Boris Todbringer i Thanquol ujawniają przeciwne style kampanii w Lords of the End Times

Creative Assembly wydało kolejny przegląd kampanii dla Total War: WARHAMMER III – Lords of the End Times, tym razem skupiając się na Borisie Todbringerze i Thanquolu. Dwaj Legendarni Lordowie reprezentują dramatycznie różne podejścia do podboju: jeden walczy otwarcie pod sztandarem Ulrica, podczas gdy drugi manipuluje wydarzeniami poprzez tajne armie, skradzione zasoby i coraz bardziej niestabilne plany.< /p>

Boris prowadzi Middenland z umocnionego miasta Middenheim, wykorzystując zwycięstwa do wzmocnienia Wielkiej Świątyni Ulrica i przygotowania północnych terytoriów Imperium do wojny. Thanquol z kolei deleguje swoją pracę na wymienne podwładnych Skaven, którzy wykonują Mistrzowskie Plany w jego imieniu. Te operacje mogą podważać osady, kraść zasoby, wzywać niebezpieczne rytuały lub formować armie za liniami wroga.< /p>

Obie kampanie będą dostępne z Lords of the End Times 24 września 2026 roku. Boris i Thanquol będą dostępni jako indywidualne pakiety postaci, a także poprzez kompletny zestaw rozszerzeń, który obejmuje również Nagasha i Glottkina.< /p>

Boris Todbringer w końcu obejmuje dowodzenie Middenlandem

Boris Todbringer istnieje w trylogii Total War: WARHAMMER od lat, ale Lords of the End Times przekształca Elektora w w pełni rozwiniętego, grywalnego Legendarnego Lorda z własną frakcją, jednostkami, postaciami i mechanikami kampanii.< /p>

Jako władca Middenlandu i Graf Middenheim, Boris zajmuje jedną z najważniejszych pozycji obronnych w północnym Imperium. Jego terytorium jest zagrożone przez Bestii wychodzące z Drakwald, infestacje Skaven, inwazje Zielonoskórych, najeźdźców Norska i nadciągające siły Chaosu.< /p>

Jego kampania odzwierciedla ten nacisk. Zamiast pozostawać za murami Middenheimu i czekać na kolejną inwazję, Boris jest zaprojektowany tak, aby stawić czoła wszelkim zagrożeniom dla Imperium. To sprawia, że jego frakcja jest bardziej agresywna niż tradycyjny defensywny i dyplomatyczny styl kojarzony z wieloma innymi kampaniami Imperialnymi.< /p>

Reikland, Stirland, Wissenland i Nuln to potencjalni sojusznicy w pobliżu, ale Boris nie będzie miał niedoboru wrogów. Jego pozycja wydaje się zaprojektowana w celu stworzenia kampanii, w której współpraca z innymi prowincjami Imperialnymi jest cennym atutem, nie eliminując jednak potrzeby szybkiej akcji militarnej.< /p>

Długotrwała rywalizacja między Borisem a Khazrakiem One-Eye również odgrywa ważną rolę. Podczas kampanii gracze będą otrzymywać raporty o ruchach Brayherd i potencjalnych zagrożeniach ze strony Bestii. Ostrzeżenia te można podobno zignorować, ale ich ściganie daje Borisowi szanse na skonfrontowanie wrogów Middenlandu i ostatecznie uregulowanie osobistej vendetty wobec Khazraka.< /p>

Fervour napędza kult Ulrica

Głównym zasobem w kampanii Borisa Todbringersa jest Fervour, reprezentujący oddanie ludzi Middenlandu Ulricowi, starożytnemu bogu wojny, zimy i wilków Imperium.< /p>

Fervour można generować na kilka sposobów, chociaż jego głównym źródłem jest pokonywanie wrogów Middenlandu. To naturalnie zachęca gracza do utrzymywania aktywnej kampanii wojskowej, zamiast budowania gospodarki i unikania dużych konfliktów.< /p>

Skumulowany Fervour inwestowany jest w Wielką Świątynię Ulrica w Middenheim. Świątynia zawiera sześć świętych Sanktuariów, w tym miejsca takie jak Statua Białego Wilka i Sala Wiecznego Płomienia. Każde Sanktuarium można rozwijać w czterech etapach, stopniowo odblokowując silniejsze korzyści.< /p>

