Wojny Sidekicków zamienia Fortnite w dynamiczną grę karcianą RTS 1v1 w czasie rzeczywistym

Sidekicki w Fortnite już nie tylko towarzyszą graczom w meczach Battle Royale.

Wojny Sidekicków, nowa wyspa UEFN stworzona przez FOAD, zamienia system towarzyszy w fundament konkurencyjnej gry RTS w czasie rzeczywistym. Gracze budują talie zawierające Sidekicki i zaklęcia, generują manę, rozmieszczają jednostki na arenie w oparciu o siatkę i starają się zniszczyć każdą wrogą wieżę bazową oraz przeciwną Twierdzę.

Wyspa jest dostępna za pomocą kodu 1007-7243-1341 i wspiera bezpośrednią rywalizację jeden na jeden. Postępy są zapisywane między sesjami, co pozwala graczom zbierać karty, ulepszać swoje opcje i rozwijać coraz bardziej wyspecjalizowane talie, zamiast zaczynać z identycznym zestawem za każdym razem.

Wojny Sidekicków są promowane jako część kolekcji Cuddles and Chaos w Fortnite, szerszej inicjatywy, która podkreśla doświadczenia stworzone przez twórców, zbudowane wokół stworzeń i towarzyszy. Jest to jedno z najjaśniejszych pokazów tego, jak Epic Games zamierza rozwijać Sidekicki z kosmetycznych towarzyszy w programowalne postacie zdolne do wspierania zupełnie różnych gatunków gier.

FOAD nie stworzył kolejnego strzelca z zwierzętami towarzyszącymi graczom.

Wykorzystał Fortnite do zbudowania kompaktowej gry karcianej, gdzie pozycjonowanie, zarządzanie zasobami i przewidywanie mają większe znaczenie niż konwencjonalna walka ogniem.

Wojny Sidekicków zastępują strzelanie dowodzeniem na polu bitwy

Najważniejszą zmianą jest rola gracza.

W Battle Royale postać w Fortnite zazwyczaj jest głównym źródłem mocy bojowej. Gracz celuje w broń, buduje obrony, porusza się po otoczeniu i bezpośrednio likwiduje przeciwników.

Wojny Sidekicków przenoszą odpowiedzialność na rozmieszczone jednostki.

Gracze wybierają karty z aktywnej ręki, wydają manę i pozycjonują Sidekicki na polu bitwy. Te stworzenia następnie atakują, bronią lub wspierają pobliskich sojuszników zgodnie z ich indywidualnym zachowaniem.

Ludzki awatar pozostaje fizycznie obecny na arenie, ale działa bardziej jak dowódca niż konwencjonalny bojownik.

To rozróżnienie pozwala Wojnom Sidekicków zachować ruch i perspektywę trzeciej osoby Fortnite, jednocześnie zmieniając decyzje, które decydują o zwycięstwie. Umiejętności strzeleckie są mniej ważne niż zrozumienie, którą jednostkę należy rozmieścić, gdzie powinna wejść na planszę i czy wystarczy many, aby odpowiedzieć na kontratak przeciwnika.

Wyspa należy więc bardziej do gier karcianych na bazie linii i kompaktowych gier RTS niż do standardowych trybów walki Fortnite.

Język wizualny pozostaje znajomy.

Język strategiczny jest inny.

Każda bitwa zaczyna się zanim pierwszy Sidekick wejdzie na arenę

Budowanie talii decyduje o tym, jakie taktyczne odpowiedzi gracz może mieć, gdy bitwa się rozpocznie.

Wojny Sidekicków obecnie pozwalają na talie zawierające od ośmiu do dwunastu unikalnych kart. Mogą one obejmować ofensywne Sidekicki, stacjonarnych obrońców, jednostki wsparcia, zaklęcia zadające obrażenia, uzdrawianie, kontrolę tłumu i narzędzia do manipulacji maną.

Mniejsza talia oferuje spójność.

Ponieważ karty wracają w ustaloną cyklę, ośmio-kartowa lista osiąga swoje najważniejsze opcje częściej. Gracze mogą zbudować jasny plan wokół kilku komplementarnych kombinacji i szybko odzyskać potrzebną kartę obronną po jej użyciu.

Większa talia zapewnia elastyczność.

Dodatkowe sloty mogą poprawić pokrycie przeciwko latającym stworzeniom, dużym grupom, budowlom obronnym lub drogim wrogim atakującym. Wadą jest to, że każda dodatkowa karta wydłuża rotację, zanim wcześniej zagrana opcja wróci.

To tworzy pierwszy ważny kompromis strategiczny.

Talia nie może zawierać każdej możliwej odpowiedzi, nie rezygnując z niezawodności. Gracze muszą zdecydować, czy chcą skoncentrowanej strategii ofensywnej, reaktywnej listy kontrolnej czy zbalansowanej kompozycji zdolnej do przetrwania w różnych starciach.

Bitwa może trwać tylko kilka minut.

Decyzje, które ją definiują, zaczynają się w menu talii.

Ręka pięciu kart czyni informacje bardziej przystępnymi

Gracze walczą, korzystając z ręki pięciu kart.

