Pacific Front, World of Warships’ı her geminin önemli olduğu taktik bir filo kampanyasına dönüştürüyor

Bireysel çatışmaları kazanmak artık yeterli değil. World of Warships, Update 15.9 ile Pacific Front’u başlattı ve Dunkirk 1940’te tanıtılan taktik kart konseptini, oyuncuların bir filo kurduğu, gücünü birden çok aşama boyunca koruduğu, sınırlı kaynakları yönettiği ve nihai bir Primary Target ile yüzleşmeden önce hangi savaşların göze alınması gerektiğine karar verdiği çok daha geniş bir kampanyaya dönüştürdü.

Wargaming’in yeni Pacific Front Tam Oynanış ve Strateji Rehberi modu nasıl çalıştığına daha derinlemesine giriyor ve önemli ayrım şu: bu başka bir geleneksel deniz savaşı türü değil. Oyuncular fiilen savaş alanının üzerindeki bir amiral rolünü üstleniyor: soyutlanmış gemi birimlerini düşman düzenlerine konuşlandırıyor ve bir operasyonu baştan sona yönetiyorlar. Her karar ileride etkisini gösterir: hasar kalıcıdır, modifikasyonlar tüketilir, değerli birimler kullanılamaz hale gelebilir ve her ödül peşinde koşmak filosu son çatışmayı kaldırmayacak kadar zayıflatabilir. Etkinlik World of Warships içinde ve web tarayıcısı üzerinden ulaşılabilir; ilerleme nihayetinde Tier VI Premium Amerikan muhribi Monaghan ile sonuçlanır.

Pacific Front, Dunkirk 1940 konseptini alıp etrafına gerçek bir kampanya kuruyor

Update 14.4 sırasında Dunkirk 1940 oynayanlar temel yapıyı hemen tanıyacaktır. O önceki etkinlik, gemileri bireysel Power değerleri ve yönsel yeteneklerle kart olarak temsil ediyordu ve oyunculardan bunları düşman kartlarına karşı en avantajlı şekilde konumlandırmaları isteniyordu. Sistem yeterince popüler oldu ve Wargaming bu temel mekanizmanın daha iddialı bir biçimde geri döneceğini bu yılın başında doğruladı.

Pacific Front bu evrimdir.

Tekrarlanan izole görevleri seçmek yerine oyuncular artık komuta masalarında bulunan birkaç Operation arasından birini seçiyor. Her Operation birden fazla ardışık Stage içeren eksiksiz bir kampanyayı temsil ediyor ve her Stage bir dizi Key Points olarak tanımlanan savaşlara ayrılıyor.

Bu savaşlar nihayetinde bir final yüzleşmesine doğru ilerliyor; dolayısıyla amaç oyuncunun önündeki karşılaşmayı hemen kazanmakla sınırlı değil. Bir Operation’un başında güçlü olan bir filo, kötü konuşlandırmalar, gereksiz çatışmalar veya yanlış seçilmiş modifikasyonlar yüzünden giderek zayıflayabilir ve oyuncuyu sonundaki Primary Target ile başa çıkamayacak hale getirebilir.

Bu kalıcı yapı, Dunkirk 1940’tan en büyük fark. Wargaming fiilen eski taktik bulmacayı kaynak yönetimi, yıpranma ve rota planlaması ile çevrelemiş.

Her savaş dörte karşı dört taktiksel bir bulmaca

Bireysel Pacific Front savaşları, dört dost birime kadarını dört düşman birimine karşı konumlandırıyor.

Her dost gemi doğrudan karşısındaki düşmanla karşılaşıyor, bu yüzden yalnızca en yüksek toplam Power sayısına sahip olmak yeterli değil. Hangi birimin nereye yerleştirildiği sonucu önemli ölçüde etkileyebilir çünkü bazı gemiler yönsel takviyeler müttefiklere veya zayıflatmalar düşmanlara sağlar.

Arayüz bu ilişkileri oklarla iletiyor. Yeşil göstergeler bir birimin hangi yöne müttefikini güçlendirebileceğini gösterirken kırmızı göstergeler potansiyel bir zayıflatmanın yönünü gösterir. Düşman birimler ayrıca belirli etkilere karşı daha savunmasız hâle getiren zayıflıklara sahip olabilir.

