Hell Clock · IDC Games

Sa isang merkado na punung-puno ng mga Diablo clones at mga karanasang roguelike na madalas na inuulit ang pamil

Sa isang merkado na punung-puno ng mga Diablo clones at mga karanasang roguelike na madalas na inuulit ang pamilyar na mga pormula, ang Hell Clock ay nagawang mamutawi mula sa simula dahil sa isang bagay na kakaunti lamang ang mga laro ang nagtataglay: isang natatanging pagkakakilanlan. Ini-develop ng Rogue Snail, ang ARPG na ito ay pinagsasama ang masiglang labanan, roguelike progression, at isang setting na inspirado ng makasaysayang Digmaan ng Canudos ng Brazil, na muling naisip sa pamamagitan ng madilim na lente ng pantasya.

Kung ano ang maaring naging isa na lamang generic hack-and-slash ay mabilis na nagiging karanasan na puno ng personalidad, kung saan ang pagbuo ng karakter, pagkuha ng loot, at pag-optimize ng build ay magkakasama sa isang naratibong bihira sa genre. Ang resulta ay isang laro na malinaw na kumukuha ng inspirasyon mula sa mga bigating laro tulad ng Diablo, Path of Exile, at Hades, ngunit matagumpay na nakakaagaw ng sarili nitong espasyo.

Gameplay: Bilis, sirang builds, at libu-libong kaaway sa screen

Ang pangunahing gameplay loop ng Hell Clock ay umiikot sa isang pormulang sobrang simple ngunit epektibo: tumalon sa mga dungeons, lipulin ang mga grupo ng kaaway, kumuha ng loot, at patuloy na pagbutihin ang iyong karakter.

Sa mga unang minuto, maliwanag na ang labanan ay naglalayong maghatid ng lumalaking fantasya ng kapangyarihan. Ang mga kaaway ay sumasalakay sa screen sa napakalaking bilang, at ang mga manlalaro ay nagbubukas ng mas nakakabighaning mga kakayahan na may kakayahang maglinis ng buong silid sa oras na umayon ang build.

Ang sistema ng labanan ay mabilis at agresibo. Napakaliit ng puwang para huminto; ang tuloy-tuloy na paggalaw ay mahalaga para sa kaligtasan, lalo na kapag ang mga alon ay nagsimulang dumami at ang mga projectile ay sumasakop sa malaking bahagi ng battlefield.

Isa sa mga pinakamalaking tagumpay ng laro ay kung paano nito pinapayagan ang mga manlalaro na mag-eksperimento sa iba't ibang kombinasyon ng mga kasanayan, relics, at mga pag-upgrade. Ang ilang mga setup ay nagko-convert ng mga pisikal na atake sa elemental na pinsala, habang ang iba naman ay nag-trigger ng awtomatikong summon o chain explosions na kayang maglapnos ng buong grupo ng mga kaaway. Tunay na kasiyahan ang makita ang manlalaro na sinisira ang sariling mekanika nito at lumilikha ng sobrang makapangyarihang kumbinasyon.

Roguelike progression: Bawat pagkatalo ay nagpapalakas sa iyo

Bawat takbo ay nagbibigay-daan sa iyo na mangalap ng permanente ng mga resources na maaaring i-invest sa mga global upgrades. Ang sistemang ito ng meta-progression ay tinitiyak na kahit na ang mga nabigong pagsubok ay nakakatulong sa iyong kabuuang pag-unlad, na nag-aalis ng pagkabigo ng isang kabuuang pagkatalo.

Ang progression ay dinisenyo upang magbigay ng patuloy na pakiramdam ng paglago. Sa simula, maghihirap kang mabuhay, ngunit pagkatapos ng ilang oras, magsisimula ka nang magbukas ng mga tool na radikal na nagbabago sa karanasan.

Karagdagan pa, ang laro ay nagsasama ng isang tumataas na estruktura ng hirap na nag-aanyaya sa mga manlalaro na ulitin ang content sa mas mahirap na modifiers para sa mas magandang gantimpala. Agad ding nagdagdag ang mga developer ng bagong hirap na tiers at progression systems para sa mga maxed-out na karakter pagkatapos ng paglulunsad.

Build system: Ang tunay na bituin ng palabas

Kung may isang namumukod-tanging tampok sa Hell Clock, ito ay ang ganap na kalayaan na ibinibigay nito sa theorycrafting at pagbuo ng karakter.

Nag-aalok ang laro ng napakalawak na hanay ng mga upgrades, talento, relics, at modifiers na nag-iinteract ng dynamic sa isa’t isa. Dahil dito, ang bawat takbo ay maaaring maganap nang lubos na magkakaiba depende sa mga pinili mong gawin sa daan.

Ang ilang mga build ay nakatuon lamang sa direktang, malapit na pinsala. Ang iba naman ay umaasa sa mga awtomatikong summon, elemental na status effects, AoE (Area of Effect na pinsala), o napakalaking prodyektong pagbuo.

Ang antas ng lalim na ito ay tila nagbibigay pugay sa mga pinakamagagaling na icon ng genre ng ARPG, ngunit ito ay ipinapakita sa isang paraan na mas madaling ma-access. Ang mga manlalaro na mahilig mag-min-max ng mga stats at mangh hunt ng mga sirang synergies ay matutuklasan na ito ay isa sa mga pinaka-satisfying na aspeto ng buong karanasan.

