Defense Grid: The Awakening

Dankzij deze titel kunnen we zeggen dat fans van real-time strategie geluk hebben, aangezien het een RTS (Real-tim

Dankzij deze titel kunnen we zeggen dat fans van real-time strategie geluk hebben, aangezien het een RTS (Real-time strategy) is van een subgenre dat in de afgelopen jaren steeds populairder is geworden: het Tower Defense subgenre.

Hoewel de eerste titel een arcadegame uit de jaren '90 was, genaamd Rampart, was het de gelijknamige game die het Tower Defense subgenre echt populair maakte.

Een Tower Defense game heeft als doel om torens te bouwen langs een pad waarlangs een reeks door AI bestuurde monsters zich verplaatsen om onze basis te vernietigen.

Deze torens schieten verschillende elementen, zoals vuur om te verbranden, ijs om te vertragen, raketten voor vliegende eenheden, of bommen om grote gebieden te beschadigen. De speler wordt beloond met middelen voor elke gedode vijand om meer torens te bouwen of om het vuursnelheid, de kracht, en het bereik van bestaande torens te verbeteren.

Onder deze premisse hebben veel gamebedrijven geprobeerd om deze formule te kopiëren met beperkte successen.

Het verhaal in deze games is, zoals je je kunt voorstellen, niets meer dan een excuus om een basis te verdedigen en verdedigings torens eromheen te bouwen. Maar deze keer kunnen we genieten van een Kunstmatige Intelligentie met een bepaalde soort humor die een voice-over tutorial biedt: hoe elke toren werkt, hoe je ze kunt verbeteren, welk type nieuwe vijanden we tegenkomen, en andere dingen die we zullen ontdekken terwijl we vorderen in het spel.

Wat betreft de gameplay, in Defense Grid: “The Awakening” zullen we twee soorten missies vinden: de schermen waar het pad al aan de zijkanten is ingesteld om op te bouwen, en de schermen waar je de stroom van je buitenaardse vijanden moet leiden. Die laatste zijn waarschijnlijk het leukst en het moeilijkst, aangezien de aliens altijd de kortste route willen nemen en de grote aanvankelijke ruimte die niet is gebouwd, niet echt in ons voordeel werkt. Natuurlijk is het plezier om te zien hoe horden tegenstanders hulpeloos sterven voor het labyrint dat je hebt gebouwd onbetaalbaar.

Het punt waarop we de meeste innovatie binnen dit subgenre kunnen observeren, is in het doel van de tegenstanders. Voor een keer willen ze je niet vernietigen of je ras uitroeien, maar ze willen simpelweg de kernen van je hoofdkwartier stelen, een bron van onschatbare waarde. Het is niet dat ze je ontvoeren en je zonder middelen laten overleven veel eerlijker is dan je te vernietigen, maar ten minste deze keer heb je de kans om ze te geven wat ze verdienen op de terugweg (wanneer ze de kernen bij je basis komen halen) en op de terugreis (wanneer ze met de kernen naar hun planeet terugkeren).

Wat op het eerste gezicht de game gemakkelijker voor de gebruiker lijkt te maken (aangezien je twee kansen hebt om de vijand te vernietigen), is feitelijk een dubbelgevouwen zwaard. Wanneer een alien wordt geëlimineerd en de gestolen kern laat vallen, kunnen er twee dingen gebeuren: de kleine energiebol keert geleidelijk terug naar onze basis of wordt onderschept door een andere vijand. Vergeet niet dat ze in golven komen, zoals een rugbyteam dat probeert te scoren.

De hoofdcampagne heeft een oplopende moeilijkheidsgraad waarbij, als je snel de mechanics van het spel begrijpt en ziet welke toren goed werkt tegen welk type vijand, je de schermen kunt verslaan zonder ze meer dan eens te herhalen. De laatste golven van elke ronde kunnen uitdagend zijn, maar als je je middelen goed hebt gebruikt, zul je merken dat je 80% van de missie hebt voltooid en dat je door de laatste twee golven komt. Bovendien, als je wordt gedood halverwege de missie, heb je de optie om “een checkpoint” te herladen, dat automatisch door de machine wordt opgeslagen elke keer dat er een moeilijke sectie of een nieuwe vijand is die je nog nooit eerder bent tegengekomen.

Het grafische aspect is iets dat op het eerste gezicht verrast voor een game van deze stijl. En geen wonder, want het gebruikt de Gamebryo-engine, dezelfde die wordt gebruikt in Oblivion, Fallout 3 en Civilization IV. De torens en vijanden zullen gedetailleerd eruitzien van dichtbij en je zult ze perfect kunnen onderscheiden vanop een afstand. De meest oplettenden zullen opmerken dat de vijanden, hoewel ze langs hetzelfde pad en in drommen bewegen, niet exact hetzelfde patroon volgen en als een van hun buitenaardse kameraden een ruimte bezet, zullen ze die niet oversteken of er tegenaan botsen of stijf verschijnen bij het maken van 90° bochten, iets dat vaak pijn aan de ogen doet in andere spellen van dit soort.

In het geluidsaspect vinden we wat nodig is voor dit spel: een kenmerkende en onderscheidende melodie, die de spanning verhoogt wanneer er een gevecht is of die ontspant tijdens de pauzes tussen de golven. Een detail dat ik belangrijk vind om te benadrukken, is dat de ontwikkelaars de soundtrack volledig gratis beschikbaar hebben gesteld voor iedereen (zolang het voor persoonlijk en niet-commercieel gebruik is).

Defense Grid: The Awakening is een goede Tower Defense, het biedt veel nieuwe functies, het grafische aspect is solide en het heeft verschillende spelmodi die veel herspeelbaarheid bieden.

Je kunt het niet missen als je een fan bent van Tower Defense of strategie in het algemeen, en als je dat niet bent, denk ik dat het een goede manier is om te beginnen in het genre, aangezien je weinig spellen zult vinden die zo compleet, gevarieerd zijn en een grafisch aspect hebben dat zo zorgvuldig is als dit.