Bu da konuşlandırmayı savaş sisteminin temeline çevirir. Biraz daha zayıf bir birim, belirli bir yuvasına yerleştirildiğinde iki başka gemiyi güçlendiriyorsa veya bir düşman zayıflığını sömürüyorsa doğru tercih haline gelebilir. Tersine, bir takviyeyi yanlış tarafta harcamak, aksi takdirde güçlü bir filonun potansiyelinin altında performans göstermesine neden olabilir.

Temel ders basit: Power, gemi gemiden ziyade formasyon genelinde değerlendirilmelidir. Bir savaşa başlamadan önce oyuncular panodaki her birimin etkileşimine bakmalı, sadece en güçlü dost kartı en güçlü rakiple eşleştirmekle yetinmemelidir.

Ham Power zaferi garanti etmez

Bir başka karmaşıklık daha var. Bir birimde görünen sayı, çatışma başladığında üreteceği tam güç olmayabilir.

Bir geminin gerçek sahadaki Power’ı, kalan HP’si, aktif modifikasyonlar, takviyeler ve diğer etkiler tarafından etkilenir. Wargaming ayrıca oyuncu savaşı başlattığında küçük bir rastgele varyasyon uygular; bu da eşit görünen bir eşleşmenin gereksiz bir riske sahip olduğu anlamına gelir.

Bu rastgelelik kasıtlı olarak sınırlıdır, fakat güvenli konuşlandırmaların nasıl değerlendirilmesi gerektiğini değiştirir. 100-Power dost birimi ile 100-Power düşmanı eşleştirmek ve sonucun garanti olduğunu varsaymak kötü stratejidir çünkü nihai değer hafifçe her iki yöne de kayabilir.

Mümkünse oyuncular teorik eşitlik yerine belirgin bir Power avantajı yaratmalıdır. Yönsel takviyeler ve düşman zayıflatmaları tam da bu nedenle değerlidir: hata payını artırır ve küçük bir rastgele varyasyonun mantıklı bir konuşlandırmayı kayba dönüştürme olasılığını azaltır.

Savaş koşulları bu hesaplamaları daha da karmaşık hâle getirebilir. Bir Operation belirli dost birimleri zayıflatabilecek, düşman güçlerini güçlendirebilecek veya başka kısıtlamalar getirebilecek efektler uygulayabilir. Bazı Key Point’ler daha sonraki savaşlardaki dezavantajları kaldırabilir; bu yüzden ilerleme için her zaman gerekli olmasalar da stratejik olarak değerlidirler.

Bir Stage’deki en kısa rota, tüm Operation boyunca otomatik olarak en güvenli rota değildir.

Üç HP segmenti, yıpranmayı gerçek düşman yapıyor

Her birim bir Operation’a üç HP segmenti ile girer.

Bir savaşa katılmak bir segment harcar ve HP kaybı ayrıca o birimin etkin Power’ını azaltır. İki segmentte bir gemi sadece elenmeye daha yakın değildir; tam sağlıklı hâline kıyasla daha zayıftır.

Bir birim sıfır HP’ye ulaştığında artık o Operation’da yer alamaz.

Bu, Dunkirk 1940’ta Wargaming’in hiç düşünmesi gerekmeyen bir kaynağı ortaya çıkarır: filo dayanıklılığı.

Tek bir Stage sırasında her birim yalnızca bir Key Point’e atanabilir. Oyun sonraki Stage’e geçtiğinde hayatta kalan birimler tekrar kullanılabilir hâle gelir, ancak önceki hasarı korurlar. Bir Operation boyunca tekrar tekrar kullanılan bir gemi, sonuç olarak final yüzleşmesine orijinal etkinliğinin yalnızca bir kısmı kalmış şekilde ulaşabilir.

Eğer filodaki her gemi sıfır HP’ye ulaşırsa, tüm Operation kaybedilir.

Bu, güçlü bir birimi aşırı kullanmayı en kolay yapılan hatalardan biri yapar. En güçlü gemi erken bir karşılaşmayı çözebilir, fakat bunu tekrarlamak sonuca ulaşıldığında o geminin Primary Target ile başa çıkamaz hâle gelmesine sebep olabilir.

Daha iyi bir yaklaşım HP’yi neredeyse cephane gibi değerlendirmektir. Güvenli bir zafer yaratacak kadar güç kullanın, fakat daha ucuz veya zayıf gemilerin güvenilir şekilde halledebileceği çatışmalarda elit birimleri harcamaktan kaçının.

