Elke MSI-kampioen gerangschikt van 2015 tot 2026: JDG's superteam blijft de standaard na de comeback van HLE

Hanwha Life Esports heeft zijn naam toegevoegd aan de geschiedenis van League of Legends na het verslaan van Bilibili Gaming met 3–2 in de Grote Finale van het Mid-Season Invitational 2026.

Hun kampioenschap was niet gebouwd op onafgebroken dominantie. HLE verloor met 3–1 van BLG in de finale van het bovenste schema, overleefde een vijf-game serie in het onderste schema tegen LYON en keerde de dag erna terug om hetzelfde Chinese team te verslaan dat hen al had blootgesteld.

Zeus, Kanavi, Zeka, Gumayusi en Delight werden de eerste line-up die MSI op Koreaanse bodem won, waarbij Zeus de Finals MVP ontving na verschillende beslissende prestaties tijdens de kampioenschapsserie.

Die veerkracht maakt HLE's overwinning gedenkwaardig. Het maakt het echter niet automatisch de grootste titelrun in de geschiedenis van MSI.

Jatt's officiële retrospectief heropent een discussie die elk jaar ingewikkelder wordt. De vroege edities gebruikten een groepsronde gevolgd door een kort enkel-eliminatie schema. Moderne MSI-toernooien bevatten meerdere vertegenwoordigers van grote regio's, dubbele eliminatie, langere best-of-vijf routes en, vanaf 2025, Fearless Draft.

Een ruwe winstpercentage kan de vergelijking niet oplossen. Evenmin kan historische reputatie dat.

De ranking hieronder past vijf hoofdcategorieën toe: de sterkte van de kampioen op het toernooi, de kwaliteit van de tegenstand, controle over de heersende meta, de moeilijkheid van de route en de historische betekenis van de overwinning. Het is een redactionele volgorde op basis van die factoren in plaats van een transcriptie van Jatt's exacte numerieke lijst.

Er zijn 11 kampioenen te rangschikken tussen 2015 en 2026, omdat MSI 2020 werd geannuleerd tijdens de COVID-19-pandemie.

Elk team op deze lijst was van elite-niveau. De vraag is welke kampioenen de minste redelijke twijfels hebben achtergelaten.

MSI-kampioenen kunnen niet alleen door records worden vergeleken

Het winnen van MSI in 2015 vereiste het overleven van vijf groepsfase-wedstrijden en twee best-of-vijf series.

Winnen in het moderne tijdperk kan vier of vijf best-of-vijven vereisen tegen meerdere LCK en LPL tegenstanders, waarbij een lager bracket zowel extra bescherming als extra blootstelling biedt. Een team kan één serie verliezen en toch kampioen worden, maar het kan de dezelfde tegenstander in een rematch moeten verslaan om dat te doen.

De diepte van het toernooi is aanzienlijk toegenomen.

De eerdere edities stuurden over het algemeen één vertegenwoordiger van elke regio. Dat maakte regionale kwalificatie extreem belangrijk, maar het betekende ook dat het tweede beste Koreaanse of Chinese team thuis bleef. Moderne MSI-toernooien plaatsen verschillende teams van kampioenschapsniveau in hetzelfde schema.

Fearless Draft introduceerde nog een complicatie. Zodra een kampioen in een best-of-vijf is gebruikt, wordt hij niet meer beschikbaar voor dat team voor de rest van de serie. Moderne winnaars hebben daarom meer diepte in draften nodig en kunnen niet elk spel oplossen met één succesvolle samenstelling.

Historische impact creëert een aparte categorie.

De overwinning van G2 Esports in 2019 was minder statistisch schoon dan verschillende Aziatische kampioenschappen, maar de invloed ervan op de manier waarop teams draften, flex-picks en tempo begrepen, was enorm. De titel van EDward Gaming in 2015 vestigde het toernooi door de regerende Koreaanse dynastie te verslaan. De triomf van RNG in 2018 gaf Uzi de grote internationale trofee die hem herhaaldelijk was ontglipt.

Een ranking moet dominantie balanceren met consequentie.