Te ulepszenia nie ograniczają się tylko do modyfikatorów walki. Creative Assembly twierdzi, że Sanktuaria mogą wpływać na gospodarkę Borisa, rozwój militarny i zdolności dyplomatyczne, a także wzmacniać nowe jednostki Ulrica towarzyszące jego frakcji.< /p>

Ukończenie Sanktuariów sprawia również, że Święty Płomień Ulrica płonie jaśniej. Jego postęp zapewnia dodatkowe korzyści dla Zimowych Rytuałów Borisa i wojowników związanych z Ulricem, tworząc bezpośredni związek między działalnością na mapie kampanii a wydajnością jego armii.< /p>

System daje Borisowi jasno określony długoterminowy cel: walczyć, aby zgromadzić Fervour, zdecydować, które obszary świątyni powinny być priorytetowe i wykorzystać powstałe bonusy do wsparcia dalszej ekspansji.< /p>

Jednak jego strategiczna głębia ostatecznie będzie zależała od szybkości, z jaką Fervour jest zdobywane oraz względnej wartości różnych Sanktuariów. Jeśli zasób stanie się zbyt szybko obfity, rozwój może przerodzić się w prostą sekwencję ulepszeń. Jeśli Fervour pozostanie ograniczone, wybór między korzyściami ekonomicznymi, dyplomatycznymi a militarnymi powinien przynieść bardziej znaczące decyzje kampanii.< /p>

Armia Imperium zbudowana do agresywnej walki wręcz

Boris ma dostęp do szerokiego wyboru konwencjonalnych jednostek Imperium, co pozwala mu na wykorzystywanie artylerii, kawalerii, piechoty strzelającej oraz formacji z różnymi jednostkami. Jego osobiste specjalności jednak sprzyjają agresywnym armiom wręcz, zbudowanym wokół zwolenników Ulrica.< /p>

Teutogen Guard stanowią ciężko opancerzone centrum tej listy. Ich ataki przebijające zbroję, zdolności do przełamywania pancerza i doskonała obrona podczas szarży pozwalają im wchłaniać ataki od niebezpiecznych przeciwników, zanim przetrą przez opancerzone formacje.< /p>

Wojownicy Ulrica funkcjonują jako niezawodna piechota z dwoma broniami, przeznaczona do walki z przeciwnikami na piechotę, podczas gdy lekko opancerzeni Wolf-Kin niosą wielkie topory i zapewniają niedrogie obrażenia przebijające pancerz. Rycerze Białego Wilka dostarczają ciężkie wsparcie kawaleryjskie, które mogą pozostać w długotrwałym zwarciu, zamiast polegać wyłącznie na powtarzających się szarżach.< /p>

Hunting Hounds dodają szybkości, kamuflażu w lesie i potencjału flankowania, podczas gdy Rycerze Pantery oferują bardziej konwencjonalną opcję ciężkiej kawalerii szokowej. Boris może również wystawić Celestial Hurricanum, platformę artyleryjską zdolną do atakowania z piorunami, meteorytami i zakłócającymi tornadami.< /p>

Ogólna tożsamość pola bitwy jest zatem bardziej złożona niż po prostu rzucenie każdej dostępnej jednostki do walki wręcz. Najsilniejsze armie Borisa wydają się być zaprojektowane wokół trwałej linii natarcia, piechoty, która potrafi karać opancerzone lub lekko zabezpieczone cele oraz mobilnych jednostek, które mogą wykorzystać otwarcia.< /p>

Boris sam w sobie jest specjalistą w walce wręcz, uzbrojonym w Legbiter, Middenland Runefang. Miecz zwiększa jego ofensywne zdolności, podczas gdy Talisman Ulrica daje mu możliwość regeneracji zdrowia po odniesieniu obrażeń. Jego unikalne umiejętności wzmacniają wojska walczące wręcz, wspierając jego rolę dowódcy frontowego, a nie generała, który pozostaje bezpiecznie za formacją.< /p>

Może również walczyć u boku Ar-Ulrica Emila Vargeira, legendarnego wysokiego kapłana Kultu Ulrica. Emil łączy moc w walce wręcz z umiejętnościami wsparcia, dając dodatkowe bonusy bojowe jednostkom takim jak Teutogen Guard i Rycerze Białego Wilka.< /p>

