Total War: WARHAMMER III · 2026-08-31
Boris Todbringer i Thanquol wprowadzają dwie radykalnie różne armie do Lords of the End Times
Creative Assembly zaprezentowało nową prezentację jednostek do Total War: WARHAMMER III – Lords of the End Times , skupiając się na armiach dowodzonych przez Borisa Todbringer i Thanquola. Obaj Legendarny Lordowie mogą rekrutować z ustalonego katalogu jednostek swojej frakcji, ale ich nowe dod

Creative Assembly zaprezentowało nową prezentację jednostek do Total War: WARHAMMER III – Lords of the End Times, skupiając się na armiach dowodzonych przez Borisa Todbringer i Thanquola.
Obaj Legendarny Lordowie mogą rekrutować z ustalonego katalogu jednostek swojej frakcji, ale ich nowe dodatki kierują ich w zupełnie różne strony. Boris przekształca armię Imperium poprzez wojowników, kapłanów i rycerskie zakony Middenland, podczas gdy Thanquol rozwija Skavenów, dodając Verminlordów, konfigurowalne Stormfiends oraz kilka groteskowych machin wojennych.
Ta prezentacja jest częścią kampanii Creative Assembly związanej z wydaniem rozszerzenia 24 września 2026 roku. Lords of the End Times wprowadza czterech płatnych Legendarnych Lordów — Nagasha, Glottkina, Borisa Todbringer i Thanquola — obok dużej, darmowej aktualizacji zawierającej Neferatę, przeróbki dla Vampire Counts i Archaona, nowe scenariusze końcowe oraz zmienione warunki zwycięstwa dla klasycznych Legendarnych Lordów.
Boris i Thanquol mogą przybyć w tym samym rozszerzeniu, ale ich armie reprezentują prawie przeciwne filozofie projektowe: zdyscyplinowane ludzkie formacje wspierane przez wiarę i kawalerię przeciwko chaotycznemu arsenałowi potworów, artylerii i niestabilnej inżynierii Skavenów.
Boris Todbringer w końcu otrzymuje kompletną armię Middenland
Boris Todbringer istnieje w serii Total War: WARHAMMER od lat, ale Lords of the End Times rozwija go w pełnoprawnego Legendarną Lorda z własnymi mechanikami kampanii, postaciami i specyficznym dla frakcji zestawem jednostek.
Jako Elektorski Hrabia Middenland, Boris jest weteranem ludzkiego dowódcy oddanego Ulricowi, pradawnemu bogu zimy, wilków i walki w Imperium. Jego kampania skupia się na generowaniu Fervoru poprzez pokonywanie wrogów Imperium i inwestowaniu go w Wielką Świątynię Ulrica.
Świątynia zawiera sześć Sanktuariów, które zapewniają trwałe bonusy frakcyjne w miarę ich rozwijania. Zwiększenie ich mocy wzmacnia Płomień Ulrica, pozwala na przeprowadzanie Zimowych Rytuałów i ostatecznie otwiera dostęp do potężnych Żołnierzy Elektorskich.
Boris może rekrutować z szerszego zestawu jednostek Imperium, więc zachowuje istniejące opcje artylerii, prochu, magii, piechoty i kawalerii frakcji. Jego osobiste dodatki nie zastępują tych narzędzi. Zamiast tego, ustanawiają znacznie jaśniejszą tożsamość Middenland, opartą na agresywnych jednostkach w walce wręcz, wsparciu religijnym i wyspecjalizowanej kawalerii.
Na polu bitwy sam Boris jest dowódcą skupionym na walce wręcz, dzierżącym swoją charakterystyczną broń, Legbiter. Creative Assembly opisuje go również jako doświadczonego generała, który zapewnia bonusy związane z dowództwem dla oddziałów Middenland walczących wokół niego.
Ta kombinacja sugeruje, że jest liderem, który ma działać blisko głównego starcia, a nie pozostawać z tyłu armii jako pasywne źródło wzmocnień.
