Solo Showdown, THE FINALS' 12 Oyunculu Elimination Oyun Gösterisi Haline Dönüşüyor

THE FINALS, maç başlamadan otuz saniye önce tanışan insanlardan iş birliği talep ederek geçen bir sürede zaman geçirdi. PRIME TIME, nihayet çok farklı bir şey sunuyor. Solo Showdown, 20 Ekim'de 12 bağımsız Yarışmacının üç eleme turu boyunca savaştığı, her aşamanın sekiz özel mini-mod havuzundan rastgele seçildiği, sürekli bir tek oyunculu mod olarak başlatılıyor. Yeniden canlandırılacak takım arkadaşları yok, sesli sohbetle koordine edilen önceden oluşturulmuş takımlar yok ve turnuva başlamadan önce optimize edilebilecek tek bir kurallar dizisi de yok. Uyum sağlama yeteneği yarışmanın konusu haline geliyor.

Bu, Solo Showdown'u başka bir serbest ölüm maçından çok daha ilginç kılıyor. Embark, THE FINALS'ın en deneysel Sınırlı Süreli Modlarından birkaçını alarak, bunları yeni zorluklarla birleştirdi ve oyunun lansmanından bu yana tanımladığı turnuva yapısına sardı. Heavy Hitters'ın ardından bir keskin nişancı düellosu gelebilir, bu da tamamen Winch Claws, kılıçlar veya Charge 'N' Slam'a dayalı bir tura dönüşebilir. Kesikten sağ kalırsanız ileriye gidersiniz. Uyum sağlayamazsanız gösteri siz olmadan devam eder.

On iki oyuncu girer, ama turnuva sürekli küçülür

Solo Showdown, 12 Yarışmacı ile başlar ve tek bir kazanan üretmek için üç ardışık eleme turu kullanır. Yarışmacılar, hedefe ulaşmaya çalışan ilk oyuncunun kazandığı uzatılmış bir maç oynamak yerine, farklı koşullarla birden fazla oyunda hayatta kalmak zorundadırlar.

Bu yapı önemlidir çünkü tutarlılığı gerçek hedef haline getirir. Birisi, avantajlı bir mini-modda üstünlük sağlayabilir ve hemen ardından tamamen farklı bir yetenek seti üzerinde test edilebilir. Güçlü bir Heavy oyuncusu, her turun yakın dövüş agresyonunu ödüllendireceğini varsayamazken, bir keskin nişancı uzmanı bir hareket ağırlıklı yakın dövüş mücadeleine zorlanabilir. Turnuva, yalnızca son kazanan kalana kadar oyuncuları sürekli olarak eler.

Bu, THE FINALS'ın orijinal turnuvalarının çekici olmasını sağlayan aynı genel yükseliş fantezisi, ancak takım bağımlılığı olmaksızın. Her hata size aittir, her nitelik size aittir ve puan tablosu kimlerin eleneceğine karar verdiğinde suçlayacak rastgele bir takım arkadaşı yoktur.

Rastgele mini-mod havuzu, erken turların tekrara dönüşmesini önlemelidir. Solo Showdown, üç kez oynanan bir mod yerine, her turnuva, THE FINALS'ın kum havuzunun farklı parçalarından oluşturulmuş bir dizi haline gelir.

Embark, turnuva sisteminin içinde bir arcade çalma listesi oluşturdu

Lansman havuzu sekiz farklı mini-mod içeriyor ve geri dönen etkinlik kavramlarını Solo Showdown için özel olarak oluşturulmuş yeni varyantlarla karıştırıyor. Heavy Hitters ve Blast Off, THE FINALS'ın önceki mevsimsel etkinliklerini takip eden oyuncular için hemen tanıdık olacaktır, Winch Wars, Turbo Tussle, Slam-a-Rama, Sniper Standoff, Boom Brawl ve One and Gunned ise aynı fikri çok daha ileri götürüyor.

Ortak tema, kısıtlı ekipman. Bunlar, herkesin tercih ettiği meta yüklemesiyle giyindiği standart serbest düşüş turları değildir. Her oyun, yarışmacıların alacağı araçları belirler ve ardından onları THE FINALS'ın dövüş sisteminin belirli bir bölümünü kullanmaları için zorlar.