Dat is waarom het schoonste record niet automatisch de eerste plaats inneemt—en waarom een emotioneel krachtige comeback niet elke zwakte kan uitwissen die voor de finale is getoond.

11. Royal Never Give Up — 2021

RNG's kampioenschap in 2021 verdient meer respect dan zijn positie doet vermoeden.

Xiaohu was van mid lane naar top gegaan, Wei kwam op als een van de sterkste jonge junglers ter wereld en GALA had de enorme verwachtingen die aan RNG's bot lane waren verbonden, geërfd na Uzi's pensionering. De opnieuw opgebouwde line-up bereikte de MSI-finale en versloeg regerend wereldkampioen DWG KIA met 3–2.

GALA ontving de Finals MVP nadat hij RNG's belangrijkste wapen in de late game was geworden.

De titel maakte ook van Xiaohu de eerste speler die MSI won terwijl hij twee verschillende posities speelde. Hij was RNG's mid laner geweest tijdens de overwinning in 2018 voordat hij zich drie jaar later herontdekte als top laner.

De uiteindelijke tegenstander geeft het kampioenschap aanzienlijke geloofwaardigheid. DWG KIA had Khan, Canyon, ShowMaker, Ghost en BeryL en was het evenement binnengekomen als de sterkste vertegenwoordiger van Korea's hernieuwde internationale kracht.

De lagere ranking komt van de algehele toernooisfeer.

MSI 2021 werd onder pandemiebeperkingen in Reykjavík gehouden. De Vietnamese kampioen kon niet deelnemen vanwege reiscomplicaties, en de competitie gebruikte een meerfasenformaat met verschillende wedstrijden tegen teams die aanzienlijk onder het niveau van RNG en DWG KIA stonden.

RNG was een verdiende kampioen. Ze versloegen de beste beschikbare tegenstander in een finalewedstrijd van vijf spellen.

Vergeleken met latere winnaars in dubbele eliminatie, stonden ze echter voor minder elite best-of-vijf tests voordat ze de trofee hieven. Hun run wordt gedefinieerd door één uitstekende finale in plaats van door voortdurende bracketdominantie tegen verschillende kampioenschapsmededingers.

10. Royal Never Give Up — 2022

RNG werd de eerste organisatie die drie MSI-titels won toen het T1 versloeg met 3–2 in Busan.

Wei ontving de Finals MVP, terwijl Bin, Xiaohu, GALA en Ming een line-up voltooide die in staat was te winnen door middel van agressie aan de bovenkant, jungledominantie of de vertrouwde betrouwbaarheid van RNG's bot lane.

Het verslaan van T1 in Zuid-Korea was een grote prestatie.

Het Koreaanse team had een ongeslagen binnenlandse lente-split afgerond en ging met enorme verwachtingen naar MSI. Faker, Oner, Zeus, Gumayusi en Keria ontwikkelden zich al tot een van de meest herkenbare line-ups in de geschiedenis van League of Legends.

RNG voorkwam hun internationale kroning door middel van gedisciplineerd objectief spel en betere uitvoering in de beslissende wedstrijd.

De titel van 2022 draagt echter onvermijdelijke contextuele complicaties.

RNG compiteerde op afstand vanuit Shanghai tijdens de COVID-19-beperkingen. Riot probeerde de latentie voor elke deelnemer in Busan te standaardiseren, en technische inconsistenties dwongen RNG om drie overwinningen in de groepsfase opnieuw te spelen.

Dit betekent niet dat het kampioenschap illegitiem was. RNG volgde de toernooivoorwaarden die door de organisator waren vastgesteld en versloeg T1 onder hetzelfde competitieve kader dat voor de finale werd gebruikt.

Het maakt directe vergelijking wel moeilijker.

De remote opstelling werd onderdeel van bijna elke discussie rond het evenement, terwijl de gestandaardiseerde latentie invloed had op hoe spelers een toernooi ervoeren dat normaal gesproken in een gedeelde locatie werd beslist. De kwaliteit van RNG is niet in twijfel, maar de omstandigheden voorkomen dat de run zich zo definitief voelt als de kampioenschappen hierboven.