Tamir modifikasyonları bir gemi sıfıra ulaşmadan önce kullanılmalı

Bu yıpranmayı geri döndürebilecek bir yol var.

Belirli modifikasyonlar hasar görmüş birimlerin HP’sini geri verebilir ve önemli bir geminin daha uzun bir Operation boyunca faydalı kalmasını sağlar.

Kısıtlama kritik: bir birim sıfıra ulaşmadan önce tamir edilmelidir. Tamamen tükenince, koşunun geri kalanında kullanılamaz hale gelir ve sonradan basitçe canlandırılamaz.

Bu, son sağlık segmentini ilk iki segmentten temelde farklı kılar.

Bir gemi bir HP segmentinde oturuyor olabilir ama yine de kullanılabilir; ancak konuşlandırmak, hemen ardından kaybolma riskini kabul etmek demektir. Eğer o gemi nadir bir yönsel etki sağlıyorsa veya filonun en güçlü parçalarından biri ise, bir sonraki çatışmadan önce tamir etmek başka bir harcanabilir yükseltmeye kıyasla çok daha değerli olabilir.

Bu yüzden oyuncular tamirleri sadece Power’ı geri kazanmak olarak düşünmemelidir. Gerçek amaç, o Operation sırasında kolayca yerine konamayacak stratejik olarak önemli birimleri korumaktır.

İyi haber: hasar yalnızca gerçekleştiği Operation ile sınırlıdır. Yeni bir Operation’a başlamak tamamen filoyu otomatik olarak yeniler, bu yüzden oyuncular Pacific Front etkinliği boyunca kalıcı bir tamir ekonomisi sürdürmek zorunda değildir.

Fleet Supplies daha büyük bir filo ile daha güçlü savaşlar arasında seçim yaptırıyor

Kafa kafaya skirmish’leri kazanmak kaynak ödülleri verir; Fleet Supplies ise bir Operation sırasında kullanılan birincil para birimi olarak iş görür.

Bu Supplies iki temel şekilde yatırılabilir.

Birincisi filoyu genişletmektir. Başka bir birim satın alırken oyunculara üç rastgele seçilmiş gemi sunulur ve birini almak için seçerler. Daha büyük bir filo daha fazla konuşlandırma esnekliği yaratır ve aynı birimleri tekrar tekrar yıpratma ihtiyacını azaltır.

İkinci seçenek ise bir savaştan önce bir gemiyi geçici olarak güçlendiren Common Modifiers satın almaktır.

Bu, faydalı bir ekonomik gerilim yaratır. Yeni gemilere agresifçe harcamak uzun vadeli esnekliği artırır, fakat büyük bir filo biriktirmenin anlamı yoktur eğer bu gemilerin hiçbiri doğrudan önünüzdeki zor Key Point’i aşamıyorsa. Tersine, geçici modifikasyonları tekrar tekrar satın almak erken karşılaşmaları kazandırabilir, fakat oyuncuyu sonraki Stage’ler için yeterince sağlıklı gemiden mahrum bırakabilir.

Evrenin her zaman doğru oranı yoktur; Operation düzenleri, mevcut birimler ve rastgele işe alım seçimleri farklılık gösterir. En güvenli genel ilke, hiçbir tek geminin vazgeçilmez olmaması için yeterli filo derinliği oluşturmak ve ardından modifikasyonun tehlikeli bir savaşı güvenilir bir zafere dönüştürebileceği durumlar için biraz Supplies saklamaktır.

Common ve Rare Modifiers eşit muamele görmemeli

Pacific Front iki modifikasyon kademesi içerir.

Common Modifiers Fleet Supplies ile satın alınabilir ve bu yüzden nispeten ikame edilebilir. Rare Modifiers basitçe satın alınamaz; savaş ödülleri veya daha geniş ilerleme hattı aracılığıyla kazanılmalıdır ve daha güçlü etkiler sunar.

Her birim bir Common Modifier ve bir Rare Modifier taşıyabilir ve her ikisi de savaş sona erdiğinde tüketilir.

Bu son detay önemlidir.

Bir Rare Modifier, favori birime kalıcı bir yükseltme olarak takılan bir şey değildir. Erken bir düşmanı zahmetsizce yok etmek için kullanmak, final yüzleşmesini dönüştürebilecek bir şeyi boşa harcamaktır.