Bu karar, sürekli bir tek oyunculu modda belirgin olan bir problemi çözüyor. Eğer oyuncular herhangi bir yükleme seçebiliyorlarsa, topluluğun hızla en verimli solo yapıyı belirleyip her lobiyi aynı mücadelelerin varyasyonlarına dönüştürme şansı oldukça yüksektir. Solo Showdown, bunun yerine her turda problemi değiştirir. Bir aşama geri itme fiziğini test edebilir, diğeri hareketliliği, bir diğeri hassas atışları ve diğeri yakın dövüş silah ustalığını sorgulayabilir.

Bu, Embark'ın daha önce yarattığı neredeyse her şeyden daha çok bir FPS oyun şovuna yakın hissettiriyor.

Heavy Hitters sonunda kalıcı bir yer buldu

Heavy Hitters, geri dönen çekiciliklerden biridir. İlk olarak, 6. Sezonda OSPUZE sponsorluğunda sınırlı süreli bir mod olarak tanıtılan bu mod, oyuncuları Sledgehammers ile Pop Drop Arenası'na fırlatmış ve onları rakiplerini boşluğa itmeleri için zorlamıştır, yalnızca sağlık çubuklarını boşaltmak yerine.

Etkinlik, THE FINALS'ın en garip güçlü yanlarından birini abarttığı için başarılı oldu: karakter fiziği. Yarışmacılar arenada fırlatılabilir, ağır saldırılarla havaya uçurulabilir ve konumlandırma yoluyla ortadan kaldırılabilir. Orijinal versiyon 5'e 5 bir rekabetti, ancak Solo Showdown, bu kavramı bireysel hayatta kalma turnuvasının bir parçası haline getiriyor.

Bu tam olarak Solo Showdown'un koruyabileceği eski LTM türüdür. THE FINALS, etkinlikleri sona erdikten sonra kaybolan yıllarca süren geçici deneyler biriktirmiştir çünkü her biri için ayrı eşleştirme sırası sürdürmek, oyuncu popülasyonunu parçalayacaktır. Döngüsel bir mini-mod turnuvası, Embark'a bu mekanikleri yeniden kullanmaları için bir yer sunar, her birinin bağımsız bir çalma listesini sürdürmesini istemeden.

Heavy Hitters artık kalıcı bir sırada yeterince popüler kalmak zorunda değil. Sadece Showdown bunu seçtiğinde iyi bir on dakikalık tur üretmesi yeterli.

Blast Off patlamaları ve düşük yerçekimini geri getiriyor

Blast Off aynı ikinci yaşamı alıyor. Orijinal etkinlik, 7. Sezonda Kalıcı Düşük Yerçekimi, Kaçış Hızı ve patlayıcı yüklemelerle geldi ve THE FINALS'ı, eski usul bir arenada atış oyununa daha yakın bir hale getirdi. Pikselize olmuş patlamalar ve abartılı hava savaşı sunumu tamamladı.

Bunun dahil edilmesi, Solo Showdown'ın niyet edilen tonunu hakkında oldukça çok şey söylüyor. Bu, sıralı Cashout için kesin ciddi bir rekabet alternatifi haline gelmesi beklenmiyor. Embark, THE FINALS'ın daha kaotik yanını kucaklıyor ve öngörülemezliği beceri testi haline getiriyor.

Blast Off, Heavy Hitters'tan farklı içgüdüleri ödüllendirir. Konum hala önemlidir, ancak dikey hareket, mermi tahmini ve düşük yerçekimini kullanabilme yeteneği aniden merkezi hale gelir. Bir Sledgehammer turundan geçen bir oyuncu, bir sonraki aşamanın tamamen farklı bir ritmi talep ettiğini görebilir.

Önemli olan, THE FINALS'ın bir tarzında kazanmanın artık turnuvayı kazanmak için yeterli olmamasıdır.

Winch Wars, gerçekten yerçekimini silah haline getirenin kim olduğunu soruyor

Yeni varyantlar arasında Winch Wars, THE FINALS'ın fizik komedisinin en saf ifadesi olabilir. Tanıtım, Yarışmacıların Heavy'nin Winch Claw'ını ve yakın mesafe yer değiştirmeyi kullanarak rakiplerini tehlikeye çekip oyun alanından dışarı atmasını gösteriyor.

