Project Motor Racing łączy najdziksze ery wyścigów długodystansowych na Fuji

Trzy hybrydowe potwory z jednej z najbardziej technologicznie zaawansowanych er Le Mans. Sześć brutalnych prototypów IMSA z lat 80. Dwie generacje maszyn LMP2. A Fuji Speedway odtworzone z obu stron sześciu dekad historii motosportu. Pakiet World Endurance Project Motor Racing zadebiutuje 10 listopada z 11 samochodami w czterech nowych klasach, co czyni go największym DLC, jakie zostało wydane jak dotąd dla symulatora wyścigowego Straight4 Studios.

Pakiet nie dotyczy naprawdę jednego okresu wyścigów długodystansowych. Właśnie to jest jego całym urokiem. Audi, Porsche i Toyota reprezentują niezwykły wyścig hybrydowy LMP1 z 2016 roku, fikcyjne prototypy Olivera łączą dwa różne interpretacje LMP2, a sześć maszyn GTP przenosi graczy z powrotem do amerykańskiego mistrzostwa, gdzie dziko różne marki atakowały te same regulacje z ogromną mocą i bardzo małym zainteresowaniem subtelnościami. Wszystko to trzyma razem tor Fuji Speedway, przedstawiony zarówno jako nowoczesny obiekt, jak i znacznie bardziej przerażający tor, który otwarto w 1966 roku.

Trójka LMP1 z 2016 roku może być najważniejszym dodatkiem w całym pakiecie

2016 Audi R18, Porsche 919 Hybrid i Toyota TS050 Hybrid przybywają razem jako kompletny obraz ery, której wyścigi długodystansowe wciąż nie powtórzyły. Regulacje LMP1-H zachęcały producentów do łączenia silników spalinowych z niezwykle zaawansowanymi systemami odzyskiwania energii, zarządzając alokacją paliwa, wdrażaniem hybrydowym i efektywnością aerodynamiczną podczas wyścigów trwających sześć, dwanaście lub dwadzieścia cztery godziny.

To, co czyniło ten okres wyjątkowym, to fakt, że Audi, Porsche i Toyota podchodziły do tego samego problemu z radykalnie różnymi rozwiązaniami. Audi zachowało moc diesla w swoim przeprojektowanym R18, Porsche kontynuowało rozwój swojego kompaktowego turbodoładowanego silnika V4 919 Hybrid, a Toyota zrezygnowała z naturalnie aspiracyjnej architektury TS040 na rzecz nowego silnika V6 z podwójnym turbodoładowaniem i systemu hybrydowego litowo-jonowego w TS050.

Wszystkie trzy były niezwykle szybkie. Żaden nie czuł się koncepcyjnie identyczny.

To powinno sprawić, że ich przybycie będzie szczególnie cenne w symulatorze, ponieważ różnice wykraczają poza karoserię i branding producenta. Dostarczanie mocy, wdrażanie hybrydowe, zachowanie napędu i filozofia aerodynamiczna powinny nadać każdemu z tych pojazdów własny charakter, dając powód do nauki każdego z nich zamiast po prostu wybierania tego, który uzyskuje najszybszy czas na liście.

Ostatnie R18 Audi było niemal całkowicie nowym samochodem

2016 Audi R18 było technicznie kontynuacją nazwy, którą Audi używało już od kilku lat, ale producent sam opisał samochód jako zasadniczo przeprojektowany od podstaw. Jego aerodynamika została radykalnie zmieniona, komora bezpieczeństwa zmodyfikowana, a system hybrydowy przeniesiony na magazyn energii w bateriach litowo-jonowych, a Audi kontynuowało rozwój silnika V6 TDI, który stał się jedną z jego charakterystycznych technologii w wyścigach długodystansowych.

Był to także najpotężniejszy i najbardziej oszczędny samochód wyścigowy, jaki Audi do tej pory zbudowało. R18 rywalizował w kategorii 6 MJ hybryd i łączył energię odzyskiwaną z osi przedniej z silnikiem diesla napędzającym tylne koła, tworząc niezwykłą interpretację hybrydowego napędu na cztery koła.

Za włączeniem tej konkretnej wersji kryje się jakaś historyczna waga. 2016 rok stał się ostatnim sezonem Audi w wyścigach prototypów klasy najwyższej, zanim producent zakończył swój długoletni program LMP1. Linia, która zgromadziła 13 zwycięstw w Le Mans między 2000 a 2014 rokiem, skutecznie zakończyła się na tym samochodzie.