Ar-Ulric Emil Valgeir prowadzi kult boga-wilków
Borisowi towarzyszy Ar-Ulric Emil Valgeir jako Legendarny Bohater. Ar-Ulric jest najwyższą religijną władzą kultu Ulrica, a zatem zapewnia najważniejsze połączenie między polityczną pozycją Borisa a duchową tożsamością Middenland.
Creative Assembly nie opublikowało pełnej karty umiejętności w swojej pisemnej prezentacji, ale pozycja Emila wskazuje na postać wsparcia ściśle związana z wojownikami Ulrica oraz religijnymi systemami frakcji.
Imperium już ma kilku bohaterów zdolnych do wzmocnienia oddziałów, rzucania magii lub poprawy dowodzenia. Emil potrzebuje wystarczająco odrębnego celu, jeśli ma uzasadnić miejsce obok Borisa i nowego generala Kapłana Ulrica.
Jego obecność jest jednak ważna na poziomie roszczenia. Boris nie tylko otrzymuje kilka niebiesko-białych wariantów Imperium; Middenland jest reprezentowane poprzez swoją własną hierarchię religijną, zakony militarne i dowództwo na polu bitwy.
Seneschal Białego Wilka dodaje nowego ogólnego dowódcę
Seneschal Białego Wilka dołącza do zestawu Borisa jako ogólny Lord. Daje to armiom Middenland tematyczną alternatywę dla Generała Imperium i innych istniejących opcji dowodzenia.
Jak sugeruje tytuł, Seneschal jest związany z Rycerzami Białego Wilka i powinien logicznie uzupełniać armie zbudowane wokół infanterii i kawalerii Ulrica. Dokładne umiejętności lorda, wierzchowce oraz bonusy jednostek nie zostały w pełni szczegółowo opisane w ogłoszeniu pisemnym Creative Assembly.
Ogólni Lordowie są szczególnie ważni dla tożsamości frakcji, ponieważ kampania nie może polegać na przebywaniu swojego Legendarnym Lorda w każdej armii. Boris może dowodzić główną siłą, ale Seneschal pozwala drugorzędnym armiom zachować motyw Middenland, zamiast całkowicie zrezygnować z tradycyjnego dowodzenia Imperium.
Wyzwanie polega na odróżnieniu. Jeśli Seneschal działa jako kolejny ciężko opancerzony dowódca w walce wręcz z małymi wariacjami numerycznymi, jego wartość tematyczna może przewyższać jego taktyczne znaczenie. Wyraźne drzewko umiejętności związane z wojskami Ulrica dałoby postacija jasniejszą rolę długoterminową.
Kapłani Ulrica wprowadzają wiarę bezpośrednio na pole bitwy
Kapłan Ulrica jest nowym ogólnym Bohaterem towarzyszącym Borisowi. Ta pozycja powinna zapewnić duchowe wsparcie w różnych armiach i wzmocnić wyspecjalizowanych wojowników frakcji.
Armie Imperium już korzystają znacząco z Wojowników Kapłanów, których modlitwy i efekty przywództwa poprawiają wydajność pobliskich żołnierzy. Kapłan Ulrica będzie musiał wyróżniać się z tej ustalonej roli przez inne umiejętności, priorytety czy interakcje jednostek.
Kapłan Ulrica tematycznie preferowałby bezpośrednią agresję, zimowe rytuały oraz walkę wręcz, zamiast szerszej tożsamości Sigmara, jak w przypadku konwencjonalnego Wojownika Kapłana. Niemniej jednak konkretna implementacja powinna być oceniana na podstawie ostatecznej listy umiejętności, a nie przyjmowana jedynie na podstawie lore Warhammera.
Na strategicznym poziomie dostęp do rekrutowalnego Kapłana oznacza, że religijna tożsamość Middenland nie jest ograniczona tylko do Emila Valgeira. Wiele armii może zawierać przedstawiciela Ulrica, co sprawia, że nowy temat frakcji jest zrównoważony przez całą dużą kampanię Immortal Empires.
