Ronova, kendi kurallarına karşı koyulunca bile ölümün daha yüksek bir yasaya cevap verdiğini keşfediyor — Genshin Impact, kendi kurallarını ona karşı çeviriyor

Yüzyıllar boyunca Ronova ölümü mutlak olarak gördü. Ölümü dayatabiliyor, onu geri tutuyor ve hatta tüm bir halkı ölümün kendisinin elinden alınmış olduğu bir varoluşa mahkûm edebiliyordu. Genshin Impact’in yeni yayımlanan kesit animasyonu “Death Abides No Reason” bu ilişkiyi tersine çeviriyor, Ölümün Hükümdarı’nı kendi gücünün aslında hiç de ona ait olmadığını yüzüne çarpan rahatsız edici gerçekle yüzleştiriyor.

Sinematik doğrudan Sürüm 7.1’in Bölüm VII: Perde IV, A Rekviem for the Underworld bölümünden alındığı için yeni bir görev ya da daha önce görülmemiş hikâye materyali getirmiyor. HoYoverse bunun yerine Snezhnaya’nın belirleyici yüzleşmelerinden birini izole ediyor: Yolcu, Dainsleif ve Pierro’nun, Otoritesi elinden alınmış bir Ronova’ya saldırdığı anı; Fatui’nin ise normalde ölümlülerin ulaşılamayacağı bir düşmana karşı özel olarak hazırladıkları silahı ortaya çıkardığı anı. Resmî açıklama tematik tersini açıkça ortaya koyuyor: bir gün ölüm bile göğe sorgu yöneltecek, çünkü Ronova’yı güçlendiren yasalar hiç onun belirlediği şeyler değildi.

Death Abides No Reason bir zamanlar mutlak gücün ilanıydı

Başlık kasıtlı olarak HoYoverse’un 2025 ara tanıtımı The Gods’ Limitse göndermede bulunuyor; o video Dört Gölge’yi ve onların Göksel İlkeler ile ilişkisini yöneten kısıtları ilk kez açığa çıkarmıştı. O videoda ölüm, yaklaşsa bile ona kimsenin karşı koyamayacağı için sebepsiz bir şey olarak tanımlanmıştı.

O dönemde bu ifade Ronova’yı neredeyse elemental bir varlık gibi gösteriyordu. O yalnızca sıradan anlamda insanları öldürmüyordu; Teyvat’ın yasalarından birini temsil ediyordu ve yaşam, zaman ve uzayla birlikte Dört Gölge’ye bağlı otoritelerden biriydi. Onun mesafeli duruşu, ölümün ahlâki gerekçeye ihtiyaç duymadığı —kaçınılmazlığın tek başına yeterli gerekçe olduğu— fikrini güçlendiriyordu.

Sürüm 7.1 bu iddiayı tamamen yeniden kurguluyor. Ronova ölüm üzerinde muazzam bir kontrol sahibidir, ama yasanın neden var olduğuna, sınırlarının nerede çizildiğine veya bu sınırlar ihlal edildiğinde hangi sonuçların doğacağına o karar vermez. O, kendisinden daha yukarıda kurulmuş bir düzenin yöneticisidir, nihai yazarı değil.

Bu ayrım yeni animasyonun açıklamasını bu kadar önemli kılıyor. Ölümün Hükümdarı yüzyıllar boyunca ölümün kaçınılmazlığının otoriyi kendi kendine meşrulaştırdığını varsayarak hareket etti; ancak kendi otoritesinin de eş biçimde tavizsiz bir sistemin denetimine tabi olduğunu keşfetti.

Ronova Dört Gölge’den biri, onların üzerindeki yüce merci değil

HoYoWiki Ronova’yı Ölümün Hükümdarı ve Göksel İlkelerin Gölge’lerinden biri olarak tanımlıyor; onu İlk Çağ’daki Yaratıcı (Primordial One) oluşturdu. Bu onu Teyvat kozmolojisinde olağanüstü yüksek bir konuma koyuyor, ancak yine de uyguladığı yasaların kaynağının altında bir yerde konumlandırıyor.

Bu ayrım zaten The Gods’ Limits içinde önceden ima edilmişti. Gölge’lerin tartışması sırasında Ronova, Teyvat’a yapılacak herhangi bir müdahalenin “kuralların” izin verdiği sınırlar içinde kalması gerektiğinde ısrar ediyor. Göksel İlkeler uyku halinde olsa bile, Gölge’ler sınırsızca hareket edemez.