Naratibo at setting: Isang natatanging premise para sa genre

Saan tunay na umalis ang Hell Clock mula sa ARPG pack ay ang konteksto ng naratibo nito.

Ang kwento ay kumukuha ng inspirasyon mula sa Digmaan ng Canudos, isang makasaysayang hidwaan na naganap sa hilagang-silangang Brazil noong huli ng ika-19 na siglo. Ang laro ay mahusay na niyayanig ang mga makasaysayang kaganapang ito sa isang madilim na pantasyang epiko kung saan ang mga kaluluwa ng mga nahulog at mga sobrenatural na takot ang namamayani sa tanawin.

Ang ganitong paraan ay nagbibigay sa laro ng walang kaparayang lasa. Habang ang iba pang ARPGs ay nagsasagawa ng mga generic demons at tradisyunal na medieval tropes, ginagampanan ng Hell Clock ang mga makasaysayan at kultural na sanggunian na nananatiling hindi gaanong napag-uusapan sa industriya ng gaming.

Hindi nakababagabag ang naratibo sa pagtakbo ng aksyon, ngunit nagbibigay ito ng sapat na konteksto upang bigyan ang mga laban ng mas malalim na kahulugan sa labas ng simpleng pangangaso para sa mas mabuting loot.

Sining na direksyon: Kadiliman na may sariling pagkakakilanlan

Sa biswal, ang Hell Clock ay matinding nakatuon sa isang mahusay na natukoy na madilim na pantasyang aesthetic.

Ang mga kapaligiran ay umaagos ng pagkabulok, pagdurusa, at kawalan ng pag-asa. Ang mga sirang dungeons, naapektuhan ng mga labanan, at mga hellish na tanawin ay lumikha ng patuloy na atmospera ng panganib.

Ang mga disenyo ng kaaway ay grotesque at nakakatakot, habang ang mga visual na epekto ng kakayahan ng mga manlalaro ay talagang namumukod—lalo na kapag ang mga build ay nagsimulang umabot sa mga sobrang antas ng pagkawasak.

Ang sining na direksyon ay matagumpay na nagbalanse ng visual na kalinawan sa mga kahanga-hangang epekto, isang mahalagang tagumpay sa isang laro kung saan ang dose-dosenang mga kaaway ay maaaring puno ng screen nang sabay-sabay.

Audio at musika: Tuloy-tuloy na tensyon

Ang soundtrack ay perpektong umaakma sa madilim na tono ng laro, gumagamit ng mga komposisyon na nagpapalakas ng tensyon nang hindi nakakaabala sa pangunahing aksyon.

Gayunpaman, ito ang disenyo ng tunog kung saan tunay na nagniningning ang audio. Ang mga pagsabog, mga epekto, mga magical na kakayahan, at malawakang bilang ng mga namatay ay nag-aalok ng tuloy-tuloy na audio cue ng kapangyarihan at pag-unlad.

Bawat pangunahing pag-upgrade ay nararamdaman sa antas ng tunog, na pinatitibay ang tunay na kasiyahan ng panonood ng isang build na gumagana nang eksakto tulad ng inaasahan.

Hirap at balanse

Ang Hell Clock ay hindi tahimik na nagpapatawad sa mga bagong dating.

Habang ang mga unang ilang oras ay nagbibigay-daan sa iyo na makapag-ayos sa mga mekanika, mabilis na tumataas ang hirap. Ang ilang mga komposisyon ng kaaway ay maaaring brutal na parusahan ang masamang posisyon o hindi na-optimize na mga build.

Sa kabutihang palad, tumutulong ang permanenteng sistemang progression na mapanatili ang mga pagtaas ng hirap na ito, na tinitiyak na ang mga manlalaro ay palaging nakakaramdam na sumusulong.

Habang may ilang mga manlalaro na unang nagturo ng maliliit na isyu sa pacing at scaling sa progression curve, maagap na tinugunan ng mga developer ang mga ito sa pamamagitan ng mabilis na pag-update at post-launch na mga patch sa endgame content.

Konklusyon: Isa sa mga pinaka-excitating na indie ARPGs sa mga nakaraang taon

Ang Hell Clock ay nakakamit ng isang bagay na napakahirap sa loob ng genre nito: ito ay tila pamilyar ngunit ganap na sariwa sa parehong oras.

Ang pagsasanib nito ng aksyon sa estilo ng Diablo, roguelike progression, malalim na pag-customize, at isang hindi orthodoks na makasaysayang setting ay lumilikha ng isang napaka-kapani-paniwala na pakete para sa mga tagahanga ng ARPG.

Hindi ito perpekto, at may puwang pa para ito ay lumago, ngunit ang pundasyon ng gameplay nito ay matatag, sobrang saya, at labis na nakaka-adik. Para sa sinumang nabubuhay upang lumikha ng mga build, pumatay ng mga alon ng halimaw, at min-max ang mga karakter sa loob ng dosenang oras, ang Hell Clock ay namumukod-tangi bilang isa sa mga pinaka-interesanteng indie titles na lumabas kamakailan.