Po zagraniu jednej karty, wraca ona na dół talii, a następna karta wchodzi w to miejsce ręki. System używa ustalonej cyklu, zamiast całkowicie losowości przy każdej nowej draw.

Ta struktura zapewnia niepewność, nie usuwając planowania.

Gracz wie, że nedawno użyty Sidekick nie wróci natychmiast. Mogą także śledzić, które opcje powinny się zbliżać, gdy talia się obraca.

Te informacje mają znaczenie po obu stronach pola bitwy.

Gdy przeciwnik używa potężnego zaklęcia obszarowego, mogą być okresy, w których grupowanie kilku jednostek jest bezpieczniejsze. Gdy drogi defensywny Sidekick został właśnie zlikwidowany, szybki drugi nacisk może przyjść, zanim ta sama karta wróci do ręki przeciwnika.

Doświadczeni gracze w końcu nauczą się czytać te rotacje.

Nie widzą może całej talii przeciwnika od razu, ale każde rozmieszczenie ujawnia kolejną jej część. Po kilku wymianach mecz staje się konkursem zapamiętanych informacji tak samo jak bieżących reakcji.

Gracz, który wie, która kontra jest niedostępna, może atakować z pewnością.

Gracz, który zapomni o rotacji przeciwnika, może zainwestować wszystko w nacisk, który był przewidywalny kilka kart wcześniej.

Mana decyduje, kiedy dobra karta staje się złym wyborem

Sidekicki i zaklęcia wymagają many.

Zasób zaczyna się od zera, regeneruje się w czasie i ma ograniczoną maksymalną pojemność. Gracze mogą także używać swojego stałego slotu kilofu, aby wydobywać kryształy many rozmieszczone wokół areny.

Ta mechanika wydobycia daje awatarowi Fortnite bezpośrednią rolę ekonomiczną.

Gracz nie czeka po prostu za Twierdzą, podczas gdy wskaźnik wypełnia się automatycznie. Poruszanie się w kierunku kryształu może przyspieszyć następne rozmieszczenie, ale również wymaga uwagi i pozycjonowania. Gracz skoncentrowany na zbieraniu zasobów może wolniej reagować na atak przeciwnika.

Mana tworzy centralny rytm meczu.

Inwestowanie wszystkiego w jeden atak może wywołać przytłaczającą presję, szczególnie gdy kilka zgodnych Sidekicków dociera do tej samej wieży razem. Ta sama decyzja zostawia nic na obronę, jeśli przeciwnik atakuje inną linię lub przeżyje z wystarczającą ilością jednostek do kontrataku.

Oczekiwanie jest więc aktywnym wyborem.

Gracz trzymający manę grozi wieloma możliwymi odpowiedziami. Przeciwnik nie może wiedzieć, czy ta rezerwa stanie się obrońcą, zaklęciem kontrolnym czy kolejnym atakującym wspierającym obecny nacisk.

Najlepszy ruch nie zawsze jest najsilniejszą kartą obecnie dostępną.

To karta, która pozostawia gracza w stanie przetrwania tego, co stanie się następne.

Wydobycie wprowadza konflikt poza standardowe linie

Kryształy many dodają kolejny kwestionowany cel do areny.

W konwencjonalnej grze karcianej, generowanie zasobów zazwyczaj odbywa się automatycznie i nie może być bezpośrednio kwestionowane. Wojny Sidekicków pozwalają graczom wpływać na tę gospodarkę poprzez fizyczną interakcję.

Bezpiecznie wydobyty kryształ przyspiesza talię gracza.

Kryształ będący w kwestionowanej strefie może stać się pułapką.

W zbiorze zaklęć znajdują się narzędzia dotyczące tego systemu. Kryształ Many może stworzyć kolejny zasób do wydobycia w odpowiednich warunkach, podczas gdy Pułapka Many karze przeciwnika próbującego zebrać z przygotowanego kryształu.

To przekształca gospodarkę w kontrolę na polu bitwy.

Gracz może umieścić obrońców wokół wartościowego kryształu, zmuszając przeciwnika do wyboru między porzuceniem zasobu a zaangażowaniem jednostek w jego zabezpieczenie. Inny gracz może udawać, że ignoruje kryształ, czekać na zbliżenie się przeciwnika i wtedy wywierać presję w innym miejscu, gdy ich uwaga jest podzielona.

Kilof nie ma miejsca w większości taktycznych grach karcianych.

W Wojnach Sidekicków łączy fizyczną interakcję Fortnite z systemem zasobów, który w przeciwnym razie istniałby tylko w interfejsie.

Sidekicki to role taktyczne, a nie wymienne maskotki

Lista stworzeń jest podzielona na kilka funkcji.

Niektóre Sidekicki są bezpośrednimi atakującymi zaprojektowanymi do dotarcia do wrogich struktur. Inne bronią stałego obszaru, produkują wywołane jednostki, leczą sojuszników lub ingerują w wieże.

Peels reprezentuje tanią presję budowlaną. Atakujący w kształcie banana idzie w stronę struktur, pozostawiając zakłócające obierki na swojej drodze.

Doodle Doo przyjmuje przeciwną strategię. Działa jako stacjonarny obrońca z dystansem, kontrolując przestrzeń z chronionej pozycji, zamiast iść bezpośrednio w stronę wrogiej Twierdzy.