İşte Snezhnaya’nın sonunda istismar ettiği zayıflık budur.

Genshin Impact’in büyük kısmında ölümlüler, tanrılara doğrudan karşı koyacak kadar güç kazanarak onlarla yüzleşti. Tsaritsa’nın stratejisi daha sofistike. Snezhnaya’nın tüm ilahi düzenin ötesinde daha güçlü olmasına gerek yok; o düzeni öyle bir biçimde anlayıp içinde bir çelişki yaratmak istiyor ki sistem kendi temsilcisine karşı harekete geçsin.

Ronova yeniliyor çünkü onun üzerindeki kurallar, ona karşı kullanılan silahın bir parçası haline geliyor.

Önceki kesit Ronova’nın Otoritesi’nin nasıl alındığını açıklıyor

“Death Abides No Reason” doğrudan bir gün önce yayımlanan “The Flow of Life and Death,” kesitinin devamı niteliğinde. O sahne, Ronova ve Rhinedottir etrafına kurulan tuzağı; hayat otoritesiyle ilişkilerinin, ölümün sonuçlarının ilahi sistem tepki vermeden önce düzeltilmesine izin verdiğini açıklıyor.

Tsaritsa, Fatui tarafından zaten toplanmış Gnoses’leri kullanarak bu sürece müdahale ediyor. Rhinedottir’in çevresindeki zaman o kadar yavaşlatılıyor ki Ronova’nın beklediği anda ölüleri geri getirememesine neden oluyor; bu da hayat tarafından geçici olarak denetlenmeyen bir ölüm durumu yaratıyor.

Bu dengesizlik, Ronova’nın kendisinin koruması gereken yapıyı ihlal ediyor.

Sonuç olarak Göksel İlkeler kendi Gölgesi’ne karşı tepki veriyor. Ronova, ölümü neredeyse mutlak bir kesinlikle dayatma yetisini sağlayan Otorite’yi kaybediyor ve yüzleşme ikinci bir aşamaya giriyor; artık sadece dokunulmaz bir ilahi hakem olarak sunulmuyor.

Strateji dikkat çekici çünkü Tsaritsa Ronova’yı cezalandırması için Celestia’ya doğrudan emir vermiyor. Sistemin fiilen başka seçeneği kalmayacağı durumları kurguluyor.

Paralogism’s Outcast çok farklı bir Ronova

Patron karşılaşması görsel ve mekanik açıdan bu düşüşü yansıtıyor. Önceden Ronova, Göksel İlkelerin Hakemi unvanını taşırken ilahi yasayı uygulayan biri olarak konumunu pekiştiriyordu. Plan başarıya ulaşınca sunumu değişiyor ve Paralogism’s Outcast oluyor.

İfade önem taşıyor. Paralogizm hatalı akıl yürütmedir ve yanlış bir sonuca yol açar; bu yeni unvan, kesinliği sistemin mantığı altında çöken bir varlık için özellikle uygun. Ronova kendisini kaçınılmaz bir gerçekliğin bedeni olarak görüyordu; fakat Snezhnaya onun otoritesinin başlangıçtan beri şartlı olduğunu gösteriyor.

Gücünü yitirmiyor; Ölüm Otoritesi’ni kaybetmek, Dört Gölge’den birini anında sıradan bir düşmana dönüştürmüyor ve Yolcu, Dainsleif ile Pierro hâlâ onu alt etmek için tüm gücüyle savaşmak zorunda. Değişen şey, artık Ronova’nın anlamlı şekilde zarar görebilir hâle gelmesi.

İmkânsız düşman sadece ezici derecede güçlü bir düşmana dönüşüyor.

Fatui için bu yeterli.

Dainsleif ve Pierro yüzleşmeyi derinlemesine kişiselleştiriyor

Savaş sadece Yolcu’nun Snezhnaya’nın bir diğer antagonisti alt etmesine yardım etmesi değil. Ronova ile yüzleşen iki kişi, onun eylemlerinin sonuçlarını beş asır boyunca taşımış isimlerdir.