Wilkorad i Wojownicy Ulrica poszerzają linię piechoty
Boris otrzymuje dwa wyraźnie ulriczne dodatki piechoty w postaci Wilkorad i Wojowników Ulrica.
Wilkorad prawdopodobnie zajmą bardziej agresywną i nietypową rolę niż standardowi Żołnierze Imperium. Ich dodanie daje Middenland jeszcze jeden sposób nacisku na formacje wroga, bez całkowitego polegania na konwencjonalnych mieczach, włóczniach czy halabardach.
Wojownicy Ulrica stanowią bardziej formalne odzwierciedlenie militarnej siły kultu. Powinni pomóc ustanowić główną linię walki frakcji i stwarzać tematyczne połączenie między niedrogą piechotą Imperium a elitarną Gwardią Teutogenu.
Wažno pytanie brzmi, jak te jednostki pasują do już obszernego zestawu jednostek Imperium. Frakcja ma wiele opcji piechoty, ale wiele z nich cenionych jest za użyteczność, a nie przytłaczającą siłę w walce wręcz. Dodatki Middenland mają szansę stworzyć bardziej zdecydowaną linię frontu, zdolną wspierać ataki kawalerii i zatrzymać wrogów.
To jednak nie oznacza, że Boris powinien zdobyć po prostu silniejsze zamienniki dla każdej istniejącej jednostki. Udany zestaw subfrakcji tworzy kompromisy. Wojska Ulrica powinny zapewniać korzyści odpowiednie dla agresywnego stylu dowodzenia Borisa, pozostawiając jednocześnie znaczące powody do rekrutacji tradycyjnych żołnierzy Imperium.
Gwardia Teutogenu dostarcza elitarny środek
Gwardia Teutogenu jest jedną z najważniejszych dodatków do armii Borisa. Ci ciężko uzbrojeni wojownicy są ściśle związani ze Świątynią Ulrica i reprezentują elitarną piechotę, która powinna być podporą najbardziej ważnych starć Middenland.
Ich obecność odpowiada znanej ograniczoności wielu armii Imperium: potrzebie ochrony cennych jednostek zasięgowych i artylerii przed piechotą, która może mieć trudności ze stawieniem czoła najniebezpieczniejszym wrogom w późnej grze.
Gwardia Teutogenu powinna logicznie zapewnić większą wytrzymałość i zagrożenie w walce wręcz niż zwykli Żołnierze Imperium. Ich dokładna zbroja, siła broni, atrybuty defensywne i cechy specjalne nie zostały odtworzone w ogłoszeniu o jednostkach, więc bezpośrednie porównania wydajności muszą poczekać na pełne profile jednostek.
Otrzymują również wariant Regiment Renown o nazwie Order Młota. Ta wersja powinna oferować dodatkową specjalizację poza standardową jednostką, chociaż Creative Assembly nie przedstawiło wszystkich różnic w pisemnym przeglądzie.
Dla Borisa Gwardia Teutogenu to coś więcej niż kolejna elitarna jednostka. Pomagają zdefiniować armię, w której centralna linia może znacząco uczestniczyć w ataku, a nie tylko opóźniać wrogów, by umożliwić strzelcom i artylerii.
Hunting Hounds dają Middenland narzędzie szybkiego ataku
Hunting Hounds wprowadzają lekką i mobilną opcję do zestawu Borisa. Ich prawdopodobną funkcją jest ściganie wrażliwych jednostek, wywieranie presji na jednostki strzelające i zapobieganie powrotom pokonanych wrogów do walki.
Szybkie jednostki psów rzadko mają na celu walkę z zdyscyplinowaną piechotą bezpośrednio. Ich wartość tkwi w wykorzystywaniu otwarć stworzonych w innych miejscach, atakowaniu odizolowanych celów i utrzymywaniu presji na wycofujących się formacjach.