Project Motor Racing zatem nie dodaje tylko kolejnego prototypu Audi. Dodaje ostatni rozdział jednego z najskuteczniejszych programów producentów w wyścigach długodystansowych.

Porsche 919 Hybrid reprezentuje zespół, którego wszyscy musieli pokonać

Porsche 919 Hybrid wchodzi do pakietu z przeciwnej strony. Porsche przybyło w 2016 roku jako broniący tytułu zwycięzca Le Mans i aktualny mistrz świata producentów oraz kierowców, przekształcając już 919 z ambitnego projektu z 2014 roku w punkt odniesienia w kategorii.

Jego kompaktowy silnik 2.0-litra z turbodoładowaniem V4 współpracował z dwoma systemami odzyskiwania energii: jednym zbierającym energię podczas hamowania na przedniej osi, a drugim odzyskującym energię z spalin. Ewolucja z 2016 roku poprawiła elektryczne napędy, ogniwa akumulatorowe, aerodynamikę i efektywność, nie porzucając fundamentalnej architektury, która już okazała się udana.

Taka stabilność zaowocowała. Porsche znów wygrało Le Mans w 2016 roku po niezwykle dramatycznym zwrocie akcji Toyoty, a następnie zdobyło jeszcze jeden tytuł mistrza producentów WEC przed zakończeniem sezonu.

Dla graczy symulacyjnych 919 również reprezentuje zupełnie inną filozofię niż Audi. Oba wykorzystują energię elektryczną przez przednią oś i moc spalinową przez tylną, ale lekki, turbodoładowany silnik V4 i hybrydowa architektura Porsche tworzą zasadniczo różny pakiet od podejścia Audi z silnikiem diesla R18.

TS050 Toyoty nosi jedną z najbardziej bolesnych historii wyścigów długodystansowych

A teraz jest Toyota TS050 Hybrid.

Toyota całkowicie przekształciła swój prototyp na 2016 roku, zastępując naturalnie aspiracyjny silnik V8 i system superkondensatora w TS040 silnikiem V6 z podwójnym turbodoładowaniem o pojemności 2.4-litra, bateriami litowo-jonowymi i elektrycznymi silnikami-generatory na obu osiach. Całkowita moc przekraczała 1000 koni mechanicznych.

Prawie przyniosło jedno z największych zwycięstw Toyoty niemal natychmiast.

TS050 o numerze 5 prowadziła w 2016 roku 24-godzinny wyścig Le Mans w ostatnich minutach, zanim doznała słynnej awarii, która zostawiła Kazukiego Nakajimę na prostej startowej z widokiem na zwycięstwo. Porsche odziedziczyło zwycięstwo w jednym z najokrutniejszych zakończeń, jakie kiedykolwiek miało Le Mans.

Toyota nie musiała długo czekać na odkupienie innego rodzaju. Na Fuji Speedway w październiku 2016 roku, TS050 o numerze 6 zdobyła niesamowity wyścig sześciogodzinny zaledwie 1.439 sekundy przewagi nad Audi, a Porsche zajęło trzecie miejsce.

Fakt ten czyni wybór Fuji przez Straight4 szczególnie sprytnym. Pakiet nie tylko umieszcza trzy historycznie powiązane samochody LMP1 na arbitralnym nowym torze. Odtwarza miejsce, gdzie dokładnie te trzy marki reprezentowane tutaj zorganizowały jeden z najbliższych i najbardziej konkurencyjnych wyścigów tego sezonu.

LMP2 i LMP2 EVO stanowią most między erami

Prototypowa historia pakietu nie kończy się na hybrydach producentów. LMP2 i LMP2 EVO stają się dwiema dodatkowymi klasami, reprezentowanymi przez Olivera P2-13 z 2013 roku oraz Olivera P2-26 EVO z 2026 roku.

W przeciwieństwie do licencjonowanych maszyn Audi, Porsche i Toyoty, te samochody są własną interpretacją Straight4 różnych generacji wyścigów prototypowych kontrolowanych kosztami. To rozróżnienie daje twórcom większą swobodę w reprezentowaniu filozofii każdej ery, nie wiążąc klasy z konkretnym licencjonowanym podwoziem.