Cuddle Team Jr. łączy ofensywę z utrzymywaniem. Jednostka do walki wręcz może leczyć zranionych sojuszników w promieniu wokół siebie, czyniąc ją bardziej wartościową w skoordynowanej grupie niż w pojedynkę.

Dummy Dog opiera się na poświęceniu. Skupia się na budynkach, atakuje z bliska i wybucha po zniszczeniu, zmuszając obrońców do uwzględnienia zarówno jego bezpośredniego wpływu, jak i obrażeń wywołanych po jego zlikwidowaniu.

Te różnice zapewniają, że wybór Sidekicka to nie tylko wybór kolejnej kreatury z zmienionymi statystykami.

Każda karta stawia pytanie o pozycję.

Czy jednostka powinna zacząć blisko wieży, czy dalej w tył, aby wsparcie mogło się zebrać wokół niej?

Czy potrzebuje innego Sidekicka, aby wziąć na siebie ogień obrony?

Czy jej podstawowa wartość polega na zadawaniu obrażeń, efekcie, który tworzy, czy zasobach, które przeciwnik musi wydać, aby ją zatrzymać?

Wygląd stworzenia zapewnia osobowość.

Jego zachowanie określa, czy przynależy do talii.

Stacjonarni obrońcy zmieniają wartość terytoriów

Several Sidekicki nie zachowują się jak konwencjonalne oddziały atakujące.

Doodle Doo, Phantom Guffpup, Flopsticks i Cupid Kitty mogą ustanawiać trwały wpływ na określonym obszarze, zamiast natychmiast przekraczać pole bitwy.

To czyni umiejscowienie szczególnie ważnym.

Stacjonarna jednostka umieszczona zbyt daleko od oczekiwanego starcia może nie przyczynić się prawie wcale. Ta sama karta umieszczona tam, gdzie jej zasięg obejmuje wieżę, kryształ many lub wspólną trasę podejścia może wpłynąć na kilka starć.

Phantom Guffpup tworzy dodatkowe ciała i spowalnia pobliskich wrogów, dając czasie wieżom gracza i innym obrońcom więcej czasu na atak.

Flopsticks generuje powtarzające się fale mniejszych jednostek, tworząc stopniową presję bez konieczności nowej karty za każdą kreaturę wchodzącą na planszę.

Cupid Kitty zapewnia szerokie wsparcie, lokalizując i lecząс uszkodzonych sojuszników. Jej ochrona może uczynić całą formację trudniejszą do usunięcia, ale jej wartość podupada, jeśli wróg szybko dotrze do stacjonarnej jednostki.

Te karty przekształcają pole bitwy w coś więcej niż tylko drogę między dwiema Twierdzami.

Pewne płytki stają się defensywnymi kotwicami. Inne stają się podatne, ponieważ zaklęcie wroga może zaatakować wiele cennych stacjonarnych celów jednocześnie.

Udany gracz nie tylko pyta, który Sidekick jest najsilniejszy.

Pyta, która część planszy musi stać się silniejsza.

Drogie atakujące potrzebują planu przed ich rozmieszczeniem

Wysoko kosztujące Sidekicki mogą szybko grozić strukturom, ale ich potrzeby manowe czynią niezabezpieczone rozmieszczenie niebezpiecznym.

Wind-A-SAURUS zaczyna z potężnym wybuchem ruchu, tworząc natychmiastową presję w linii, zanim przeciwnik będzie miał czas na przygotowanie.

Remus zapewnia korzyści szybkości pobliskim sojusznikom, stając się bardziej niebezpiecznym, gdy kilka jednostek może wykorzystać te powtarzające się buffy.

Kit zaczyna jako stacjonarny obrońca, a następnie przekształca się w Kit Mech, tworząc opóźnioną zapłatę, która wymaga, aby gracz chronił początkowe rozmieszczenie.

The Best Cat kopiuje ostatniego wywołanego Sidekicka, co pozwala na odtworzenie różnych funkcji, w zależności od poprzedniej gry.

Te jednostki oferują silne możliwości, ale również eksponują błędy w sekwencjonowaniu.

Wydanie drogiego atakującego do przygotowanej obrony może oddać większość paska many bez zadawania obrażeń strukturze. Grając Kit bez wystarczającej ochrony, może pozwolić przeciwnikowi przerwać przemianę, zanim jego najsilniejsza forma stanie się istotna.

Prawidłowa sekwencja często zaczyna się od mniej imponującej karty.

Tani atakujący może ujawnić reakcję wroga. Obrońca może przetrwać nadchodzący nacisk i stać się pierwszą jednostką w kontrataku. Zaklęcie może wyłączyć lub uszkodzić ochronę wokół wieży.

Drogi Sidekick wchodzi na pole bitwy, które już zostało przygotowane dla niego.

Siła ma znaczenie.

Moment wyznacza, czy ta siła dotrze do celu.

Zaklęcia tworzą najszybsze zmiany dynamiki

Karty Sidekicków budują presję w czasie.

Zaklęcia mogą natychmiast zmienić zaangażowanie.