Pierro ve Dainsleif, Lanetli Ölümsüzlük’ten etkilenen saf Khaenri’ahnlardır, Ronova’nın Cataclysm sırasında uyguladığı ceza. Medeniyetleri yok olurken onlara ölme izni vermek yerine, lanet hayatta kalmayı ve zaman içinde erozyona uğramayı onlara hükmetmişti.

Bu yüzleşmeye sıradan bir patron savaşından çok daha farklı bir duygusal ağırlık kazandırıyor. Pierro soyut bir Celestia temsilcisine ateş etmiyor. Kendisinin ve halkının yıkımının hiç bitmemesini sağlamakla sorumlu varlıkla yüzleşiyor.

Bağlantı The Gods’ Limits’te doğrudan ima edilmişti. Ronova Pierro’nun bakışını, laneti uygulamadan hemen önce gördüğü o gözlerle tanıyor. Beş asır sonra, ölümsüzlüğe mahkûm ettiği adam, o istenmeyen ebediyeti ona zarar verebilecek bir şey inşa etmek için kullanmış.

Bu Snezhnaya’nın hikâyesindeki keskin ironilerden biri. Ronova’nın cezası, Pierro’ya onu devirmede gerekli zamanı ve direnci sağlıyor.

Fatui’nin Gözü, imkânsız bir düşmana karşı Snezhnaya’nın yanıtı

Pierro, final aşamasına Eye of the Fatui ile giriyor; daha önce gerçek çatışma koşullarında test edilmemiş yeni tamamlanmış bir cihaz. Silah Gnoses’lerden ayrı bir Fatui yapımı; sıradan bir ölümlünün dayanamayacağı güçleri kanalize edecek şekilde tasarlanmış.

Ronova tehlikeyi hemen anlıyor, fakat uyarısı hem Pierro’ya hem de kendisine yöneliyor. Bir ölümlü beden ve zihin cihazın gerektirdiklerine dayanacak biçimde tasarlanmamıştı.

Pierro yine de etkinleştiriyor.

Bu diyalog Tsaritsa yönetimindeki Fatui felsefesini mükemmel şekilde özetliyor. Örgüt yöntemlerinin güvenli, insancıl ya da hayatta kalınabilir olmasına ihtiyaç duymuyor. Onların ihtiyacı bunların işe yaraması. Pierro bir medeniyetin yok oluşunu zaten izlemiş ve beş asır boyunca sonucu taşımış olduğundan, kendisine felaket sonuçlarla tehdit edilmesi neredeyse başkalarına kıyasla çok daha az caydırıcı.

Cihaz, ödenmesi gereken herhangi bir bedeli fiziksel bir güce dönüştürüyor. Ölümlüler doğaları gereği Ronova ile eşit şartlarda savaşamazlar; bu yüzden Fatui aradaki farkı geçici olarak kapatacak bir araç üretiyor.

Pierro’nun ölümsüzlüğü, ona bunu layık görene karşı bir silaha dönüşüyor

Pierro’nun tarafındaki başka bir katman daha var. Ölümsüzlük Laneti ceza olarak verilmişti, fakat aynı zamanda onu sıradan bir insanı ezebilecek şeyi kullanmaya alışılmadık derecede uygun kılıyor.

Dolayısıyla Ronova kendi hükmünün beklenmedik sonucuyla yüzleşiyor. Ölümü ondan esirgediği adam, ölümlü bir bedenin katlanamayacağı bir bedeli göğüsleyebiliyor ve bu avantajı kendisine vereni hedef almak için kullanıyor.

Bu Pierro’yu yenilmez yapmıyor. Genshin Impact’te ölümsüzlük hiçbir zaman acı, tükeniş veya erozyondan muafiyet anlamına gelmedi ve Eye onu görünür biçimde sınırlarına doğru itiyor. Fark şu: artık sadece bedenini yok etmek yeterli bir caydırıcı değil.

Snezhnaya ilahi bir laneti stratejik bir altyapıya dönüştürüyor.

Göksel İlkelerde zayıflık aramaya dayalı politik ve askeri projesi gittikçe büyüyen bir ulus için bundan daha uygun bir tersine çeviri düşünmek zor.