Hun drie MSI-titels blijven een ongeëvenaarde organisatorische prestatie. De editie van 2022 is simpelweg de moeilijkste van die overwinningen om te scheiden van de omgeving waarin deze plaatsvond.

9. SK Telecom T1 — 2017

De verdedigende wereldkampioenen arriveerden op MSI 2017 met Huni en Peanut die zich bij Faker, Bang en Wolf voegden.

SKT eindigde de groepsfase met 8–2, veegde Flash Wolves in de halve finale op en versloeg G2 Esports met 3–1 in de finale. Wolf kreeg de Finals MVP na initiatieven en kaartcontrole te bieden waar de Koreaanse kampioenen op werkten.

Het was de eerste succesvolle verdediging van een MSI-titel.

De run was efficiënt, gecontroleerd en bracht SKT zelden in echt gevaar. Zelfs G2's verbeterde prestatie in de finale was niet genoeg om een vijfde game te forceren.

Waarom, dan, zit zo'n schone kampioenschap op de negende plaats?

Het probleem is niet falen. Het is vergelijkend gewicht.

SKT ging erin als de regerende wereldkampioen en duidelijke favoriet voor het toernooi. Hun belangrijkste tegenstanders waren respectabel, maar het veld mist de dichtheid van latere edities met twee LCK- en twee LPL-vertegenwoordigers. G2 was nog steeds aan het ontwikkelen naar hun uiteindelijke internationale piek, terwijl Flash Wolves hun sterkte in de groepsfase niet konden vertalen in een competitieve halve finale.

De titel deed ook minder om SKT's historische positie opnieuw te definiëren dan hun andere prestaties.

Tegen 2017 had de dynastie van Faker al drie Wereldkampioenschappen en de vorige MSI gewonnen. Een andere internationale trofee bevestigde wat iedereen wist, in plaats van een nieuw niveau van het team te onthullen.

SKT was nog steeds uitstekend. Het kampioenschap voelt simpelweg als de laatste uitbreiding van een gevestigde periode in plaats van de bepalende piek ervan.

8. EDward Gaming — 2015

EDward Gaming gaf het Mid-Season Invitational een identiteit in zijn eerste jaar.

De Chinese kampioenen arriveerden met Koro1, Clearlove, pawn, Deft en Meiko, gingen comfortabel door de groepsfase en veegden ahq e-Sports Club in de halve finale weg.

De finale plaatste hen tegenover SK Telecom T1.

Faker en SKT begonnen aan de campagne die uiteindelijk een van de meest dominante Wereldkampioenschappen ooit zou opleveren. Hun line-up omvatte MaRin, Bengi, Faker, Bang en Wolf, met Easyhoon die ook gedurende het toernooi mid-lane taken deelde.

EDG won met 3–2.

De laatste game werd een van de meest beroemde drafts in competitief League-algeschiedenis. SKT selecteerde Faker's LeBlanc, een kampioen waarop hij nog nooit een professionele wedstrijd had verloren. EDG reageerde met een samenstelling die opzettelijk was ontworpen om zijn mobiliteit te beheersen, zijn binnenkomsten te straffen en hem te beletten het spel te controleren.

Clearlove's Evelynn was centraal in dat plan en in zijn Finals MVP-prestatie.

Het resultaat had een betekenis die verder ging dan de trofee.

Koreaanse teams hadden de voorgaande twee Wereldkampioenschappen gedomineerd en elite spelers geëxporteerd naar de nieuwversterkte Chinese competitie. EDG toonde aan dat een LPL-organisatie de Koreaanse standaard rechtstreeks kon verslaan in plaats van te proberen deze te imiteren.

De plaatsing eronder weerspiegelt de schaal van het toernooi.

De eerste MSI bevatte slechts zes teams, een vijf-game groepsfase en twee playoff-series. EDG's overwinning op SKT was uitzonderlijk, maar de route bood minder kansen voor elite tegenstand om elk onderdeel van de line-up te testen.