Thanquol przekształca zdradę w system kampanii

Kampania Thanquola zmierza w przeciwnym kierunku. Zamiast otwarcie konfrontować każdego przeciwnika, Szary Prorok rozwija Mistrzowskie Plany i zleca swoim podwładnym wykonanie niebezpiecznej pracy.< /p>

Ci podwładni to wyspecjalizowani lordowie Skaven działający w cieniu. Zyskują doświadczenie, realizując Mistrzowskie Plany i posiadają indywidualne drzewka umiejętności, które poprawiają ich zdolność do wykonywania operacji wojskowych, ekonomicznych lub magicznych.< /p>

Militarne Mistrzowskie Plany koncentrują się na osadzie i spędzają kilka tur w tajemnicy, zbierając armię w pobliżu. Gracz decyduje, kiedy ukryta siła jest wystarczająco potężna i może następnie zlecić niespodziewany atak. Istniejące armie mogą być ustawione, aby wspierać ten atak, potencjalnie tworząc skoordynowaną ofensywę bez jawnego gromadzenia całej siły inwazyjnej wzdłuż granicy.< /p>

Ekonomiczne Mistrzowskie Plany opierają się na kradzieży. Podwładni infiltrują osady, aby kraść pieniądze, jedzenie i Warpstone, pozwalając Thanquolowi wykorzystywać bogate terytoria bez natychmiastowego ich zajmowania.< /p>

Magiczne Mistrzowskie Plany przywołują rytuały, które mają bardziej destrukcyjne lub nadprzyrodzone skutki. Potwierdzone możliwości obejmują przywołanie Verminlorza i wezwanie meteorytu zdolnego do zniszczenia docelowej prowincji.< /p>

Te trzy kategorie pozwalają systemowi radzić sobie z kilkoma problemami kampanii. Gracz mający niedobór żywności może zorganizować ukierunkowany rabunek, podczas gdy ktoś przygotowujący inwazję może stworzyć dodatkową armię za obroną wroga. Plany magiczne oferują bezpośredni dostęp do potężnych efektów, gdy konwencjonalna ekspansja nie jest najlepszą odpowiedzią.< /p>

Każdy Mistrzowski Plan może rozwijać komplikacje

Mistrzowskie Plany nie są prostymi działaniami, które natychmiast przynoszą przewidziany rezultat. Rozwijają się przez kilka tur i mogą być modyfikowane w miarę rozwoju operacji.< /p>

Każdy podwładny posiada zestaw Schematów. Nowe Schematy są losowo dodawane do aktywnego Mistrzowskiego Planu co turę, potencjalnie zwiększając liczbę jednostek do ataku, zwiększając zasoby dostępne do kradzieży lub dostarczając składniki potrzebne do rytuału magicznego.< /p>

Czekanie może zatem znacząco wzmocnić Mistrzowski Plan. Niestety dla Thanquola, dodatkowe przygotowanie zwiększa również możliwość komplikacji.< /p>

Gwardzi osady mogą odkryć część operacji militarnych i wyeliminować niektóre z ukrytych jednostek. Inne komplikacje mogą zmniejszyć efektywność planu lub zwiększyć szansę na jego porażkę, zmuszając gracza do podjęcia decyzji, czy kontynuować przygotowania, czy aktywować operację zanim sytuacja się pogorszy.< /p>

Thanquol może wydawać Warpstone, aby zdobyć dodatkowe Schematy i Sztuczki od innych klanów Skaven. Te dodatki mogą przeciwdziałać komplikacjom, wzmacniać tajne armie lub poprawiać prawdopodobieństwo sukcesu.< /p>

Mechanika przypomina strategiczny system push-your-luck. Pozwolenie planowi na rozwój tworzy więcej możliwości do poprawy jego ostatecznej nagrody, ale każda dodatkowa tura daje innym szansom, aby coś poszło nie tak. To szczególnie odpowiednie dla Thanquola, którego skomplikowane operacje w fikcji Warhammer regularnie schodzą w chaos, zanim stwierdzi, że wszystko odbyło się dokładnie tak, jak zamierzał.< /p>

To również nadaje jego kampanii warstwę podobną do gier planszowych, która istnieje obok konwencjonalnego zarządzania osadą Skaven, spożyciem żywności, korupcją i Podziemnym Imperium.< /p>