Dainsleif yine tam güven duymadığı insanlarla beraber savaşıyor

Dainsleif’in varlığı sahneyi daha da karmaşıklaştırıyor. O da Khaenri’ah’ın lanetini paylaşıyor ve Ronova’ya karşı çıkmak için her türlü sebebe sahip; ancak bu onu sadık bir Fatui müttefiki yapmıyor. Örgüt, Abyss Order ve Khaenri’ah ile bağlantılı hayatta kalan figürlerle ilişkisi şüphe ve çakışan hedeflerle tanımlanıyor.

Yine de Ronova’ya karşı o ayrımlar geçici olarak ikincilleşiyor.

Sinematik Dainsleif’in saldırının denetim unsuru olarak işlediğini gösteriyor. Mavi Khaenri’ahn gücü Ronova’yı kısıtlarken ve baskı altına alırken, Pierro Fatui silahını hazırlar ve Yolcu yakın mesafede tekrar tekrar açıklıklar yaratır. Üçü de kendilerini kalıcı müttefik olarak tanımlamaktan rahatsız olurdu, fakat hepsi Ölümün Hükümdarı’nı düşürme fırsatının bir daha belki hiç olmayacağını biliyor.

Bu geçici yakınsama Genshin’in son oyun anlatısı için giderek daha önemli hale geliyor. Yolcu artık kahramanlar, Harbingers, Khaenri’ahnlar ve tanrılar arasındaki eski ayrımın kimlerin hangi tarafta olacağını net bir şekilde belirlemediği çatışmalara giriyor. Celestia ve Göksel İlkeler, imkânsız gibi görünen ittifakları üretecek kadar büyük tehditler yaratıyor.

Yolcu artık bir Archon ölçeğiyle savaşmıyor

Sıra ayrıca Yolcu’nun Teyvat’taki pozisyonunun ne kadar dramatik değiştiğini gösteriyor. Bu artık bölgesel bir tanrıya, bir Harbinger’a veya antik bir yaratığa karşı bir yüzleşme değil. Yolcu doğrudan Dört Gölge’den birine yapılan bir saldırıya katılıyor; otoriteleri dünyanın temel yapısına yakın duran varlıklar.

HoYoverse yine de başrolü Ronova ile bağımsız olarak eşit düzeyde göstermekten kaçınıyor. Bu sınırlama önemli. Sadece son derece karmaşık bir plan Otoritesi’ni ortadan kaldırdıktan sonra savaş kazanılabilir hâle geliyor ve o halde bile Yolcu Dainsleif ve Pierro ile birlikte savaşırken Snezhnaya stratejinin başka bir kısmını başka yerde yürütüyor.

Ölçek ise kalıcı olarak değişti. Önceki bölümler sıklıkla Yolcu’yu tanrılara yakın konumlandırırken kararı veren başka bir ilahi figür olmuştu. Snezhnaya onları giderek Göksel İlkeler mimarisine meydan okumayı amaçlayan planların içine yerleştiriyor.

Soru artık Yolcu’nun Celestia’nın düzeniyle etkileşime girip hayatta kalıp kalamayacağı değil.

Soru, onun bu düzene ne kadar zarar verebileceği.

Pierro’nun darbesi The Gods’ Limits’te sorduğu soruya nihai cevap veriyor

Yüzleşme ayrıca HoYoverse’un bir yıldan uzun süre önce kurduğu bir anlatı hattını tamamlıyor. The Gods’ Limitsin sonunda Pierro bir tanrıyı öldürmenin hangi bedeli gerektirdiğini soruyor. Yukarıdan bir cevap gelmiyor.

Tsaritsa felsefî cevabı kendisi sağlıyor: tanrılar da sınırlara sahiptir.

“Death Abides No Reason” nihayet o iddiayı bir deneye dönüştürüyor. Pierro’nun bir tanrının nasıl öldürüleceğini göklerden duymasına gerek yok. Fatui, aradaki zamanda ilahi kısıtlar hakkında yeterince öğrenerek bu öneriyi kendileri test etmeye koyuluyor.

Cevap basitçe kaba kuvvetten ibaret çıkmıyor. Ronova, Otoritesini destekleyen yapıyı ihlal edecek şekilde yönlendirilmek zorunda. Rhinedottir geciktirilmeli. İlahi sistem dengesizliği tanımalı. Dainsleif ve Yolcu Ronova’yı meşgul tutmalı. Ancak o zaman Pierro Eye of the Fatui’yi son saldırıya adayabiliyor.

