Warhammer Age of Sigmar: Realms of Ruin

De Warhammer-franchise biedt altijd interessante videogames. Hun universum is zo rijk dat, als het in de juiste handen valt, het bijna

De Warhammer-franchise biedt altijd interessante videogames. Hun universum is zo rijk dat, als het in de juiste handen valt, het bijna elk genre kan aanpakken met elke garantie op succes.

Als onderdeel van het strategiegemerk, maar volledig gericht op het RTS-genre, brengt Frontier Developments ons Warhammer Age of Sigmar: Realms of Ruin.

De campagne in Realms of Ruin vertelt een verhaal dat zich richt op de Stormcast-factie, een legioen van onsterfelijke soldaten die keer op keer uit de hemel zijn gevallen om te vechten in naam van de God-Koning Sigmar. Deze eenheid, beïnvloed door belangrijke gebeurtenissen in de verhaallijn van de Age of Sigmar en nu in een land vol gevaren, zoekt naar een zeldzaam artefact dat hun nieuwe thuis kan beschermen tegen de horden orruks die deze woestenij teisteren.

Echter, het artefact heeft zijn eigen geheimen, wat de narratief opent om de andere facties van het spel te verkennen. Het spel draait grotendeels om quests waarbij je middelen moet verzamelen door Arcane Circles te claimen en overwinning te behalen door je eenheden boven de Victory Points in het spel te houden. Elke beschikbare factie in Realms of Ruin heeft zijn eigen speelstijl en hoewel hun eenheden vergelijkbaar zijn, onderscheiden ze zich allemaal op verschillende manieren die voordelen of nadelen bieden, afhankelijk van de specifieke schermutseling.

Het spel is redelijk gemakkelijk te volgen en doet denken aan spellen zoals Dawn of War, de essentiële real-time strategie saga in de grimmige wereld van Warhammer, maar zonder de uitgebreide bouw opties en met de focus op bataljonsbeheer zoals Dawn of War II.

Het spel levert meer dan genoeg op het audiovisuele vlak, vooral voor het strategiegenre. De campagnecinematics voldoen aan Triple A-normen, maar het onderdeel van het spel dat Warhammer-fans echt zal verrukken, is de mogelijkheid om de camera middenin de hitte van de strijd te plaatsen. Het spel, zoals vanzelfsprekend in dit genre, wordt voornamelijk gespeeld met een top-down view zoals elke real-time strategie titel van deze aard, maar je hebt altijd de optie om in te zoomen totdat je camera op hetzelfde niveau is als het terrein, samen met het bloed en de modder gedeeld door je troepen in hun schermutselingen tegen nachtmerrieachtige vijanden.

Al met al, als je een Warhammer-fan bent, maar niet de mogelijkheid hebt om geld uit te geven aan miniaturen of de wens hebt om je eigen troepen te schilderen om een strijd met vrienden te organiseren, is Realms of Ruin misschien wel je beste optie. Het zit boordevol functies die zowel degenen die genieten van het creëren van hun droomlegers als degenen die genieten van het vernietigen van alles op hun pad, zullen bevallen.

Het heeft genoeg variatie in zijn facties om de meeste klassieke RTS-spelers die uit Dawn of War komen en na zoveel jaren op zoek zijn naar iets vergelijkbaars, tevreden te stellen. Realms of Ruin is een herinnering dat Age of Sigmar net zoveel narratieve kracht heeft als zijn 40k-tegenhanger en zou een eigen tak binnen Warhammer kunnen worden, weer opstijgend uit de as die nooit helemaal is gedoofd.