P2-13 z 2013 roku reprezentuje okres, kiedy LMP2 już ustanowiło się jako poważna międzynarodowa kategoria prototypów, ale wciąż pozwalało na znacznie większą różnorodność kombinacji podwozia i silnika niż późniejsze regulacje. P2-26 EVO z 2026 roku przenosi koncepcję do bardziej współczesnej interpretacji zbudowanej w oparciu o bliską konkurencję, kontrolowane koszty i przewidywalną wydajność.

Straight4 opisuje obie w kategoriach precyzji, strategii i pracy zespołowej, a nie tylko maksymalnej mocy. To tworzy użyteczny kontrast z LMP1 i GTP: celem nie jest koniecznie zdominowanie toru, ale utrzymanie pędu, czyste wykonanie i wydobycie czasu okrążenia z ściśle kontrolowanego pakietu.

Linia GTP to sześć różnych wersji szaleństwa lat 80-tych

Jeśli LMP1 reprezentuje zaawansowaną inżynierię, klasa GTP z sześcioma samochodami reprezentuje erę, w której wyścigi prototypów często wyglądały znacznie bardziej brutalnie.

Pakiet World Endurance zawiera 1986 BMW March GTP, 1986 Chevrolet Corvette C4 GTP, 1986 Ford Probe GTP, 1988 Jaguar XJR-9 GTP, 1988 Nissan GTP SX-Turbo i 1988 Porsche 962 GTP. To niezwykle szeroki wybór z prototypowej złotej ery IMSA, kiedy producenci mogli przypłynąć z dramatycznie różnymi silnikami, koncepcjami podwozia i interpretacjami aerodynamicznymi, dążąc do tych samych ogólnych zwycięstw.

To nie są sześć wariantów jednej homologowanej formuły. Urok pochodzi z różnic.

Maszyna BMW była oparta na podwoziu March 86G. Corvette GTP Chevroleta wykorzystywała architekturę prototypową owiniętą w karoserię celowo powiązaną z tożsamością samochodu drogowego Corvette. Program Probe Forda dążył do innej, specyficznej dla producenta interpretacji. Jaguar wniósł swoje ogromne dziedzictwo naturalnie aspiracyjnego silnika V12 do rodziny XJR. Turebodoładowany Nissan GTP ZX-Turbo ewoluował w samochód, który w końcu złamał długą passę Porsche na szczycie amerykańskich wyścigów prototypowych. A Porsche 962 stało się jednym z definiujących prototypów wyścigowych całej dekady.

Umieszczenie ich razem powinno stworzyć jedno z najbardziej zróżnicowanych pól, jakie są obecnie dostępne w Project Motor Racing.

Nissan reprezentuje moment, gdy Porsche w końcu znalazło prawdziwego rywala

Nissan GTP ZX-Turbo jest szczególnie ważny w tej grupie. Opracowany we współpracy z Electramotive, program początkowo miał trudności, zanim stał się jedną z dominujących sił w IMSA.

Do 1988 roku Geoff Brabham zbudował niezwykłą serię ośmiu wygranych wyścigów i zdobył mistrzostwo kierowców. Nissan ledwo przegapił tytuł producenta w tym roku, ale dokończył sprawę w 1989 roku, kończąc długi okres dominacji Porsche.

Ta historia nadaje rywalizacji Nissan-Porsche prawdziwą wagę w grze. 962 to nie tylko kolejny znany prototyp zaparkowany obok ZX-Turbo. To punkt odniesienia, który Nissan spędził lata próbując pokonać.

Tego rodzaju kontekst jest dokładnie tym, co może wykorzystać symulator wyścigowy. Gracze mogą odtwarzać wyścigi, które miały miejsce, budować mistrzostwa, które nigdy się nie odbyły, lub po prostu odkrywać, dlaczego samochody z tej samej kategorii mogą się różnić na drodze.

Jaguar XJR-9 wnosi kolejnego legendarnego zawodnika w wyścigach długodystansowych do walki

1988 Jaguar XJR-9 dodaje jeszcze jedną całkowicie różną osobowość. Opracowany przez Tom Walkinshaw Racing i zaprojektowany przez Tony'ego Southgate'a, wykorzystywał ogromny 7.0-litrowy V12 Jaguara i stał się jednym z najbardziej rozpoznawalnych prototypów Grupy C i IMSA w okresie.