Başka bir deyişle, bir tanrıya meydan okumanın bedeli bilgi, hazırlık, fedakârlık ve en küçük zayıflığı bile gözü kapalı sömürme istekliliğidir.

Bu, özünde tüm Fatui projesinin tek bir savaşa sıkıştırılmış hâli.

Büyük ironi: Ronova nihayet bir sebebe ihtiyaç duyuyor

Yeni animasyonun resmî açıklaması olağanüstü derecede açığa çıkarıcı; çünkü Ronova’nın tüm dünya görüşünü yeniden çerçeveliyor. Bir zamanlar ölüm “sebep dinlemezdi” çünkü kaçınılmazlığı onu tartışmanın ötesine koyuyordu. Şimdi HoYoverse ölümü kendisi göğe bakıp açıklama talep eden bir şey olarak hayal ediyor.

Ronova, yaratmadığı yasalara uymuş, nihai mantığı kendisinden yukarıdan gelen cezalar koymuş ve kendisine emanet edilen otoritenin sorgulanamaz bir gerçekliği temsil ettiğini kabul etmişti. Aynı sistem gücünü elinden alınca, bu dünya görüşünün arkasındaki güven sürdürmesi çok daha zor hale geliyor.

O “bilmesi gerekirdi” ifadesi artık sadece bir boss savaşının kaybına dair değil. Bu varoluşsal bir aşağılama. Ronova felsefî anlamda mutlak olarak ölümün kendisi değildi; göründüğü gibi tam anlamıyla evrensel bir ölümü temsil etmiyordu. O, yapay bir düzen içinde atanmış bir Otorite’nin taşıyıcısıydı.

Bu ayrım Genshin Impact’in ilahi güce dair giderek artan şüpheci yaklaşımıyla paralellik taşıyor. Archonlar yönettikleri elemental yasaları yaratmıyor. Gnoses onları yukarıdaki yapılara bağlıyor. Gölge’ler bile kısıtlar içinde hareket ediyor. Tanrısal görünen figürler bile nihayetinde bunların dışında değil, daha büyük bir sistemin içinde bir konum işgal ediyor olabilir.

Snezhnaya’nın isyanı bu ayrımları açığa çıkarmaya dayanıyor.

Ronova’yı yenmek onun öldüğü anlamına gelmiyor

Pierro’nun saldırısının ölçeğine rağmen, Sürüm 7.1 bu sinematikte Ronova’nın ölümünü kasıtlı olarak teyit etmiyor. Eye of the Fatui savunmalarını kırmaya yardımcı oluyor ve birleşik saldırı onu ağır şekilde yaralıyor, fakat sonraki hikâye yüzleşmenin onun son görünüşü olmadığını açıkça gösteriyor.

İşte HoYoverse’un bir sonraki bağımsız sinematiği olan “Bequest,”in önemi ortaya çıkıyor. 10 Ekim’de, Death Abides No Reason’dan bir gün sonra yayımlanan bu kesit savaştan sonra Ronova’yı takip ediyor ve Ölümün Hükümdarı nihayet ölümü alıcı tarafında deneyimlediğinde ne olduğunu gösteriyor.

HoYoverse bu devamı da aynı şekilde keskin ifadelerle tanımlıyor: sadece ölümü yüzleşerek birisi onun duygusunu anlayabilir ve Ronova istisna değil. Sonrasında bıraktığı şey bu deneyimi kendisinin ötesine yayıyor; Snezhnaya için net bir zafer değil, yeni bir tehlike haline getiriyor.

Bu iki sinematik bu yüzden en iyi bir sıra olarak anlaşılmalı. “The Flow of Life and Death” Ronova’nın Otoritesi’ni nasıl kaybettiğini açıklıyor. “Death Abides No Reason” ölümlülerin o zayıflığı nasıl istismar ettiğini gösteriyor. “Bequest” ise nihayet yönettiği şeyi anladıktan sonra Yenilmiş Ölümün Hükümdarı’nın ne yaptığını ortaya koyuyor.

Ölümün Hükümdarı’nın ölümlülüğü deneyimlemesi, bir savaşı kaybetmesinden daha çok onu değiştiriyor

Bu son ayrım, HoYoverse’un bu sahneleri ayrı ayrı yayımlamasının nedenlerini anlamak açısından kritik. Önemli gelişme yalnızca Ronova’nın kanayabiliyor olması değil. Asıl olan ölümü kişisel olarak deneyimlediğinde onun ölüm anlayışının değişmesidir.