Boneripper przekształca Thanquola w zagrożenie na linii frontu

Thanquol może preferować zlecanie niebezpiecznych zadań swoim podwładnym, ale nie jest bezsilny w walce. Jest hybrydowym Legendarznym Lordem walki wręcz i magii, który łączy magię z Lore Plagi i Zniszczenia.< /p>

Może ostatecznie odblokować Straszliwą Trzynastą Klątwę, przywołując Stormvermin bezpośrednio na pole bitwy, oraz może konsumować Tokeny Warpstone, aby wzmocnić swoje czarowanie. Jego największa transformacja pochodzi z dostępu do Bonerippera, jego ogromnego biorobionego Rat Ogra.< /p>

Boneripper daje Thanquolowi większą przeżywalność i pozwala mu zaatakować wrogów znacznie bardziej agresywnie. Gracze mogą wyposażyć tę bestię w Braziery Warpfire do brutalnej walki w bliskim zasięgu lub Projektory Warpfire zdolne do palenia wrogich formacji magicznymi płomieniami.< /p>

Thanquol zdobywa również dostęp do Skreech Verminking jako Legendarnego Bohatera i może rekrutować cztery typy Verminlordów jako dowódców armii. Korruptorzy specjalizują się w pladze i zakłócaniu pola bitwy, Warpseerzy podkreślają destrukcyjną magię, Warbringerzy koncentrują się na bezpośredniej walce, a Oszukiwanie używa skradania się, broni dystansowej i trucizny.< /p>

W połączeniu z wersjami walki wręcz i dystansowej Stormfiends, lista Thanquola dodaje potężne opcje elitarnych jednostek bez rezygnowania z klasycznej strategii Skaven, która polega na przytłaczaniu przeciwników wymiennymi ciałami, podczas gdy bardziej wartościowe jednostki zadają decydujące obrażenia.< /p>

Zespół Wilka i Zespół Szczura oferują dwa różne doświadczenia kampanii

Boris i Thanquol to nie tylko dwie nowe postacie przypisane do istniejących frakcji. Ich mechaniki zachęcają do przeciwnych zachowań strategicznych.< /p>

Boris jest bezpośredniejszym wyborem. Jego postęp jest związany z pokonywaniem wrogów, gromadzeniem Fervour i odbudowywaniem Wielkiej Świątyni Ulrica. Jego kampania nagradza widoczną ekspansję terytorialną i agresywne armie zdolne do bezpośredniego stawienia czoła wrogom Middenlandu.< /p>

Thanquol jest zbudowany wokół zakłóceń, opóźnionych operacji i kalkulowanego ryzyka. Jego najpotężniejsze narzędzia kampanii mogą funkcjonować poza jego granicami, pozwalając mu kraść zasoby, tworzyć ukryte armie i uszkadzać prowincje, nie zaczynając od tradycyjnej deklaracji podboju.< /p>

Gracze poszukujący wojskowej kampanii Imperium z mocnym tematycznym składem prawdopodobnie znajdą Borisa bardziej dostępnego od razu. Ci, którzy cenią sobie manipulowanie mapą kampanii i zarządzanie powiązanymi systemami, prawdopodobnie odkryją większą złożoność w Mistrzowskich Planach Thanquola.< /p>

Rzeczywista równowaga obu kampanii będzie jednak zależała od czynników, które nie mogą być ocenione tylko na podstawie ich opisów. Generowanie Fervour musi pozostać wystarczająco restrykcyjne, aby ulepszenia w świątyni były znaczące, podczas gdy Mistrzowskie Plany będą wymagały konsekwencji na tyle surowych, aby zapobiec graczom rozwiązywania każdego strategicznego problemu za pomocą operacji zdalnych.< /p>

Ich podstawy są jednak wyraźnie różne. Jedna prosi graczy o wzmocnienie Middenheim poprzez wiarę i wojnę; druga przekształca niekompetencję Skaven, zdradę i improwizację w całkowity framework strategiczny.< /p>

Total War: WARHAMMER III – Lords of the End Times zadebiutuje na PC 24 września 2026 roku. Zakupienie kompletnego zestawu lub dowolnego z jego indywidualnych pakietów postaci również da dostęp do Immortal Empires bez konieczności posiadania wcześniejszej gry Total War: WARHAMMER, chociaż dodatkowe frakcje i Legendarni Lordowie wciąż będą wymagać odpowiednich treści.< /p>