Als historische gebeurtenis hoort EDG 2015 nabij de top. Als een complete toernooirun blijft het smaller dan de kampioenschappen die erboven gerangschikt zijn.

7. Hanwha Life Esports — 2026

HLE's kampioenschap is de grootste herstelrun in de geschiedenis van MSI.

De line-up betrad het acht-team dubbele eliminatieschema met elite talent in elke positie. Zeus en Gumayusi waren al wereldkampioenen, Kanavi had MSI gewonnen met JDG, Zeka had zijn reputatie opgebouwd door beslissende internationale prestaties en Delight was ontwikkeld tot een van Korea's meest complete supports.

Hun openingsrondes weerspiegelden die kwaliteit.

HLE veegde Team Secret Whales weg met 3–0 en versloeg vervolgens G2 Esports met dezelfde score. Ze bereikten de finale van het bovenste schema zonder een wedstrijd te verliezen.

BLG veranderde het toernooi.

De LPL-kampioenen versloegen HLE met 3–1 en dwongen hen in een lagere finale tegen LYON, de verrassingskandidaat uit Noord-Amerika die T1 al had geëlimineerd en G2 had weggevaagd.

HLE kwam binnen een game van eliminatie.

Ze overleefden LYON met 3–2, keerden de volgende dag terug voor de Grote Finale en vielen opnieuw achter in een serie van vijf games tegen BLG. Deze keer wonnen ze Game 4 en 5 om de ommekeer te voltooien.

Zeus ontving de Finals MVP, terwijl Kanavi's beslissende Baron-stal in de laatste wedstrijd een van de bepalende momenten van het kampioenschap werd.

De route bevat alles wat verwacht wordt van een gedenkwaardige titel: een superieure tegenstander, een herstel in het lagere schema, opeenvolgende series van vijf games en een rematch die onder grotere druk werd gewonnen.

De zwakte is even duidelijk.

De grootste MSI-kampioenen controleerden doorgaans het toernooi voor de finale. HLE werd overtuigend verslagen door BLG in het bovenste schema en bijna geëlimineerd door LYON. Hun vermogen om te herstellen is een bewijs van mentale kracht en aanpassing, maar het bevestigt ook dat de line-up niet consistent superieur was gedurende het evenement.

HLE staat boven verschillende schonere vroege kampioenen omdat het moderne veld dieper was en hun werkbelasting tijdens het finaleweekeinde zwaar was. Ze blijven onder de top zes omdat de titel vereiste dat ze problemen corrigeerden die sterkere kampioenschapsruns nooit zo dramatisch toonden.

6. Royal Never Give Up — 2018

MSI 2018 was het internationale toernooi dat eindelijk van Uzi was.

RNG had jaren doorgebracht met het benaderen van de top zonder deze te bereiken. Uzi had in twee Wereldkampioen finales gespeeld, een reputatie opgebouwd als een van de grootste mechanische carries in de geschiedenis van het spel en herhaaldelijk tekortgeschoten in de grote internationale titel die van hem werd verwacht.

De line-up van 2018 was ontworpen om hem een nieuwe kans te geven.

Letme accepteerde top-lane toewijzingen met lage middelen. MLXG en Karsa boden verschillende junglestijlen aan. Xiaohu controleerde de mid lane zonder elke draft-bron op te eisen. Ming werd de support die in staat was Uzi's precisie en agressie bij te houden.

De heersende meta beloonde hun structuur.

Druk op de bot-lane, betrouwbare teamgevechten en controle rond Uzi's item pieken stelden RNG in staat om te dicteren hoe tegenstanders de kaart benaderden. Ze eindigden als eerste na een scherp betwiste groepsfase, veegden Fnatic op en versloegen Kingzone DragonX met 3–1 in de finale.

Uzi ontving de Finals MVP.

De titel was niet gebaseerd op een verrassingsstrategie of een gelukkige bracket. RNG was het beste team op het evenement en imposeerde herhaaldelijk hetzelfde fundamentele probleem: tegenstanders wisten waar de beslissende carry zou zijn, maar konden hem toch niet stoppen.