Ta rola uzupełnia cięższe jednostki Borisa. Gwardia Teutogenu i Wojownicy Ulrica mogą utrzymywać centralną bitwę, podczas gdy psy poruszają się wokół skrzydeł lub gonią jednostki zakłócone przez kawalerię.
Regiment Renown Hounds of Ulricsberg oferuje ulepszoną wersję tej jednostki. Ich dokładne cechy nie zostały opublikowane w ogólnym przeglądzie, ale podstawowa koncepcja daje Middenland poziom pościgu i harasmentu, który w innym przypadku wymagałby kawalerii lub sojuszniczych jednostek.
Praktycznym ryzykiem jest przeżywalność. Lekkie bestie mogą szybko zniknąć, gdy będą narażone na skoncentrowane strzały lub uwięzione w przedłużonej walce wręcz. Powinny być traktowane jako narzędzia taktyczne, a nie miniaturowe jednostki frontowe.
Rycerze Białego Wilka przynoszą miażdżącą kawalerię
Rycerze Białego Wilka są jednym z definiujących wojskowych zakonów Middenland. Ich dodanie daje Borisowi ciężką formację kawalerii ściśle związaną z kultem Ulrica.
Zamiast używać konwencjonalnych lanc, zakon jest związany z kawaleryjskimi młotami i bliskim uderzeniem. W terminach taktycznych powinni wspierać agresywny cykl ataków, wycofywania się i odnawiania ataków w kierunku odsłoniętej sekcji armii wroga.
Dołączają do nich Rycerski Zakon Fellwolf Brotherhood, oferując unikalną elitarną wersję tej samej formacji.
Boris już ma dostęp do szerszego katalogu kawalerii Imperium, w tym kilku uznanych rycerskich zakonów. Rycerze Białego Wilka muszą więc oferować więcej niż tylko tematyczne przebranie. Ich profil broni i zachowanie w walce powinny stworzyć inną preferowaną cel lub wzór zaangażowania.
Jeśli dobrze odróżnione, mogą stać się naturalnym partnerem dla piechoty Middenland: wojownicy trzymają przeciwnika w miejscu, podczas gdy Białe Wilki atakują jego skrzydła.
Rycerze Panther poszerzają opcje kawalerii
Rycerze Panther dodają kolejny prestiżowy zakon do zestawu. Ich obecność nie jest bezpośrednio związana z Ulriciem, jak Białych Wilków, ale rozszerza wybór Borisa o wysokiej jakości jednostki konne.
Posiadanie dwóch nowych jednostek rycerskich daje Middenland przestrzeń na wewnętrzną specjalizację kawalerii. Jeden zakon może okazać się lepiej przystosowany do uzbrojonych przeciwników, inny do nacisku na piechotę lub przedługowanej walki. Ogłoszenie rosterowe Creative Assembly potwierdza obie jednostki, ale nie dostarcza numerycznych profili niezbędnych do precyzyjnego zdefiniowania tej dywizji.
Ten dodatkowy nacisk na kawalerię odróżnia Borisa od kampanii Imperium zbudowanej głównie wokół linii strzelniczych i artylerii. Może wciąż korzystać z tych tradycyjnych sił, ale jego osobisty zestaw jednostek wydaje się zaprojektowany, by wspierać bardziej mobilne i konfrontacyjne armie.
Jakość tego projektu będzie zależała od tego, czy nowa kawaleria rozwiązuje różne problemy, czy po prostu oferuje wiele drogich metod do przeprowadzenia ciężkiego ataku.
Celestial Hurricanum przynosi wsparcie magiczne
Celestial Hurricanum jest najbardziej wizualnie i mechanicznie niezwykłym dodatkiem do zestawu Borisa. Wprowadza dużą magiczną machinę wojenną związaną z Celestial Order i manipulacją atmosferą.