Bu yüzden en güçlü strateji Rare Modifiers’ı gerçekten Operation’un gidişatını değiştirecek savaşlar için saklamaktır: ilerlemeyi engelleyen zor bir Key Point, tamamlanması sonraki aşamalardan ciddi bir dezavantajı kaldıran bir savaş veya doğrudan final Primary Target gibi.

Common Modifiers daha serbestçe kullanılabilir çünkü Fleet Supplies bunları yenilemeye yönelik bir yol sağlar; yine de dikkatsiz harcama filo ekonomisine zarar verebilir.

Pacific Front, bir savaşı kazanmak ile bir savaşı verimli harcama yaparak kazanmak arasındaki farkı gören oyuncuları ödüllendirir.

Her Key Point’i temizlemeniz gerekmiyor

Pacific Front’un en önemli tasarım kararlarından biri, bir Stage’i tamamlamanın her düşman oluşumunu yok etmeyi gerektirmemesidir.

Oyuncular bir sonraki Stage’in kilidini açmak için sadece gerekli sayıda düşmanı yenmek zorundadır.

Bu her Operation’a verimlilik ile tamamlama arasında anlamlı bir seçim sunar.

Zaten önemli hasar görmüş bir filo, minimum gereksinim karşılandığında ilerleyebilir ve kalan HP ile modifikasyonları sonraki aşamalar için koruyabilir. Daha güçlü bir filo ise ekstra ödüller elde etmek için isteğe bağlı Key Point’leri temizlemeye devam edebilir.

Bir Operation’u tamamen temizlemek Perfect Completion bonusu verir.

Şüphesiz cazibe her seferinde Perfect Completion peşinden koşmak olacaktır, fakat bunu düşüncesizce yapmak sağlıklı bir filonun Primary Target’tan önce sakatlanmasının tam yoludur. Ekstra ödüller ancak Operation kazanılabilir kaldığında önemlidir.

Oyuncular isteğe bağlı Key Point’leri üç faktöre göre değerlendirmelidir: muhtemel HP maliyeti, sunulan ödül ve o düşmanı yenmenin ilerideki koşulları iyileştirip iyileştirmeyeceği. Eğer savaş yerine konulamaz bir birimi mütevazı bir ödül için tüketiyorsa, atlamak muhtemelen daha güçlü stratejik karardır.

Eğer o savaş final aşamasından büyük bir debuff’u kaldırıyorsa, hesaplama tamamen değişir.

Primary Target, tüm Operation’un hazırlanması gereken hedef

Her Operation bir Primary Target ile sona erer.

Bazıları genel düşman komutanlarıdır, bazıları ise Pasifik cephesindeki tarihsel katılımcıların adlarını taşıyan sekiz olası hedeften biridir. Kimliği ne olursa olsun bu karşılaşmalar mevcut Operation’un boss savaşı işlevini görür.

Primary Target’ı yenmek her zaman Progress Tokens verir; final savaşındaki ek birimler de daha fazla token sağlayabilir.

Bu, final Stage öncesinde gerçekleşen her şeyin nihayetinde bu yüzleşmeye hazırlık olarak görülmesi gerektiği anlamına gelir. Filo büyümesi, HP koruma ve modifikasyon yönetiminin bir değeri yoktur eğer oyuncu hedefi yenmek için yeterli Power olmadan geliyorsa.

Ayrıca isteğe bağlı savaşların nasıl değerlendirilmesi gerektiğini değiştirir. Perfect Completion denemesi önceki aşamalardan daha fazla ödül çıkarabilir, ancak her önemli gemiyi bir HP’de bırakıyorsa final savaşı gereksiz bir kumar hâline gelebilir.

İdeal Operation her savaşı kazanan değil, filonun karar anına yeterli kaynakla konforlu şekilde ulaşmasını sağlayandır.

Bir Operation’ı bırakmak çoğu zaman zorla kaybetmekten daha iyidir

Pacific Front, bir Operation çökmeye başladığında oyunculara birkaç çıkış yolu veriyor.

Aktif bir Operation abandon edilebilir; bu, oyuncunun o koşu sırasında zaten kazandığı ödülleri tutmasını sağlar ve ardından başka bir Operation’a geçer. Takas, terkedilmiş Operation’ın aynı durumda tekrar oynanamayacağıdır.

Daha köklü seçenek ise Resettir.