Hun positie buiten de top vijf weerspiegelt de kortere playoff-structuur van die tijd en het feit dat Kingzone hun gevreesde binnenlandse dominantie nooit internationaal reproduceerde.

De run blijft een van de duidelijkste voorbeelden van een team dat een herkenbare identiteit perfectioneert. Elke tegenstander begreep RNG's winvoorwaarde. Geen enkele kon deze vier keer ontmantelen voordat RNG hun de beschikking over het spel ontzegt.

5. Gen.G — 2024

Gen.G's kampioenschap in 2024 beëindigde verschillende lange lopende verhalen tegelijk.

Chovy had binnenlandse titels, individuele prijzen en statistische dominantie opgebouwd zonder een Riot internationaal toernooi te winnen. Canyon was al wereldkampioen geworden met DAMWON, maar de nieuwe Gen.G line-up moest nog bewijzen dat het buitengewone plafond het kon overleven tegen elite Chinese tegenstand.

Kiin, Canyon, Chovy, Peyz en Lehends beantwoordden die vragen zonder een serie te verliezen.

Gen.G veegde Fnatic weg, overleefde een confrontatie van vijf games met Top Esports en versloeg BLG met 3–1 in de Grote Finale. Lehends ontving de Finals MVP na controle over de serie door middel van engages, roaming en een van de bepalende Blitzcrank-prestaties van het toernooi.

De overwinning herstelde de MSI-trofee naar de LCK voor de eerste keer sinds SKT's kampioenschap van 2017.

Het vestigde ook de basis voor Gen.G's moderne internationale tijdperk. Chovy was niet langer de uitzonderlijke binnenlandse speler zonder wereldwijde titel. Kiin kon eindelijk jaren van individuele kwaliteit omzetten in een internationale trofee. Canyon bewees dat hij het strategische centrum kon worden van een andere elite line-up.

De enige factor die 2024 onder de vier hoogste runs houdt, is dat Gen.G bijna tegen eliminatie werd geduwd door Top Esports.

Hun vermogen om die serie te overleven verdient krediet, maar het blootstelde kwetsbaarheden die de beste versies van JDG en de volgende year's Gen.G minder vaak vertoonden.

De finale was overtuigend genoeg om de discussie op te lossen. BLG was niet onfortuinlijk, verrast of beroofd van een tweede kans. Gen.G begreep de serie beter en won overtuigend.

4. SK Telecom T1 — 2016

SKT's MSI van 2016 begon als de ineenstorting van een dynastie en eindigde als bewijs dat de dynastie niet van plan was te verdwijnen.

De Koreaanse kampioenen verloren vier opeenvolgende wedstrijden tijdens de groepsfase en eindigden met een score van 6–4. Voor een line-up met Duke, Blank, Bengi, Faker, Bang en Wolf, leek de prestatie bijna onverklaarbaar.

De playoff-versie van SKT zag er volkomen anders uit.

Ze versloegen Royal Never Give Up met 3–1 in de halve finale en veegden Counter Logic Gaming weg met 3–0 in de finale. Faker ontving de Finals MVP terwijl SKT zich verplaatste van een kwetsbare deelnemer in de groepsfase naar een duidelijk superieure kampioen.

Het herstel geeft de titel meer waarde in plaats van het record simpelweg te beschadigen.

SKT profiteerde niet van dubbele eliminatie of een vergevingsgezind playoff-formaat. Hun problemen in de groepsfase moesten worden opgelost voordat een enkele best-of-vijf-verlies het toernooi beëindigde. Ze pasten zich onmiddellijk aan en produceerden zeven overwinningen in acht knockout-games.

De line-up won later dat jaar ook het Wereldkampioenschap 2016.

Door de complete seizoenen die volgden, blijft SKT het enige team dat MSI en Worlds in hetzelfde kalenderjaar heeft gewonnen. Dat verbetert niet retroactief elke beslissing die ze in Shanghai hebben genomen, maar het bevestigt dat het kampioenschap toebehoorde aan een line-up die in staat was om zijn niveau vol te houden tegen een ander compleet internationaal veld.