Winch Claw, normal maçlarda olduğu gibi, rakipleri örtüden çekebilme, konumlandırmayı kesintiye uğratma ve istekli oyuncuları bir Heavy'ye doğrudan çekme gibi absürt etkileşimler yaratma kapasitesine sahipti. Daha geniş Cashout hedefine yer vermeden ve bu etkileşim etrafında tamamen bir tur inşa etmek, amacını tamamen değiştiriyor.

Artık çevre, silah haline geliyor. Başarılı bir kanca, daha kolay bir takip atışı yaratmak için değerli değildir; çünkü rakip, anında elenmenin bir çekiş mesafesinde olabilir.

Harika bir şekilde karmaşık zihin oyunları da yaratmalıdır. Herkesin ne yapmaya çalıştığı herkesin anlayacağı şekilde, başka bir yarışmacının ideal kanca açısının hemen dışında konum almak o kadar önemlidir ki, kendi kancanızı yakalamak kadar.

THE FINALS, fizik motorunun karmaşayı kendiliğinden yaratabileceği zamanlarda sık sık karmaşık bir kurallar dizisine ihtiyaç duymaz.

Yeni modlar, oyuncuları genellikle göz ardı ettikleri yapıları öğrenmeye zorlar

Lansman havuzunun geri kalan kısmı bu felsefeyi sürdürüyor. Turbo Tussle, hareketliliği ve İkili Kılıçları savaşın merkezine yerleştirirken, Slam-a-Rama savaşını Charge 'N' Slam'a dayalı olarak inşa ediyor. Sniper Standoff uzun menzilli hassasiyeti Grappling Hook hareketliliği ile birleştirir, bir atışı kaçırmanın ve konumunuzu teşhir etmenin, sıradan bir takım maçında çok daha büyük sonuçlar doğurması gerektiği bir tur yaratır.

Boom Brawl, yakın dövüşü kılıç bazlı dövüş ile başka bir yöne çevirirken, her mağlup edilen rakibi, öldürme taahhüdünü üstlenen kişi için başka bir tehlikeye dönüştüren patlayıcı elenme efektleri sunar. One and Gunned, bir odada yalnızca bir merminin kuralları ile bir arenadaki atış oyununa doğru ilerler, BFR Titan ve son derece sınırlı ateş etme fırsatları, her tetik çekişini çok daha önemli hale getirir.

Her yeni varyant için tam puanlama ve uç durum kuralları, 12.0 yamanotes ve 20 Ekim'deki canlı sürüm için en iyi şekilde bırakılabilir, ancak tasarım amacı zaten açıktır. Her mini-mod, tek bir mekanik fikri izole eder ve oyuncuların bunu kullanabildiğini kanıtlamasını sağlar.

Bazı yarışmacılar için, bu, Cashout'ta isteyerek giymeyecekleri silahları veya Uzmanlıkları oynamak anlamına gelebilir. Bu, işin bir kısmıdır.

Solo Showdown, Solo Bank It'ten çok farklı

THE FINALS, daha önce tek oyunculu oyun ile denemeler yaptı. Solo Bank It, 2024 Ocak'ta oyunun ilk LTM'si olarak piyasaya sürüldü, 12 bireysel yarışmacıyı Bank It'e koyarak onlardan ekip arkadaşları olmadan 40.000$ toplayıp yatırmalarını istedi. Embark, açıkça bunu tek oyunculu oyunculardan geri bildirim toplamak için tasarlanmış bir deney olarak tanımladı.

Bu, sadece birkaç hafta sonra Steal the Spotlight geldiğinde kayboldu. O etkinlik de tek oyuncuya odaklıydı, ancak yine geçici olarak, yarışmacıları sabit bir yapı ve değiştirilmiş Cashout İstasyonları ile geceleyin bir arenaya yerleştirdi.

Solo Showdown, çok daha iddialı bir cevap çünkü tek oyunculu format temel yapı haline geliyor, oyun içindeki bir numaradan ziyade. Kurallar, solo turnuva kaldırılmadan değişebilir. Embark, teori olarak başka bir mini-mod tanıtabileceği, işe yaramayan birini emekliye ayırabileceği veya eski bir LTM'yi döngüye geri getirebileceği süre boyunca çalma listesini yeniden inşa etmeden yapabilir.