Fireball zadaje obrażenia zgromadzonym wrogom i strukturom po krótkim opóźnieniu. Jego największa wartość pochodzi z czekania, aż kilka celów zaangażuje się w tym samym obszarze, zamiast rzucać je przeciwko pierwszemu widocznemu stworzeniu.

Frost Ball zamraża dotkniętych wrogów, tworząc okno, w którym wieże i sojusznicze Sidekicki mogą atakować, nie otrzymując natychmiastowej reakcji.

Heal Potion chroni jednostki, które już przetrwały wymianę, przekształcając osłabioną grupę obronną w zdrowszy kontratak.

Fury Potion zwiększa szybkość ruchu i ataku sojuszników w swoim obszarze, pomagając istniejącej formacji dotrzeć do struktur, zanim przeciwnik ustanowi kolejną obronę.

Lightning zapewnia szybkie obrażenia i tymczasową kontrolę, podczas gdy Poison tworzy utrzymującą się niebezpieczną strefę zdolną spowolnić i uszkodzić jednostki, które pozostają w jej obrębie.

System zaklęć karze za niecierpliwość.

Rzucanie obrażeń obszarowych przeciwko jednej taniej kreaturze może rozwiązać natychmiastowy problem, pozostawiając jednak brak odpowiedzi na większą formację, która pojawi się kilka sekund później.

Użycie uzdrawiania przed tym, jak sojusznicy otrzymują znaczące obrażenia, marnuje część efektu.

Wzmocnienie grupy zbyt daleko od wrogiej wieży może spowodować, że czas trwania wygaśnie zanim jednostki wejdą w kontakt.

Zaklęcia są potężne, ponieważ ich efekty następują szybko.

Ta prędkość sprawia, że błędy są równie natychmiastowe.

Convert może być najsilniejszym zaklęciem kontrolnym wyspy

Convert zmienia przynależność jednego żywego wrogiego Sidekicka.

Efekt nie tylko usuwa zagrożenie. Przenosi to zagrożenie na drugą stronę, potencjalnie przekształcając największą inwestycję przeciwnika w początek kontrataku.

To stwarza potężną przezorność przeciwko jednostkom o wysokim koszcie, które nie są wspierane.

Przeciwnik, który rozmieszcza jednego dużego atakującego, nie kusząc najpierw Convert, ryzykuje utratę zarówno zainwestowanej many w kartę, jak i samej kreatury.

Przekonwertowana jednostka może następnie zaatakować struktury, które pierwotnie miała chronić.

Zaklęcie wprowadza kolejny poziom do śledzenia cykli talii.

Gracze, którzy wiedzą, że Convert był ostatnio użyty, mogą mieć chwilową okazję do bezpiecznego rozmieszczenia swojej najpotężniejszej jednostki. Gracze, którzy podejrzewają, że pozostaje dostępne, mogą poprowadzić atak z tańszym zagrożeniem stworzonym specjalnie, aby je ściągnąć.

Mechanika pokazuje również, dlaczego Wojny Sidekicków nie są po prostu o budowaniu największej armii.

Kontrola może być bardziej efektywna niż obrażenia.

Najbardziej niebezpieczną kreaturą na planszy może być ta, za którą przeciwnik zapłacił za wywołanie.

Wieże bazowe są bronią i warunkami zwycięstwa

Każda strona kontroluje centralną Twierdzę i grupę wież obronnych, określonych przez aktywną arenę.

Wieże automatycznie atakują wrogie Sidekicki wewnątrz swojego zasięgu. Dostarczają dodatkowe obrażenia podczas wymiany obronnych i czynią niesprzyjające ataki znacząco mniej efektywnymi.

Stanowią też część warunku zwycięstwa.

Zniszczenie wrogiej Twierdzy to nie wszystko. Każda wyznaczona wroga wieża bazowa musi również zostać zlikwidowana, zanim przeciwna strona zostanie całkowicie pokonana.

Ta zasada zapobiega jednemu szczęśliwemu突破, który kończy mecz, podczas gdy reszta bazy wroga pozostaje nienauszona.

Tworzy to również wybory strategiczne, gdy kilka budynków zostało uszkodzonych.

Gracz może dotrzeć do Twierdzy wcześnie, ale i tak musi wrócić po ocalałą wieżę. Inny może usunąć każdą zewnętrzną obronę, pozostawiając centralną strukturę niemal nietkniętą.

Prawidłowy cel zmienia się w zależności od zdrowia, pozycji i dostępnych kart.

Bardzo atakujące jednostki mogą ukarać odsłoniętą Twierdzę. Efekty wyłączające wieże mogą stworzyć krótką okazję przeciwko innej chronionej linii. Obszarowe zaklęcia mogą dokończyć uszkodzoną strukturę, jednocześnie usuwając obrońców zebranych wokół niej.

Zwycięstwo wymaga zniszczenia całego systemu obronnego, a nie tylko dotarcia do jego środka raz.

Ice Prince może stworzyć otwarcie, którego potrzebuje cała ofensywa

Ice Prince jest nietypowym atakującym, ponieważ można go rozmieszczać bezpośrednio po stronie wroga i dezaktywuje pobliskie wieże, gdy przybywa.

Ta umiejętność atakuje infrastrukturę obronną, zamiast tylko jednostek ją otaczających.