Reset, mevcut koşunun ilerlemesini ve ödüllerini kaldırır, Operation’ı temiz bir duruma döndürür. Update 15.9’un nihai kuralları ayrıca o koşu sırasında harcanan kaynakların geri verildiğini belirtir; tüketilen modifikasyonlar ve birim HP’si dahil olmak üzere, böylece oyuncu zayıflamış bir filo ile devam etmek yerine tüm stratejiyi yeniden düşünebilir.

Farkı anlamak yaygın bir stratejik hatayı önler.

Eğer koşu zaten değerli ödüller üretmişse ama kalan filo final hedefi yenebilecek durumda görünmüyorsa, abandon rasyonel seçim olabilir çünkü bu kazanımlar korunur. Eğer sorun açıkça tespit edilebilen erken bir konuşlandırma hatasıysa ve oyuncu aynı Operation’ı baştan denemek istiyorsa Reset daha temiz çözümdür.

Sadece zamana zaten yatırım yapıldığı için devam etmek, altta yatan filo durumu açıkça kurtarılamazsa en kötü seçenektir.

Yönsel takviyeler, tek güçlü birim toplamaktan daha fazla formation planlamasını önemli kılıyor

En güçlü filolar her zaman en yüksek bireysel Power değerlerini içerenler olmayacak.

Bazı birimler belirli bir yönde bonus sağlar; böylece bir gemi yanındaki başka birini güçlendirir. Zayıflatmalar da rakibe karşı benzer şekilde işler ve bir düşman eşleşen bir zayıflığa sahipse özellikle etkili olabilir.

Bu, taktik RPG’lere benzer bir formasyon inşa katmanı ekler.

Birkaç küçük avantajı üst üste bindiren birim, biraz daha düşük temel Power’a sahip olsa bile orantısız derecede değerli olabilir. Pratikte bir gemiyi işe almak, sadece sayısının mevcut birimden büyük olup olmadığına bakmak yerine filonun etkileşim ağında ne eklediğine bakmayı içermelidir.

Aynı ilke konuşlandırmada da geçerlidir. Oyuncular önce destek odaklı birimleri yerleştirip hangi yuvaların bonus aldığını tespit etmeli ve ardından bu pozisyonlardan en çok hangi muharip gemilerin fayda sağlayacağını belirlemelidir.

Modifikasyonları bağlamadan önce düşman zayıflıkları incelenmelidir, çünkü doğal olarak mevcut bir zayıflatma aynı avantajı geçici kaynak tüketmeden sağlayabilir.

Pacific Front en stratejik hâline, Start Battle’a basmadan önce birkaç küçük avantaj üst üste konulduğunda gelir.

Rastgele işe alım, mükemmel filo aramaktan ziyade esnekliği daha değerli kılıyor

Filo genişletme her zaman üç rastgele sunulan birimi gösterir.

Bu, oyuncuların tek bir belirli gemiyi sonunda edinmeye dayanarak tüm koşuyu planlayamayacağı anlamına gelir.

Başarılı bir strateji bunun yerine hangi kombinasyonlar sunulursa onlara uyum sağlamalıdır. Bazen en iyi seçenek başka yüksek Power’lı bir saldırgan olacaktır. Başka bir koşuda, sıra dışı yararlı bir yönsel takviyesi olan daha zayıf bir birim, bariz sayısal yükseltmeden daha fazla sorunu çözebilir.

Bu rastgelelik, tek bir ideal filo kompozisyonu etrafında inşa edilen katı rehberleri de caydırır.

Pacific Front temelde bir karar verme modudur ve bu karar vermenin bir kısmı mükemmel olmayan işe alım seçimlerinden değer çıkarmaktır.

Takviyeleri, HP yönetimini ve modifikasyonları anlayan oyuncular sıradan bir filoyu bile kazanan bir filoya dönüştürebilmelidir.

Sadece en yüksek Power değerlerinin peşinden koşan oyuncular güçlü birkaç gemiye sahip olacaklarını ama bunları verimli şekilde birlikte konuşlandıramayacaklarını keşfedebilir.

Progress Tokens Monaghan’a götürüyor

Operation’ları tamamlamak ve Primary Target’ları yenmek Progress Tokens verir; bunlar Pacific Front’un özel ödül hattını ilerletir.

Nihai ödül Monaghan, Tier VI Premium bir ABD muhribidir.

Monaghan, sınıfı için olağandışı bir yapılandırma esnekliğine sahip bir Farragut sınıfı muhribidir. Alternatif gövde kurulumları geminin silahlandırmasını önemli ölçüde değiştirir; bir yapılandırma daha çok topçu özelliklerine yaslanırken diğer bir yapılandırma topçu düzeninin bir kısmını feda ederek daha güçlü torpido seçeneklerine yönelir.