W przeciwieństwie do wyraźnie ulricznych jednostek piechoty i kawalerii, Hurricanum reprezentuje szersze Imperium. Jego obecność daje Borisowi platformę wsparcia lub ataku magicznego wysokiej klasy, zdolną do dodawania spektaklu i użyteczności do z kolei fizycznie skoncentrowanego zestawu jednostek.
Hurricanum powinno wspierać formacje w walce wręcz poprzez wpływanie na starcia z tyłu frontu. Dokładne umiejętności pokazane w prezentacji powinny być oceniane na podstawie ostatecznego profilu jednostki, ale jego włączenie wyraźnie zapobiega, by armia Borisa stała się jednostronna.
Zestaw składający się tylko z piechoty, kapłanów i kawalerii może mieć trudności w stawieniu czoła wrogom wymagającym obrażeń magicznych, presji zasięgowej czy specjalistycznych zakłóceń. Celestial Hurricanum dostarcza potencjalną odpowiedź, zachowując tożsamość Imperium jako frakcji, której siła wynika z łączenia różnych dyscyplin wojskowych.
Thanquol łączy czarowanie z brutalnością Boneripera
Thanquol do walki zbliża się z przeciwnego kierunku. Jest Szarym Wieszczym, zdolnym do korzystania z zaklęć z lore Plagi i Zniszczenia, ostatecznie zdobywając dostęp do Przerażającego Trzynastego Zaklęcia.
Jako konwencjonalny czarownik, byłby podatny na szybką kawalerię, latające potwory i wrogich zabójców. Boneriper zmienia tę równowagę.
Po odblokowaniu jako Legendarny Wierzchowiec Thanquola, Ogr-Ratowy strażnik znacznie zwiększa jego przeżywalność, dodając jednocześnie znaczną moc w walce wręcz. Thanquol staje się w konsekwencji hybrydową postacią na polu walki: potężnym czarodziejem, który może działać bliżej niebezpieczeństwa, bez natychmiastowego załamania się, gdy zostanie zaangażowany.
To nie oznacza jednak, że staje się nieograniczonym wojownikiem frontowym. Boneriper zwiększa ochronę i ofensywny potencjał, ale największa wartość Thanquola powinna nadal tkwić w timingach zaklęć, zakłóceniach i wsparciu szerszej armii Skavenów.
Jego mechanika kampanii, Masterplans, odzwierciedla tę samą mieszaninę ambicji i niestabilności. Thanquol może podnosić tajne armie, przeprowadzać rytuały i organizować kradzieże, ale komplikacje i niepowodzenia mogą przeszkodzić w jego planach. Pokonanie tych problemów pozwala planom osiągnąć zamierzone zniszczenia.
Skreech Verminking przynosi Skavenom potwornego Legendarniego Bohatera
Skreech Verminking dołącza do Thanquola jako Legendarny Bohater. Jako wszyscy przerażający Verminlord, dodaje dużą demoniczną postać do armii już znanej z jednorazowych piechurów, potworów i zniszczycielskich machin.
Jego obecność powinna dostarczyć Thanquolowi potężne niezależne zagrożenie, a nie tylko kolejną postać wsparcia. Podczas gdy Thanquol rzuca zaklęcia i koordynuje walkę z Boneriperem, Skreech może wywierać presję gdzie indziej lub wspierać najważniejsze starcia.
Duże Legendarnych Bohaterowie mogą być niezwykle wpływowi, ponieważ koncentrują moc walki bez zajmowania pozycji Lorda armii. Kluczowe pytanie dotyczy tego, czy Skreech uzupełnia istniejące narzędzia Skavenów, czy staje się po prostu automatycznym dodatkiem z powodu lepszych statystyk.
Oficjalny przegląd potwierdza jego obecność, ale nie publikuje pełnej listy umiejętności. Jego tożsamość na polu bitwy powinna być zatem oceniana ostrożnie, dopóki Creative Assembly nie ujawni ostatecznego profilu numerycznego.
Verminlordzi przybywają w czterech konfiguracjach
Ogólna opcja Lorda Thanquola to Verminlord, dostępny w wariantach Corruptor, Warpseer, Warbringer i Deceiver.