Bu, zamanla evrimleşmeyi Solo Bank It'ten çok daha kolay hale getiriyor.

Bunun aslında rekabetçi solo-queue Cashout'u çözmediği önemli bir ayrım var

Ancak önemli bir ayrım var. Rekabetçi Cashout'u, organize önceden oluşturulmuş takımlara karşı yüzleşmeden deneyimleme yolu arayan oyuncular bu modu almadı. Solo Showdown, Cashout'un yalnızca solo olması gereken eşleştirme versiyonunu yaratmak yerine, takım arkadaşlarını tamamen kaldırıyor.

Bu fark, topluluk içerisinde karışık tepkiler doğurdu. Yeni mod, alışılmadık derecede yaratıcı bir arcade turnuvası olarak övülürken, bazı kararlı solo Cashout oyuncuları bunun, Embark ile tartıştıkları sorundan farklı bir sorunu eleştirdiğini savunuyor.

Her iki yorum da doğru olabilir. Solo Showdown, sık sık THE FINALS'a yalnız giren oyuncular için önemli bir ek gibi görünürken, Cashout'u seven ve lobilerindeki her takımın solo oyunculardan oluşmasını isteyen biri hala farklı bir çözüme ihtiyaç duyacaktır.

Embark ayrıca, Solo Showdown'ın temelde daha hafif bir deneyim olduğunu anlamış gibi görünüyor. Kısıtlı yüklemeleri, rastgele mini-modları ve eleme gösteri yapısı, stratejik derinlikten çok uyum sağlama ve gösteri odaklı olarak inşa edilmiştir.

Bu, solo oyuncuların neler yapabileceğini genişletiyor. Takım tabanlı THE FINALS'ın yerini almıyor.

Modu solo olarak kısıtlamak, formatının işe yaramasını sağlıyor

Yine de, neden parti oyunu benzeri mini-modların yalnızca arkadaşlarla oynanamaması gerektiğini sormak cazip olabilir. Kağıt üzerindeki Heavy Hitters, Winch Wars ve One and Gunned neredeyse birbirlerini küçümsemeye çalışan bir arkadaş grubuna yönelik olarak tasarlanmış gibi görünüyor.

Problem, önceden oluşturulmuş gruplarının halka açık sıraya girmesine izin vermenin tüm rekabetçi ilkeyi zayıflatmasıdır. Aynı 12 oyunculu serbest döüşe iki arkadaş katılabilir, geçici olarak iş birliği yapabilir, birbirleriyle savaşmaktan kaçınabilir veya başka birine birlikte saldırabilir, nihai niyetleri daha sonra birbirlerine dönmek olsa bile. Bu yaygın hale geldiğinde, gerçekten solo oyuncular eşit koşullarda yarışmayı bırakır.

Halka açık eşleştirmeyi bireysel olarak tutmak, bu sorunu önler ve sonucu açık hale getirir: bir yarışmacı kazanır çünkü kimse garantili bir dostla girmemiştir.

Embark'ın sonunda bu mini-modların daha fazlasını Özel Maçlar aracılığıyla açıp açmayacağı ayrı bir meselidir. Önceki LTM'ler, Blast Off ve Solo Bank It çeşitli zamanlarda özel oyun desteğine geçmişlerdir, bu yüzden yapının kesinlikle bir öncülü vardır, ancak PRIME TIME'ın tanıtımını tam Solo Showdown özel eşleşme desteği olarak düzyazı olarak sözleşmeye dönüştürmemelidir.

Format, Embark'a en iyi geçici fikirlerini saklayacak bir yer sağlar

Bu, Solo Showdown'un en değerli uzun vadeli işlevlerinden biri olabilir. THE FINALS, lansmandan beri oldukça fazla sayıda deneme modu üretmiştir: Solo Bank It, Steal the Spotlight, Power Shift, Terminal Attack, Heavy Hitters, Blast Off, Super Cashball, Head 2 Head ve çok sayıda World Tour kural varyasyonu, kum havuzunun farklı parçalarını test etmiştir.

Bazıları kalıcı hale geldi. Diğerleri kayboldu.