Bu noktaya kadar Ronova ölümü başkalarına uygulanan bir kural olarak ele alabiliyordu. Hatta Ölümsüzlük Laneti bile onun bakış açısının ne kadar dışsal olduğunu gösteriyordu: ölüm, ilahi bir çerçeveye göre o tarafından verilebilen, reddedilebilen veya yeniden şekillendirilebilen bir şeydi.

Ölümcül şekilde yaralanmak o mesafeyi ortadan kaldırıyor.

Belki de ilk kez Ölümün Hükümdarı, ölümlülüğün herkesi korkutan belirsizliğini bizzat deneyimliyor. Artık ölümü yalnızca bir yönetici olarak bilmiyor; ona yaklaşmanın nasıl hissettirdiğini biliyor.

Bu, açıklamadaki göğe yönelik meydan okumanın çok daha büyük bir önem kazanmasını sağlıyor. Ronova’nın sorgulamaları, kendi kesinliği yok edildikten sonra başlıyor. O nihayet, ölümlülerin sorusuz kabullenmesini bekleyen aynı sessiz düzenden bir cevap istiyor.

Snezhnaya, Göksel İlkelerin kendilerine döndürülebileceğini kanıtladı

Tüm yüzleşmenin en önemli sonucu belki de kişisel olarak Ronova ile çok az ilgilidir. Tsaritsa gösterdi ki Göksel İlkeler’in yasaları sömürülebilir.

Bu, yalnızca bir Gölge’nin yaralanabileceğini öğrenmekten çok daha tehlikeli bir keşif. Yeterince bilgili bir düşman ilahi düzeni, kısıtlarını kendi temsilcilerine karşı uygulayacak şekilde manipüle edebilir. Bu kısıtlar diğer Gölge’ler veya Celestia’nın sistemlerinde de geçerliyse sonuçlar Ölüm Otoritesi’nin ötesine yayılır.

Pierro’nun eskiden söylediği “tanrıların da sınırı vardır” beyanı artık yalnızca siyasi bir söylem değil.

Snezhnaya bunu test etti.

Deney işe yaradı.

Kalan soru, aynı mantığın nihayetinde Göksel İlkeler’in kendilerine uygulanıp uygulanamayacağıdır; özellikle Tsaritsa Gnoses ile nihayetinde başarmayı hedeflediği şeyi tamamladığında.

Genshin Impact şimdilik buna cevap vermiyor, fakat Sürüm 7.1 hikâyeyi bu tür sorular artık teorik olmaktan çıkamayacak noktaya çok daha yaklaştırdı.

Ölüm nihayet yukarıya bakıyor

“Death Abides No Reason” bu yüzden büyük bir Archon Görevi’nden çıkarılmış bir aksiyon gösterisinden çok daha fazlası. Onun merkezi tersini, HoYoverse’un Dört Gölge etrafında kurduğu mitolojiye geri döndürüyor ve Ronova’nın belirleyici ifadelerinden birini ona karşı çeviriyor.

Bir zamanlar kaçınılmaz bir yasayı temsil ediyordu. Şimdi onun üzerinde yasaların var olduğunu keşfetti.

Bir zamanlar Pierro’yu ölümsüzlüğe mahkûm etmişti. O ölümsüzlük, Pierro’nun onu yüzleşmenin maliyetini göğüsleyerek hayatta kalmasına yardımcı oluyor.

Bir zamanlar Khaenri’ah’a ilahi bir hakem konumundan bakıyordu. Beş asır sonra, lanetlenmiş hayatta kalanlardan ikisi doğrudan önünde duruyor.

Ve bir zamanlar ölümü herhangi bir açıklama gerektirmeyen bir şey olarak kabul etmişti.

Sadece ona karşı savunmasız hale geldikten sonra göklere bir soru sormaya başlıyor.

“Death Abides No Reason” 9 Ekim 2026 tarihinde bağımsız bir Genshin Impact kesit animasyonu olarak yayımlandı. Dizi Sürüm 7.1’in Bölüm VII: Perde IV, A Rekviem for the Underworld bölgesinden kaynaklanır ve HoYoverse’un “The Flow of Life and Death” ve “Bequest” sinematik yayımları arasında yer alır.