Wieża, która nie może strzelać, nie daje już takiej przewagi zasobowej obrońcy. Sidekicki mogą pokonać pozostały dystans z większą ilością zdrowia, podczas gdy drogie atakujące zyskują czas na rozpoczęcie uszkadzania struktury.

Efekt staje się najsilniejszy, gdy reszta ofensywy jest już przygotowana.

Rozmieszczenie Ice Prince bez wspierającej presji może czasowo unieszkodliwić wieżę, nie osiągając niczego znaczącego. Obrońca czeka, usuwa odosobnioną kreaturę i wznowia normalną kontrolę.

Rozmieszczenie go w momencie, gdy kilka sojuszniczych jednostek wchodzi w zasięg, zmienia obliczenia.

Wieża traci zdolność do pomocy w momencie, w którym jej wsparcie jest najbardziej potrzebne.

To podsumowuje nacisk Wojny Sidekicków na grę kombinacyjną.

Jedna karta tworzy warunki.

Pozostałe przekształcają tę sytuację w obrażenia struktury.

Dobrze obronić powinno stać się następnym atakiem

Najsilniejsza wymiana defensywna to nie ta, która po prostu eliminuje każdą wrogą kreaturę.

To taka, która ratuje jednostki sojusznicze.

Wieże mogą pomóc uszkodzić nadchodzącą formację, pozwalając graczowi wydawać mniej kart na zatrzymanie jej. Dobrze umiejscowiony obrońca może przetrwać po usunięciu zagrożenia. Uzdrawianie lub kontrola mogą utrzymać dodatkowych sojuszników przy życiu.

Te ocalałe Sidekicki zaczynają się następnie poruszać w kierunku strony wroga.

Gracz broniący stworzył kontratak bez wydawania całkowitych kosztów manowych nowej formacji.

Dodatkowe wsparcie można umieścić za tymi ocalałymi. Fury Potion może je przyspieszyć. Cuddle Team Jr. albo Heal Potion mogą przywrócić ich zdrowie. Zaklęcie może usunąć następną grupę defensywną, zanim stabilizuje się.

To tworzy najważniejszą zasadę efektywności w grze.

Przeciwnik wydał manę na atak.

Obrońca wydał mniej many, aby go zatrzymać.

Ocalone jednostki zmuszają pierwotnym atakującym do ponownego wydania.

Gracz, który wielokrotnie wygrywa te wymiany, gromadzi presję nawet kiedy nie rozpoczął meczu agresywnie.

Wojny Sidekicków nagradzają ofensywę.

Jeszcze bardziej nagradzają efektywną defensywę.

Pięciominutowe mecze zapobiegają temu, by wolna kontrola stała się bez końca

Standardowy mecz trwa pięć minut.

Gdy żadna ze stron nie zrealizowała warunku zwycięstwa, gra wchodzi w jednominutowy okres dogrywki, z szybszą regeneracją many. Jeśli mecz nadal pozostaje nierozwiązany, zaczyna się śmierć nagła, w której Twierdze i wieże ciągle tracą zdrowie.

Ta struktura wymusza eskalację.

Gracz defensywny nie może nieograniczenie chronić niewielkiej przewagi strukturalnej odmawiając każdemu ryzykownemu posunięciu. Przyspieszona mana pozwala obu stronom tworzyć większe kombinacje podczas dogrywki, zwiększając częstotliwość i skalę ataków.

Śmierć nagła przekształca zdrowie przetrwanych struktur w ostateczny zasób.

Gracz, którego wieże pozostają zdrowsze, wchodzi w tę fazę z większą ilością czasu. Ktoś, kto zignorował obrażenia bazy, koncentrując się wyłącznie na wymianach jednostek, może odkryć, że budynki zapadają się zanim ich ostatni nacisk dotrze na stronę wroga.

System sprawia też, że wyspa pozostaje kompatybilna z szybkim rytmem sesji Fortnite.

Porażka nie wymaga znoszenia dwudziestominutowej strategii po tym, jak wynik stał się oczywisty. Gracze mogą dostosować swoją talię i szybko wejść w kolejną walkę.

Kompaktowy czas sprawia, że indywidualne decyzje są bardziej dotkliwe.

Mogą nie być wystarczająco dużo czasu, by odbudować się po wielokrotnym zmarnowaniu pełnego pasa many.

Wojny Sidekicków mogą wspierać autentyczną metagrę konkurencyjną

System talii tworzy podstawy dla rozwoju starć.

Agresywne talie mogą wykorzystać tanich Sidekicków, by wymusić powtarzające się odpowiedzi i zadawać obrażenia wieżom, zanim przeciwnik złoży drogą kombinację.

Talie kontrolne mogą polegać na stacjonarnych obrońcach, zaklęciach obszarowych i przekształceniu jednostek, aby wyczerpać te wczesne natarcia, zanim wyprodukują wolniejszy kontratak.

Talie skoncentrowane na wsparciu mogą budować wokół uzdrawiania, wywołanych stworzeń i efektów szybkości ataku, tworząc formacje, które stają się bardziej efektywne, gdy dołączają do nich dodatkowe jednostki.

