The Legend of Tianding

Voordat we beginnen met de recensie van The Legend of Tianding, moet worden opgemerkt dat alle culturen hun mythen

Voordat we beginnen met de recensie van The Legend of Tianding, moet worden opgemerkt dat alle culturen hun mythen, historische helden en legendes hebben. We zijn gewend om verhalen te horen over Koning Arthur, Hercules, Genghis Khan... Maar weinig mensen hebben gehoord van Liao Tianding, een Taiwanese rebell die wordt beschouwd als de Robin Hood van zijn land, die vecht tegen de uitbuiting van de rijken of degenen die door de overheid worden bevoordeeld ten gunste van het gewone volk.

Het spel speelt zich af aan het begin van de 20e eeuw en is verdeeld in verschillende hoofdstukken die het verhaal vertellen van de verschillende ondernemingen van de jonge held in een vrij lineaire ontwikkeling, hoewel er enkele extra paden zijn waar we verzamelobjecten en items kunnen vinden zodra we enige vaardigheid hebben. De manier waarop het wordt verteld is zeer gepast en helpt ons om ons in het verhaal te verdiepen.

Gevechten zijn gebaseerd op vechtsport met één knop voor aanvallen, een andere voor ontwapenen en een derde voor staminaverbruikende speciale technieken. De snelheid van de gevechten is zeer snel (zonder freneticiteit), we kunnen naar willekeur wapens van onze vijanden stelen en gebruiken en zeer interessante combo's uitvoeren, zelfs elementen van de omgeving gebruiken om het ons gemakkelijker te maken. Je zou kunnen zeggen dat dit een zeer goed uitgevoerde oosterse versie is van het vechtsysteem dat wordt aangeboden door Guacamelee.

Bovendien hebben we twee moeilijkheidsgraden, en in één daarvan is de foutmarge minimaal, wat erg helpt om het speelbaar te maken voor een breder publiek. Daarom vinden we zeer interessante gevechten die zijn aangepast aan ons niveau en onder hen steken de gevechten tegen de bazen eruit, omdat ze ons dwingen hun patronen te leren om succesvol te zijn en niet opnieuw vanaf de laatste save te hoeven beginnen.

Anders hebben we platformgebieden waar we moeten ontwijken voorvallen, een hakenlijn moeten gebruiken om te bewegen en zelfs aanvallende bewegingen moeten gebruiken om verder te komen (iets om in gedachten te houden).

Het formaat voor cinematics, HUD en andere elementen is rechtstreeks afkomstig uit een stripboek, en dit zien we normaal gesproken in de vorm van vignetten. Maar het stopt daar niet, en het spel behoudt deze esthetiek te allen tijde. Dit is een van zijn sterktes, hoewel de beperkte variëteit aan NPC's tegen hem werkt. De stemmen zijn in de originele taal (inclusief die van de verteller) en helpen enorm met de sfeer, die ook wordt geleverd door de muziek.

Tot slot moet worden vermeld dat The Legend of Tianding een avontuur van meer dan 6 uur is met zeer interessante gevechten en een presentatie die weet indruk te maken, maar het heeft onderdelen die het spannende tempo dat het platformen en vechten ons geven, vertragen (vooral het verkennen van de stad en de "noodzakelijke" presentaties voor elk hoofdstuk).