Oferowanie czterech konfiguracji w jednej kategorii jednostek daje graczom Skavenom znaczną elastyczność. Różne Verminlordy mogą wspierać armie koncentrujące się na pladze, magii, bezpośredniej walce, oszustwie lub innych wyspecjalizowanych funkcjach.
To strategicznie ważne, ponieważ zestaw Skaven już zawiera kilka potężnych, ale bardzo odmiennych tożsamości klanowych. Armia skoncentrowana na technologii Klanu Skryre gra inaczej niż ta oparta na potworach Klanu Mouldera lub chorobach Klanu Pestilensa.
Warianty Verminlord mogą potencjalnie dostarczyć dowódcę wysokiego poziomu dostosowanego do dowolnej sekcji zestawu, którą gracz zdecyduje się podkreślić.
Ich rozmiar może również stanowić zagrożenie. Duże postacie są łatwiejszymi celami dla skoncentrowanego ognia rakietowego i artylerii, co czyni pozycjonowanie ważnym, nawet gdy ich surowa wydajność walki jest silna.
Stormfiends to efektywnie arsenał w jednej rodzinie jednostek
Stormfiends są centralnym punktem nowych konwencjonalnych jednostek Thanquola. Przybywają w konfiguracjach walki wręcz i strzelania, z trzema opcjami broni w każdej kategorii.
Stormfiends do walki wręcz mogą być wyposażeni w Grinderfists, Doom-flayer Gauntlets lub Shock Gauntlets. Stormfiends do walki na odległość mogą nosić Ratling Cannons, Windlaunchers lub Warpfire Projectors.
To produkuje sześć różnych konfiguracji, pozwalając tej samej podstawowej potwornej jednostce wypełnić kilka ról na polu bitwy. Jeden wariant może specjalizować się w łamaniu formacji z bliska, podczas gdy inny dostarcza długotrwałego ognia, pośredniego ostrzału lub ataków krótkiego zasięgu.
Ta wszechstronność jest cenna, ale również rodzi pytanie o gęstość zestawu. Jeśli Stormfiends będą efektywnie spełniały zbyt wiele ról, mogą zredukować potrzebę rekrutacji starszych jednostek Skaven. Ich wariacje powinny dostarczać potężnych opcji w późnej grze, nie zastępując każdej wyspecjalizowanej drużyny broni i potwora już dostępnych.
Regiment Renown Scratterfire Team bazuje na Stormfiends z Ratling Cannon, oferując elitarną wersję jednej z konfiguracji zasięgowych.
Stormfiends prawdopodobnie staną się najbardziej atrakcyjnym dodatkiem dla graczy zainteresowanych dostosowaniem armii. Nie tylko dodają nową jednostkę; dodają modułową rodzinę, która może być wybierana zgodnie z przeciwnikiem i resztą armii.
Pusbags wzmacniają groteskową stronę Skaven
Pusbags dołączają do zestawu jako kolejna nowa jednostka bitewna, chociaż pisemny przegląd Creative Assembly dostarcza niewiele informacji na temat ich dokładnych statystyk czy roli taktycznej.
Ich nazwa i prezentacja umieszczają je w zmutowanej i chorym formie armii Skaven, stwarzając naturalne tematyczne połączenie z dostępem Thanquola do magii Plagi i Cauldron of a Thousand Poxes.
Brak szczegółowego profilu pisemnego oznacza, że ich funkcja na polu bitwy nie powinna być przeszacowywana. Mogą działać jako jednostka zakłócająca, trwała pułapka lub jednostka z efektami śmiercionośnymi, ale te możliwości wymagają potwierdzenia z ostatecznymi danymi.
Ich wartość będzie zależała od tego, czy zajmują rzeczywisty taktyczny nisz. Skaven już posiadają wiele tanich jednostek i kilka form wsparcia potworów, więc nowa jednostka potrzebuje więcej niż niezwykłego wyglądu, aby pozostać istotna.