Talie zorientowane na manę mogą manipulować kryształami i próbować stworzyć wystarczającą przewagę zasobów, by grać więcej kart w ciągu całego meczu.

W miarę jak baza graczy staje się bardziej doświadczona, ważne pytania mogą przenieść się poza to, które karty posiadają najwyższe statystyki.

Które drogie jednostki są zbyt podatne na Convert?

Które obrońcy kryją najczęstsze trasy ataku?

Ile zaklęć może zawierać talia, zanim zabraknie jej wystarczających jednostek stałych?

Czy elastyczność dwunastokartowej talii jest warta jej wolniejszego cyklu?

Którą kartę należy zagrać jako pierwszą, by ukryć rzeczywisty warunek zwycięstwa?

To pytania, które pozwalają prostemu zestawowi zasad wytworzyć długoterminową głębokość.

Wyspa nie potrzebuje setek kart natychmiastowo.

Potrzebuje wystarczającej liczby realistycznych interakcji, aby przeciwnicy nie mogli rozwiązać każdego meczu przez tę samą sekwencję.

Trwała progresja kart stwarza okazje i ryzyko

Wojny Sidekicków zapisują postępy graczy.

Karty mogą być zbierane i ulepszane, a skrzynie i inne systemy progresji dostarczają zasoby między meczami. Wyspa wspiera także transakcje w obrębie wyspy.

Trwała progresja daje graczom powody do powrotu.

Odblokowanie kolejnego Sidekicka może otworzyć nowy archetyp talii. Udoskonalenie istniejącej karty może nagradzać zaangażowanie w preferowaną strategię. Spersonalizowany Hangout daje doświadczeniu społeczną i dekoracyjną warstwę poza bezpośrednią konkurencją.

Ta sama struktura stwarza wyzwanie projektowania konkurencyjnego.

Gra strategiczna jest najłatwiejsza do zrozumienia, gdy zwycięstwo odzwierciedla konstrukcję talii, czas i pozycjonowanie. Poziomy kart wprowadzają kolejny zmienny. Lepsze decyzje mogą nadal przegrać, gdy przeciwna jednostka zgromadziła znacznie silniejsze statystyki przez progresję.

FOAD musi więc utrzymać ostrożną relację między wzrostem kolekcji a konkurencyjną sprawiedliwością.

Progresja powinna dostarczać znaczących celów, nie sprawiając, że nowi gracze poczują, iż poprawa taktyczna nie może przezwyciężyć wieku konta. Dobór graczy, tempo ulepszania i dostępność podstawowych kart kontra będą wpływać na to, czy przegrane będą czuć się pouczające czy przesądzone.

Zakupy w obrębie wyspy wymagają podobnej przejrzystości.

Gracze powinni rozumieć, co jest kupowane, czy wpływa na rozgrywkę i jak tę samą zawartość można uzyskać poprzez zwyczajną progresję.

Wojny Sidekicków mają strukturę gry konkurencyjnej.

Jej długoterminowa wiarygodność będzie zależeć od ochrony rywalizacji wewnątrz tej struktury.

Hangout daje progresji miejsce do istnienia poza bitwami

Wyspa zawiera personalizowany Hangout.

Ta funkcja może wydawać się drugorzędna wobec walki karcianej, ale odgrywa ważną rolę. Trwałe gry potrzebują miejsca, aby pokazać postęp, który nie opiera się wyłącznie na sile bojowej.

Udekorowana przestrzeń osobista może oglądać czas zainwestowany bez zwiększania obrażeń Sidekicka.

Daje graczom miejsce do przeglądania kolekcji, przygotowywania talii i ustanawiania tożsamości między meczami. Przyszłe aktualizacje mogą potencjalnie rozszerzyć ją o trofea, eksponaty stworzeń, funkcje społeczne lub nagrody kosmetyczne.

To rozdzielenie jest cenne.

Nie wszystkie nagrody progresji muszą wpływać na równowagę konkurencyjną. Dekoracyjne elementy Hangout mogą stanowić znaczące cele dla doświadczonych graczy, podczas gdy zasady bitew pozostają niezmienne.

Fortnite już funkcjonuje jako gra i środowisko społeczne.

Wojny Sidekicków stosują tę samą podział na mniejszą skalę: arena określa, kto wygrywa, podczas gdy Hangout pokazuje, co gracz zbudował.

Cuddles and Chaos jest większe niż jedna sezonowa kolekcja

Wojny Sidekicków są jednym z głównych doświadczeń w kolekcji Cuddles and Chaos w Fortnite.

Inne wyspy z tej serii podchodzą do stworzeń w różnych gatunkach, w tym treningu, zbieraniu i symulacji. Współdzielonym pomysłem nie jest to, że każde doświadczenie wykorzystuje te same mechaniki Sidekicków.

Chodzi o to, że stworzenia mogą stać się zasadniczym tematem wyspy, a nie kolejną kosmetyczną warstwą nałożoną na niepowiązaną grę.

To oznacza ważną zmianę w ekosystemie twórców Fortnite.

Epic wprowadził Sidekicki jako towarzyszy z osobowością, animacją i personalizacją. Umożliwienie im bycia skryptowymi NPC w UEFN pozwala twórcom określić, jak się poruszają, reagują i biorą udział w systemach wyspy.

