direction, ziet het er spectaculair goed uit, maar het zal niet lang duren voordat we het moe zijn, nadat we voor de zoveelste keer verloren zijn in de verwarrende willekeurige generatie. Gelukkig zijn er niet veel redenen om te gaan verkennen, behalve om munitie en leven aan te vullen, bepaalde beloningskisten die een sleutel vereisen die eerst gevonden moet worden, en de gijzelaars van de bandieten, die het belangrijkst zijn om te vinden. Bij het redden van hen, krijgen we een van verschillende willekeurige upgrades voor de rest van het spel aangeboden. Meer maximale gezondheid, hogere herlaadsnelheid, meer schade voor explosieven, en dat soort dingen.

Er is potentieel voor Colt Canyon om een meer dan waardige roguelike game te worden, vooral als er nadruk wordt gelegd op de capaciteit om te verrassen en de speler autonomie te geven om zijn meerdere mogelijkheden te verkennen, in plaats van een bijna vooraf gedefinieerd script te volgen. Het schietgedeelte is al goed uitgevoerd. Ga schieten!