De instabiliteit in de groepsfase voorkomt dat SKT 2016 de eerste plaats kan innemen.

De knockout-prestaties en de uiteindelijke historische context maken het nog steeds de meest indrukwekkende comeback van het enkel-eliminatie tijdperk.

3. G2 Esports — 2019

G2's overwinning in 2019 is het meest cultureel en strategisch invloedrijke MSI-kampioenschap.

De line-up had European League of Legends al getransformeerd voordat ze de internationale stage bereikten. Caps kwam over van Fnatic, Perkz verhuisde van midlane naar bot en Mikyx keerde terug van blessure om een team te completeren naast Wunder en Jankos.

Elke lane kon het centrum van de draft worden.

G2 gebruikte flex picks om matchups te verbergen, selecteerde onconventionele kampioenen zonder ze als nieuwigheden te behandelen en speelde de kaart op een tempo dat veel tegenstanders moeite hadden te reproduceren. Pyke kon in verschillende posities verschijnen. Perkz benaderde de botlane met de kampioen pool en instincten van een mid laner. Caps en Wunder zetten herhaaldelijk draft-ambiguïteit om in gunstige lanes.

Hun toernooi was niet schoon.

G2 eindigde de groepsfase met 5–5, verloor beide wedstrijden van Invictus Gaming en werd twee keer verslagen door Phong Vũ Buffalo. Ze waren briljant en onvoorspelbaar in bijna gelijke mate.

De knockout-fase veranderde hun nalatenschap.

G2 versloeg SK Telecom T1 met 3–2 in een van de strategisch meest intense series van het toernooi. Team Liquid's historische upset over Invictus Gaming verhinderde vervolgens dat de regerende wereldkampioen aan de andere kant van het schema stond.

G2 veegde Liquid met 3–0 in de finale, waarbij Caps de Finals MVP ontving.

De route creëert het voornaamste argument tegen het plaatsen van hen zo hoog. Ze hoefden IG nooit te verslaan, het team dat hen twee keer in de groepsfase had verslagen en leek het sterkste team te zijn voor de halve finale-inval.

Het argument voor G2 is groter dan één ontbrekende match-up.

Ze werden het eerste Europese team dat een Riot internationaal toernooi won sinds het eerste Wereldkampioenschap. Belangrijker nog, ze toonden aan dat een elite Westerse line-up de meta kon vormen in plaats van enkel te proberen te overleven met strategieën die in Korea of China waren ontwikkeld.

G2's MSI-titel veranderde wat internationale kandidaten geloofden mogelijk was in drafts. De invloed ervan bleef doorlopend tijdens hun run naar de finale van het Wereldkampioenschap 2019.

Ze waren niet de statistisch meest dominante MSI-winnaar. Ze waren de kampioen die de meeste aannames veranderde.

2. Gen.G — 2025

Gen.G's tweede MSI-titel corrigeerde bijna elke zwakte die zichtbaar was in de eerste.

Kiin, Canyon en Chovy bleven van de line-up van het kampioenschap van 2024, terwijl Ruler terugkeerde naar de organisatie en Duro de supportpositie innam. De resulterende line-up combineerde gevestigde internationale kampioenen met een mid-jungle-structuur die al had bewezen in staat te zijn elite toernooien te controleren.

Gen.G arriveerde in Vancouver tijdens een buitengewone reeks vorm.

Ze gingen ongeslagen in series door het MSI en verlengden hun algemene winnende streak naar 23 opeenvolgende best-of-series. Hun pad eindigde met twee vijf-game overwinningen op T1, inclusief de Grote Finale.

Chovy ontving de Finals MVP.

Het toernooi van 2025 introduceerde ook Fearless Draft naar MSI. Teams konden niet meer herhaaldelijk terugkeren naar hun meest comfortabele kampioenen in een serie. Elk spel verwijderde verdere opties, waardoor diepere pools, betere voorbereiding en meer flexibele strategische identiteiten noodzakelijk waren.