Jego sezon 1988 obejmował zwycięstwa zarówno w Daytona, jak i Le Mans w różnych specyfikacjach, czyniąc XJR-9 jednym z definicyjnych prototypów sportowych tego roku.

W przeciwieństwie do rywali z turbodoładowaniem, takich jak Porsche i Nissan, ten naturalnie aspiracyjny V12 powinien dostarczać bardzo inny dźwięk i dynamikę mocy. To tutaj wybór pakietu World Endurance staje się bardziej interesujący niż tylko prosta lista znanych nazw: tworzy klasę, w której gracze mogą porównywać całkowicie różne filozofie inżynieryjne pod tym samym szerokim zestawem oczekiwań konkurencyjnych.

Fuji 1966 może być bardziej przerażające niż jakiekolwiek z aut

Straight4 mogło prawdopodobnie sprzedać nowoczesny Fuji Speedway jako wartościowy dodatek do toru, ale to historyczne odtworzenie czyni pakiet wyjątkowym.

Fuji otworzyło się w 1966, w momencie, gdy japoński motosport wciąż budował infrastrukturę, która ostatecznie wspierałaby jeden z największych przemysłów motoryzacyjnych na świecie. Oryginalny projekt był bardzo różny od nowoczesnego toru, słynnie z powodu jego mocno nachylonego pierwszego zakrętu.

To nachylenie nie było dekoracyjnym, historycznym detalem. Było szybkie, surowe i niebezpieczne na tyle, by stać się jednym z definiujących cech wczesnego Fuji. Odtworzona wersja z 1966 roku przywraca to, dając graczom Project Motor Racing dostęp do części toru, która zniknęła z nowoczesnej rywalizacji dziesięciolecia temu.

Straight4 mówi, że historyczna wersja ma cztery różne układy, z dwoma, które mogą być wyścigane w odwrotnym kierunku. Obecny Fuji dodaje kolejne dwa układy, co zwiększa całkowitą liczbę do sześciu.

Odtworzenie starego Fuji wymagało więcej niż tylko spojrzenia na nowoczesne zdjęcia satelitarne

Tory z 1966 roku są również godne uwagi, ponieważ Straight4 współpracowało z Fuji International Speedway Co., Ltd., aby je odtworzyć. Twórcy specjalnie przypisują tę współpracę jako kluczową w stworzeniu autentycznej cyfrowej wersji oryginalnego toru.

Rekonstrukcja historycznego toru jest trudna z powodów, z którymi nowoczesne toru skanowane laserowo nie muszą się zmierzyć. Budynki znikają. Ukształtowanie terenu jest zmieniane. Prace zabezpieczające zmieniają nasypy. Zakręty są usuwane lub przekształcane. Dokumentacja fotograficzna może być niekompletna, a nawet dokładne mapy niekoniecznie objaśniają wysokość, detale powierzchni czy jak dany odcinek drogi czuł się przy prędkości wyścigowej.

Fuji przeszedł dużą przebudowę przed ponownym otwarciem w 2005 roku, co oznacza, że nowoczesny obiekt nie może być po prostu pozbawiony swoich obecnych budynków i barier, aby stworzyć dokładną wersję z 1966 roku.

To sprawia, że historyczny tor jest jednym z najcenniejszych dodatków pakietu z perspektywy ochrony. Samochody często mogą przetrwać w muzeach lub prywatnych kolekcjach. Tereny wyścigowe zmieniają się na stałe.

Symulator może przywrócić zaginioną wersję.

Nowoczesny Fuji dopełnia historię, a nie zastępuje ją

Aktualny układ stanowi drugą połowę tego porównania. Nowoczesny Fuji ma swoją słynną główną prostą o długości ponad kilometra, ale przechodzi w znacznie bardziej techniczny sektor finalny, tworząc tor, na którym niski opór, przyczepność i kompromisy związane z ustawieniami mają ogromne znaczenie.

Jest szczególnie odpowiedni dla prototypów długodystansowych, ponieważ te kompromisy ujawniają różnice między samochodami. Konfiguracja z niskim oporem może przynieść korzyści na długiej prostej, ale sprawia, że ostatni sektor staje się coraz trudniejszy, podczas gdy większe obciążenie aerodynamiczne pomaga w wolnych i średnich zakrętach kosztem maksymalnej prędkości.