Sidekick może stać się zwierzęciem gospodarczym, towarzyszem przygód, kolekcjonowanym stworzeniem lub jednostką bojową.

Wojny Sidekicków używają ich jako kart i autonomicznych oddziałów.

Tożsamość kosmetyczna czyni jednostki rozpoznawalnymi. UEFN zapewnia wystarczającą kontrolę behawioralną, aby przekształcić tę tożsamość w działającą grę strategiczną.

Cuddles and Chaos nie tylko promuje kilka uroczych map.

Demonstracje nowego rodzaju narzędzi dla twórców.

Wojny Sidekicków udowadniają, że towarzysze nie muszą pozostawać pasywni

Tradycyjne Sidekicki w Fortnite zaprojektowane są przede wszystkim jako towarzysze gracza.

Reagują na wydarzenia, wyrażają nastroje i dodają osobowości bez ujawniania pozycji właściciela ani zapewniania przewagi konkurencyjnej.

Wojny Sidekicków świadomie porzucają tę pasywną rolę.

Ich stworzenia atakują wieże, bronią linii, leczą sojuszników i stosują zakłócające efekty. Cały mecz opiera się na zrozumieniu, co mogą zrobić.

To nie znaczy, że Sidekicki z Lockerów nagle zyskują umiejętności bojowe w Battle Royale. Wyspa tworzy własne zasady i równowagę.

To rozdzielenie pozwala Epic zachować kosmetyczną sprawiedliwość w swoich głównych trybach, dając jednocześnie twórcom UEFN znacznie większą swobodę.

Kreatura może pozostać nieszkodliwa w Battle Royale, a stać się głównym warunkiem zwycięstwa wewnątrz doświadczenia stworzonego przez twórców.

Ten sam projekt postaci wspiera dwa zupełnie różne relacje.

W jednym trybie Sidekick obserwuje walkę.

W Wojnach Sidekicków bierze udział w wojnie.

FOAD nadal traktuje Fortnite jako platformę, a nie jeden gatunek

FOAD to tożsamość twórcy używana przez Future Trash, studio, które przeszło do UEFN po początkowym opracowaniu własnego projektu Unreal Engine.

Ich portfel Fortnite wielokrotnie przesuwał się między gatunkami, zamiast produkować wariacje tej samej udanej wyspy. Studio pracowało nad grami towarzyskimi, tycoons, doświadczeniami bojowymi i systemami opartymi na stworzeniach, w tym dużej skali projekcie Star Wars: Droid Tycoon.

Wojny Sidekicków kontynuują to podejście.

Zamiast zaczynać od standardowego strzelania Fortnite i zmieniać mapę wokół niego, FOAD zaczyna od mechaniki real-time card battler i używa UEFN do reprodukcji ich w Fortnite.

Wynik wymaga niestandardowych interfejsów, trwałych talii, autonomicznego zachowania jednostek, celów budowlanych, generacji zasobów i progresji.

To więcej technicznie i strukturalnie ambitne niż tworzenie kolejnej areny wokół istniejącej broni.

Wspiera również szerszą strategię Future Trash.

Studio opracowujące oryginalne doświadczenia w Fortnite nie musi przekonywać graczy, aby zainstalowali osobną grę przed przetestowaniem pomysłu. Wyspa może pojawić się bezpośrednio w Discover, używać znanych kontroli i dotrzeć do graczy już połączonych z ekosystemem Epic.

Wojny Sidekicków mogą w konsekwencji ewoluować przez aktualizacje na żywo, zamiast czekać na konwencjonalną kontynuację.

Porównanie z mobilnymi grami karcianymi jest nieuniknione, ale użyteczne

Podstawowa struktura wyspy natychmiast przypomni wielu graczom o Clash Royale i innych grach karcianych opartej na liniach w czasie rzeczywistym.

Obie formy obejmują regenerację zasobów, cykliczne ręce, autonomiczne jednostki, budynki obronne i krótkie mecze decydowane przez zniszczenie struktur.

To porównanie nie czyni Wojny Sidekicków zbędnymi.

Fortnite zmienia sposób, w jaki formuła jest doświadczana.

Dowódca istnieje fizycznie na arenie. Manę można wydobywać poprzez bezpośrednie ruchy. Pozycjonowanie jednostek odbywa się w navigowalnym trzywymiarowym środowisku, a nie tylko przez odlizowany top-down interfejs.

Wykorzystanie znanych stworzeń Fortnite nadaje każdej jednostce tożsamość związaną z szerszą platformą.

Ważnym testem jest, czy Wojny Sidekicków rozwijają wystarczająco wiele swoich interakcji, aby stać się czymś więcej niż reprodukcją znanego szablonu.

Kontrola kryształu many, progresja Hangout, środowiska w skali Fortnite oraz możliwość integrowania wyglądów Sidekicków posiadanych przez graczy stwarzają wiele dróg ku tej różnicy.

Pożyczanie sprawdzonej struktury daje nowym graczom zrozumiałą ścieżkę wejścia.

Budowanie na tym określi, jak długo pozostaną.