Gen.G ging met die vereiste beter om dan wie dan ook.

Hun voordeel was niet gebaseerd op één dominante samenstelling. Canyon en Chovy konden het aanvalsdoelpunt verleggen, Ruler zorgde voor betrouwbare uitvoering in de late game, Kiin absorbeerde of ontving middelen afhankelijk van de matchup en Duro opereerde effectief ondanks dat hij minder internationale ervaring dan zijn teamgenoten had.

De twee T1-series voorkomen dat de run moeiteloos blijkt te zijn. Beide vereisten vijf games en verschillende momenten hadden het toernooi kunnen veranderen.

Die krappe marges versterken ook de titel.

Gen.G ontliep het andere Koreaanse superteam niet door brackett gelukkig. Ze versloegen het twee keer onder Fearless Draft en bleven ongeslagen in series door het evenement.

De kampioenen van 2025 staan boven elke vorige winnaar behalve één omdat ze moderne-format moeilijkheid, buitengewone consistentie en kampioenschapsniveau aanpassing combineerden. Hun enige nadeel tegen het topniveau is dat ze herhaaldelijk tot het uiterste werden gedreven.

1. JD Gaming — 2023

De versie van JD Gaming in 2023 blijft het meest complete team dat MSI heeft gewonnen.

De line-up leek gebouwd zonder zwakke punten.

369 kon carry's, tanks of low-resource utility spelen. Kanavi bood vroege richting en agressieve controle over de jungle. Knight nam eindelijk deel aan een internationaal toernooi met teamgenoten die zijn laning en teamgevechten consistent konden omzetten.

Ruler bracht wereldkampioen betrouwbaarheid naar de bot-lane. Missing voltooide de formatie door te roamen, initiëren en support spel dat kon veranderen afhankelijk van elke draft.

JDG verloor geen serie.

Ze veegden Golden Guardians weg, versloegen T1 met 3–2 en versloegen Bilibili Gaming met 3–1 in de Grote Finale. Knight ontving Finals MVP na de centrale matchups te controleren en te demonstreren waarom hij lange tijd werd beschouwd als een van China's grootste binnenlandse spelers.

De T1-serie was de bepalende test.

Faker, Zeus, Oner, Gumayusi en Keria hadden genoeg talent en voorbereiding om elk smal team bloot te leggen. JDG overleefde vijf games en demonstreerde herhaaldelijk de kwaliteit die hun seizoen definieerde: ze konden binnen bereik van een game blijven totdat één gecoördineerde teamgevecht de controle van de tegenstander beëindigde.

Hun finale tegen BLG droeg extra druk omdat de twee organisaties elkaar uitzonderlijk goed kenden.

JDG had BLG herhaaldelijk nationaal verslagen, maar bekendheid kan de waarde van verrassing verminderen en elke zwakte gemakkelijker te targeten maken. Ze wonnen nog steeds met 3–1.

De titel van 2023 combineerde alles wat nodig was voor de eerste plaats.

Het veld was diep. Het format bevatte dubbele eliminatie. JDG versloeg een elite LCK line-up en de sterkste resterende LPL-uitdager. Hun drafts waren flexibel, hun late-game uitvoering was uitzonderlijk en geen enkele tegenstander vond een herhaalbare structurele zwakte.

Hun latere falen om de Golden Road bij Worlds te voltooien vermindert niet wat er bij MSI is gebeurd. Deze ranking beoordeelt de toernooirun, niet of de kampioen zijn vorm voor de rest van het jaar heeft behouden.

Bij MSI 2023 leek JDG de voltooide versie van een superteam.

HLE's kampioenschap toont aan waarom moderne MSI aanpassing beloont

Hanwha Life Esports staan niet op de zevende plaats omdat hun line-up van 2026 gebrek aan kamioenschapsniveau had.

Ze staan op de zevende plaats omdat het moderne toernooi meer van hun zwaktes blootstelde dan eerdere formaten mogelijk hadden gedaan.