Relacja tego obiektu z wyścigami długodystansowymi jest również długo utrwalona. Fuji stał się regularnym przystankiem w Mistrzostwach Świata w Wyścigach Długodystansowych (WEC), a związek Toyoty uczynił wyścig sześciogodzinny jednym z najważniejszych wydarzeń w kalendarzu producenta.

Reunifikacja modelu R18 z 2016 roku, 919 i TS050 w tym miejscu efektywnie tworzy cyfrową kapsułę czasu jednej z najsilniejszych er producentów WEC.

To największe DLC Project Motor Racing do tej pory

Straight4 opisuje World Endurance Pack jako największe DLC wydane do tej pory dla Project Motor Racing. Jedenaście samochodów, cztery nowe klasy i dwie ery Fuji czynią to stwierdzenie całkiem jasnym.

Zamknie ono również główną sekwencję treści pierwszego sezonu Year 1 Season Pass gry, po Pakiecie Odnowy Grupy 5, Pakiecie Japońskich Prototypów, Pakiecie GT Icons oraz Pakiecie V8 Power z września. Season Pass zawiera World Endurance Pack obok wcześniejszych wydania, a DLC można również kupić niezależnie.

Samodzielny pakiet jest obecnie wyceniany na €19.99, z wybranymi sklepami oferującymi 10% zniżki na zamówienia przedpremierowe, co obniża jego cenę do €17.99 przed premierą. Year 1 Season Pass pozostaje w cenie €49.99 i jest pozycjonowany jako tańsza trasa dla graczy, którzy chcą mieć pełną kolekcję treści z Year 1 zamiast kupowania każdego pakietu osobno.

Jedenaście samochodów jest ważne, ale cztery rzeczywiście różne klasy mają większe znaczenie

Najsilniejszym aspektem tego ogłoszenia nie jest surowa liczba pojazdów. Project Motor Racing mogło osiągnąć 11 samochodów, wydając inną selekcję maszyn, które wszystkie zachowywałyby się w przybliżeniu jednakowo.

Zamiast tego pakiet tworzy cztery bardzo różne powody do jazdy.

LMP1 dotyczy zarządzania niezwykle zaawansowanymi hybrydowymi prototypami na szczycie wydatków producentów. LMP2 reprezentuje bardziej tradycyjne, kontrolowane kosztami prototypy. LMP2 EVO przekształca tę filozofię w nowoczesną interpretację. GTP wprowadza graczy w znacznie trudniejszy świat amerykańskich wyścigów prototypowych lat 80-tych.

Nawet w obrębie tych klas samochody są celowo zróżnicowane.

To powinno dać World Endurance Pack znacznie większą trwałość niż zawartość zaprojektowana wokół jednej wąskiej ery. Gracz, który interesuje się nowoczesną historią WEC, dostaje walkę producentów z 2016 roku. Ktoś, kto interesuje się klasycznymi amerykańskimi wyścigami długodystansowymi, effectively receives an entire six-car field. Fuji then provides both a historically appropriate test track and a way of experiencing how circuit design itself changed across six decades.

10 listopada będzie bardzo długim dniem na Fuji

Project Motor Racing: World Endurance Pack zadebiutuje 10 listopada 2026 roku na PC, PlayStation 5 i Xbox Series X|S. Dodaje 2016 Audi R18, Porsche 919 Hybrid i Toyota TS050 Hybrid; Olivera P2-13 i P2-26 EVO; sześć maszyn IMSA GTP; oraz nowoczesne i historyczne wersje Fuji Speedway z łącznie sześcioma układami.

Jest oczywiste, że Project Motor Racing dodaje 11 samochodów długodystansowych.

Interesującym osiągnięciem jest to, że te samochody obejmują około czterdziestu lat radykalnie różnych idei na temat tego, jak powinien działać prototyp długodystansowy.

Turbodiesle i hybrydy V4. Ambicje techniczne w stylu V16, destylowane poprzez wdrażanie energii i strategię paliwową. Ogromne silniki V12 o naturalnej aspiracji. Turebodoładowane amerykańskie broń GTP. Kontrolowane kosztowo maszyny LMP2. Nowoczesne Fuji i wersja, w której zakręt 1 wyglądał jakby należał do owalnego toru.

World Endurance Pack to nie jedna era wyścigów długodystansowych. To kilka z jego najlepszych argumentów, odbywających się na tym samym torze.