Jasna komunikacja wizualna zdecyduje, czy strategia pozostanie czytelna

Szybka strategia czasu rzeczywistego może stać się myląca, gdy zbyt wiele stworzeń i efektów zajmuje to samo miejsce.

Wojny Sidekicków potrzebują, by gracze szybko identyfikowali kilka elementów informacji:

Która jednostka atakuje budynek?

Który Sidekick leczy grupę?

Który obrońca może celować w latającego wroga?

Który obszar jest w trakcie ataku przez zaklęcie?

Która wieża jest dezaktywowana?

Który kryształ many został uwięziony?

Stworzenia Fortnite są wizualnie ekspresywne, ale osobowość nie może zastąpić funkcjonalnej czytelności.

Atakujący, obrońcy i jednostki wsparcia muszą mieć rozpoznawalne sylwetki. Ostrzeżenia o zaklęciach muszą dawać wystarczająco dużo czasu przeciwnikowi na zrozumienie, co się dzieje, nie czyniąc każdego rzutu trywialnym do uniknięcia.

Efekty kolorów muszą odróżniać zdolności sojusznicze od wrogich, szczególnie gdy obie strony korzystają z tych samych Sidekicków.

To staje się bardziej skomplikowane, gdy FOAD rozszerza pulę kart.

Każda nowa karta dodaje kolejną interakcję, którą gracz musi poznać. Najsilniejsze projekty będą komunikować swój cel poprzez ruch i animację, zanim przeciwnik zapamięta opisaną pełną wersję.

Banana peel powinien wyglądać niebezpiecznie.

Aura uzdrawiająca powinna jasno określać, kto ją otrzymuje.

Przekształcony Kit Mech nie powinien być mylony z jego słabszą formą, która go wyprodukowała.

Strategiczna głębokość zależy od informacji.

Chaos powinien wynikać z trudnych decyzji, a nie z efektów, których nikt nie mógłby odczytać.

Aktualizacje mogą przekształcić wyspę bez zastępowania jej fundamentu

Wojny Sidekicków były wielokrotnie aktualizowane od ich publikacji.

To tempo jest oczekiwane dla nowej konkurencyjnej wyspy. Wartości kart, prędkości progresji i problematyczne interakcje będą wymagały dostosowania, gdy gracze odkryją kombinacje, które zespół deweloperski nie mógł w pełni ocenić wewnętrznie.

Ustalony system talii czyni równowagę szczególnie wrażliwą.

Karta, która jest nieco za skuteczna, może pojawiać się wielokrotnie w krótkim meczu. Zaklęcie, które odpowiada na zbyt wiele rodzajów zagrożeń, może stać się obowiązkowe w każdej talii. Drogi Sidekick, który nie ma niezawodnych counterów, może definiować kompletną metę gry.

FOAD ma kilka możliwych narzędzi do balansowania.

Koszty many mogą zmienić, jak łatwo karty wpasowują się w rotację. Wartości zdrowia i obrażeń mogą zmienić wyniki walki. Ograniczenia rozmieszczenia mogą zapobiegać nadużywaniu pozycji. Opóźnienia zaklęć i czasy trwania efektów mogą zachować możliwość kontratakowania.

Zespół może także wprowadzić nowe karty, które odpowiadają na dominujące strategie, nie redukując bezpośrednio każdej silnej jednostki.

Częste aktualizacje nie powinny być interpretowane jako dowód, że gra nie ma kierunku.

Dla żywego systemu konkurencyjnego iteracja jest częścią ustalania tego kierunku.

Eksperyment z stworzeniami w Fortnite wyprodukował prawdziwą grę strategiczną

Wojny Sidekicków pokazują, co się dzieje, gdy Epic zapewnia twórcom system zamiast tylko kolejnego zestawu zasobów.

Sidekicki zaczęły jako towarzysze.

FOAD przekształcił je w talię, armię i konkurencyjną gospodarkę.

Gracze budują listy składające się z ośmiu do dwunastu kart, cyklizują pięć aktywnych opcji, wydobywają manę i decydują, czy każdy zasób powinien stać się natychmiastową presją czy ochroną przed następnym atakiem wroga.

Sidekicki atakują, bronią, leczą, przyzywają i sabotują. Zaklęcia uszkadzają struktury, zamrażają formacje, przyspieszają sojuszników i manipulują kryształami generującymi cały konflikt.

Każda wieża bazowa ma znaczenie. Zniszczenie Samej Twierdzy nie kończy meczu. Dogrywka przyspiesza gospodarkę, a nagła śmierć zapewnia, że pasywna obrona nie może trwać wiecznie.

Trwała progresja i zakupy w obrębie wyspy będą wymagały starannego zarządzania, jeśli wyspa ma utrzymać konkurencyjną wiarygodność. Fundament mechaniczny jest jednak wystarczająco substancialny, aby wspierać dalszą ekspansję.

Wojny Sidekicków są obecnie dostępne za pomocą kodu wyspy Fortnite 1007-7243-1341.

Cuddles and Chaos może być zbudowane wokół stworzeń z ekspresyjnymi twarzami i znajomymi projektami.

W arenie FOAD, te stworzenia nie są tam, aby wyglądać uroczo.

Są tam, aby zniszczyć Twierdzę.