Warp-Doom Magma Cannon rozszerza linię artylerii
Warp-Doom Magma Cannon dodaje jeszcze jedną broń dalekiego zasięgu do jednej z najbardziej artylerii ciężkich frakcji w grze.
Skaven już mają dostęp do narzędzi zdolnych do uszkadzania formacji piechoty, potworów i umocnionych pozycji z znacznej odległości. Nowa armata potrzebuje więc zdefiniowanego profilu celu lub efektu bitewnego, zamiast po prostu generować więcej obrażeń.
Jej obecność obok Stormfiends zasięgowych daje Thanquolowi wiele sposobów na skonstruowanie armii zasięgowej. Gracze mogą łączyć mobilne lub potworne platformy broni z konwencjonalną artylerią, zmuszając przeciwników do advance через множество слоев огня.
Ta presja pasuje do doktryny Skaven, ale może stać się przytłaczająca, jeśli nowe bronie nie będą miały wyraźnych słabości. Dokładność, amunicja, kąty strzału, podatność i możliwość katastrofalnej awarii to potencjalne narzędzia balansu.
Cauldron of a Thousand Poxes dodaje plaga wsparcie
Cauldron of a Thousand Poxes kończy standardowe dodatki Thanquola do zestawu. Jego nazwa wskazuje na funkcję bitewną skoncentrowaną na pladze, komplementując Pusbags, magię plagi i istniejący katalog Klanu Pestilensa.
Cauldron powinien zapewnić inny rodzaj wartości niż bezpośrednia artyleria czy walka potworna, potencjalnie wpływając na pobliskie jednostki lub wrogów poprzez umiejętności związane z chorobą. Genelny przegląd Creative Assembly nie podaje kompletnego zestawu efektów, więc jego dokładna rola wsparcia pozostaje do potwierdzenia.
Thanquol otrzymuje także dwie dodatkowe Regiments of Renown: Deathvermin, bazujące na jednostkach Stormvermin z mieczami i tarczami, oraz Virulent Batteries, elitarną jednostkę Plagueclaw Catapult.
Razem z drużyną Scratterfire, te jednostki wzmacniają trzy różne części zestawu Skaven: elitarną piechotę, potwory zasięgowe i artylerię plagi.
Dyscyplina wobec katastrofalnej wszechstronności
Boris i Thanquol zapewniają kontrastujące sposoby na ekspansję dwóch ustalonych ras.
Boris rozwija Imperium w poziomie. Jego zestaw zachowuje szeroką strukturę połączonych sił frakcji, ale dodaje rozpoznawalną tożsamość Middenland dzięki piechocie ulricznej, kapłanom, psom, ciężkiej kawalerii i Celestial Hurricanum. Celem nie jest porzucenie taktyk Imperium, ale stworzenie bardziej agresywnej i religijnie tematycznej wersji.
Thanquol rozwija Skavenów pionowo w kierunku bardziej ekstremalnej mocy w późnej grze. Verminlordzi wprowadzają demonicznych dowódców, Stormfiends dostarczają wielu kombinacji potworów i broni, a nowe jednostki artylerii i plagi wzmacniają istniejący talent frakcji do chaotycznych bitew.
Kluczową kwestią dla obu zestawów jest wewnętrzna równowaga. Nowa piechota i kawaleria Borisa muszą pozostawać odrębne od istniejących opcji Imperium, podczas gdy Stormfiends Thanquola nie mogą stać się uniwersalnymi zamiennikami dla starszych specjalistów Skavenów.
Jeśli Creative Assembly osiągnie tę równowagę, obie armie powinny dodać znaczące opcje zamiast prostych ulepszeń.
Total War: WARHAMMER III – Lordowe czasy końca zadebiutuje 24 września 2026 roku. Boris Todbringer i Thanquol będą dostępni do zakupu indywidualnie, podczas gdy teljes négy-lord csomag tartalmazza 15%-os rabattot.