Bu, canlı hizmet oyunları için normaldir; ancak, bir etkinlik sona erdikten sonra önemli tasarım işleri kaybolabileceği anlamına gelir. Solo Showdown, daha küçük fikirlerin kendi çalma listelerini gerekmeden bir yere sahip olmaları için kalıcı bir çerçeve yaratır. Bir turda komik olan ama kalıcı bir mod olarak yorucu hale gelen bir konsept, bu yapı için potansiyel olarak mükemmeldir.

Başlangıçtaki sekiz mini-mod da tek sekiz olarak kalmak zorunda değildir. Sağlıklı bir Solo Showdown, Embark'ın yoksa geliştirmek için zorlanacağı tuhaf mekanikler için bir depo haline gelebilir. Yeni cihazlar, özel zorluklar alabilir. Mevcut LTM'ler serbest dövüş için yeniden yapılandırılabilir. Oyun Şov etkinlikleri, tam mini oyunlar haline gelebilir.

Deneysel bir fikirin THE FINALS'ı birkaç hafta boyunca sürdürecek kadar olup olmadığını sormak yerine, Embark yalnızca bir turu sürdürebiliyor mu sorusunu sorabilir.

Bu, çok daha düşük - ve potansiyel olarak çok daha yaratıcı - bir engel.

Ayrıca, PRIME TIME'ın oyun gösterisi olma konusundaki yenilenen takıntısıyla uyum sağlıyor

Solo Showdown, PRIME TIME'ın yeniden düzenlenmiş maç sunumu, tam HUD ve UI tasarımı, Sponsor Yolculuğu ve daha güçlü Arena markalaması ile birlikte geliyor ve yeni mod, oyunun kurgusal önermesini en somut şekilde kucaklayan özellik olabilir.

Cashout, zaten televizyonda yayınlanan bir rekabet olarak sunuluyor, ancak yapısı hala taktiksel hedef FPS olarak tanınabilir durumda. Solo Showdown, aslında, daha fazla reyting artırmak için gerçek bir üretici tarafından icat edilebilecek bir şey gibidir: 12 ünlüyü bir Arena'ya sokmak, her turda kuralları değiştirmek ve en kötü performans gösterenleri elerken yalnızca bir kişiyi bırakmak.

Hatta özel yüklemeler de bu fantezi içinde çalışır. Yarışmacılar, istedikleri ekipmanı getirmez çünkü gösteri, bu akşamki meydan okumanın ne olacağını belirlemiştir.

PRIME TIME'ın, “FPS oynama” ile “Yarışmacı olma” arasındaki ayrımı daha belirgin hale getirmesi planlanıyor. Scotty ve June'nin herkesin bir anda bir Sledgehammer'ı alması ve diğer on bir oyuncuyu bir çukura atması gerektiğini duyurmuş olması, kesinlikle yardımcı olacaktır.

20 Ekim, solo oyunculara THE FINALS'ın asla kalıcı olarak sunmadığı bir şey veriyor

Solo Showdown, THE FINALS: PRIME TIME ile 20 Ekim 2026'da başlatılıyor. On iki Yarışmacı, sekiz mini-moddan: geri dönen Heavy Hitters ve Blast Off ile birlikte Winch Wars, Turbo Tussle, Slam-a-Rama, Sniper Standoff, Boom Brawl ve One and Gunned'tan oluşturulan üç tur solo eleme turnuvasına giriyor. Kısıtlı yüklemeler, oyuncuların sürekli olarak nasıl savaşıyacaklarını değiştirmeye zorlar, turnuva yapısı da bir turda mükemmel olmanın final kazananı olmak için yeterli olmadığını garanti eder.

Bu, solo Cashout değil. Takımlı olmadan sıralı da değil; bu şeyleri özellikle arayan oyuncular hala bunlar için Embark'a baskı yapma nedenleri olacaktır.

Solo Showdown, daha tuhaf bir şeydir.

Yıllarca THE FINALS'ın yarışmacılara takım çalışmasının her şey olduğunu söylenmesinin ardından, PRIME TIME nihayet on ikisini Arena'ya koyuyor, takım arkadaşlarını alıyor ve yalnızca bir kişi sahnede kalana kadar kuralları değiştiriyor.