Onder de oorspronkelijke MSI-structuur had HLE's verlies van BLG kunnen plaatsvinden in een halve finale en het gehele run beëindigen. Onder dubbele eliminatie kregen ze een nieuwe kans—maar die gelegenheid vereiste dat ze LYON overleefden en vervolgens BLG in een tweede serie versloegen.

De bescherming ging gepaard met een grotere last.

HLE moest tien wedstrijden spelen over de laatste twee dagen. Ze moesten mentaal herstellen van de nederlaag in de bovenste finale, zich voorbereiden op een onverwacht gevaarlijke tegenstander in het lagere bracket, en hun aanpak tegenover BLG herontwerpen zonder een rustdag.

Dat is niet een gemakkelijk kampioenschapspad. Het is een andere test.

Oudere MSI-kampioenen moesten op het juiste moment pieken omdat één slechte best-of-vijf het evenement beëindigde. Moderne kampioenen moeten aanpassing aantonen door rematches, diepere brackets en een groter volume aan elite series.

HLE's titel is het duidelijkste voorbeeld van wat dubbele eliminatie kan onthullen.

BLG was in de eerste serie aantoonbaar beter. HLE werd beter voordat de tweede eindigde.

Historische invloed en competitieve kracht produceren verschillende rangschikkingen

Een ranking die alleen op culturele importantie is gebaseerd, zou G2 2019 en EDG 2015 zelfs hoger plaatsen.

Een ranking die uitsluitend op toernooi netheid is gebaseerd, zou SKT 2017 naar voren brengen en mogelijk G2 aanzienlijk verlagen. Een ranking gericht op de moeilijkheid van moderne formats zou elke kampioen vanaf 2023 bevoordelen.

Geen van die methoden is alleen voldoende.

EDG vestigde MSI als een toernooi dat in staat was de verwachte internationale orde te verstoren. SKT maakte het een andere component van een dynastie. RNG maakte het het podium waarop Uzi en later GALA botsmetas konden definiëren.

G2 bewees dat Europese innovatie een grote wereldwijde trofee kon winnen. JDG demonstreerde hoe een goed functionerende LPL-superteam eruitzag. Gen.G meesterde de overgang naar het Fearless Draft-tijdperk.

HLE voegde de definitieve comeback in het lagere bracket toe.

Elke kampioen vertegenwoordigt een andere fase in de ontwikkeling van MSI zelf.

De grootste MSI-kampioen liet de minste onbeantwoorde vragen achter

JDG's titel van 2023 blijft eerste omdat elke alternatieve uitleg uiteindelijk faalt.

Ze vermeden geen elite tegenstand. Ze versloegen T1.

Ze vertrouwden niet op een gelukkige finalematch-up. BLG had al beide Koreaanse teams uit het lagere bracket geëlimineerd.

Ze overleefden niet door één smalle strategische truc. Elk lid van de line-up kon de belangrijkste carry worden, en hun drafts veranderden afhankelijk van de tegenstander.

Ze werden onder druk gezet, vooral door T1, maar werden nooit geëlimineerd, gered door het format of gedwongen om een eerder verlies in een serie te corrigeren.

Gen.G's kampioenen van 2025 kwamen het dichtst in de buurt om hen te vervangen. Hun ongeslagen seriesrecord, meesterlijke beheersing van Fearless Draft en twee overwinningen op T1 vormen de sterkste uitdaging voor JDG's positie.

G2 blijft de meest invloedrijke. SKT 2016 blijft de kampioenen met de sterkste validatie voor het hele jaar. HLE bezit nu de beste comeback.

De line-up van JDG in 2023 blijft het meest complete antwoord op de fundamentele vraag achter elke ranking.

Welke MSI-kampioen leek het meest in staat om elke soort tegenstander voor zich te verslaan?

Voor één toernooi in Londen had JD Gaming geen significante zwaktes meer bloot te stellen.

<div class="embed-responsive embed-responsive-16by9"> <iframe class="embed-responsive-item" src="https://www.youtube.com/embed/Wp8pwniajj8?si=TUdjSHFfMicmAApc"></iframe> </div>