Ayrıca Torpedo Reload Booster erişimi olabilir; bu da beklenenden çok daha kısa sürede başka bir torpido salvosu atma olanağı yaratır.

Tarihsel olarak USS Monaghan Pearl Harbor baskını sırasında oradaydı ve ardından Coral Sea ve Midway Muharebeleri dahil olmak üzere birkaç büyük Pasifik kampanyasında savaştı. Aralık 1944’te Typhoon Cobra sırasında kaybedilmeden önce 12 muharebe yıldızı kazandı.

Bu, onu Pasifik cephesinin etrafına kurulan bir etkinlik için tamamen rastgele eklenmiş bir Premium gemi olmaktan ziyade uygun bir kapanış ödülü yapıyor.

Pacific Front, World of Warships’u başlatmadan oynanabilir

Modun en olağandışı özelliklerinden biri stratejik katmanın hem World of Warships istemcisi içinde hem de doğrudan bir tarayıcı üzerinden erişilebilir olmasıdır.

Bu mantıklı çünkü Pacific Front normal 3B deniz muharebesi gerektirmez. Savaşlar birim konuşlandırma, Power hesaplamaları ve taktik kart arayüzü ile çözülür, bu yüzden Wargaming aynı deneyimi ana oyun istemcisinden bağımsız olarak çalıştırabilir.

Ödül hattını tamamlamaya çalışan oyuncular için bu esneklik özellikle faydalı olabilir. Filo yönetimi ve Operation ilerlemesi, tam oyunun çalıştığı dönemlerle kısıtlı olmak zorunda değildir.

Bu ayrıca Pacific Front’un gerçekte ne olduğunu güçlendirir.

Bu, Random Battles, Operations veya geleneksel World of Warships muharebesinin yerini almak için tasarlanmış bir şey değil. Oyun içindeki gemiler ve tarih etrafında inşa edilmiş ayrı bir stratejik katmandır; nişancı yeteneğini, 3B savaş alanında konumlandırmayı veya bir geminin doğrudan kontrolünü test etmek yerine planlamayı sınamak için bilinçli olarak tasarlanmıştır.

En güvenli strateji birkaç savaş ileri düşünmektir

Resmî rehber mekanikleri nispeten anlaşılır kılıyor, fakat tutarlı başarı yalnızca ekranda görünen savaşı optimize etme cazibesine direnmeyi gerektirir.

Üç HP segmenti olan bir gemi sadece şu an daha güçlü değildir; ileride üç olası konuşlandırma hakkı demektir. Bir Rare Modifier sadece bedava ek Power değildir; gelecekte çok daha zor bir probleme yanıt olabilir. İsteğe bağlı bir Key Point sadece orada olduğu için otomatik olarak temizlenmeye değmez ve güçlü bir gemi, kötü konumlandırma takviyelerinin katkı sağlamasını engelliyorsa değerli değildir.

Bu yüzden en güçlü genel strateji amaçlı korumadır. Eşleşme rahatça izin veriyorsa daha zayıf birimleri kullanın, nadir yönsel etkilere sahip gemileri koruyun, eşit çatışmalara kumar oynamak yerine net bir Power marjı yaratın ve kıt modifikasyonları koşuyu gerçekten tehdit eden savaşlar için saklayın. Perfect Completion filonun ek yıpranmayı kaldırabileceği durumlarda peşinden gidilmelidir; her durumda zorunlu addedilmemelidir.

En önemlisi, oyuncular bir Stage’in tamamına bakmalıdır. Çünkü her gemi o Stage sırasında sadece bir Key Point’e katılabilir, ilk kullanılabilir savaşa mükemmel bir birimi konuşlandırmak başka bir karşılaşmayı yanıtsız bırakabilir.

Pacific Front planlamayı katmanlar halinde ödüllendirir: önce formasyon, sonra Stage, sonra tam Operation.

Wargaming geçici bir kart oyununu çok daha iddialı bir şeye dönüştürdü

Dunkirk 1940, World of Warships oyuncularının Port içinde tamamen farklı bir deniz oyun türüyle meşgul olmaya istekli olduğunu gösterdi. Pacific Front, Wargaming’in bu konseptin ne kadar ileri gidebileceğini görmek için yaptığı deneme.

Altta yatan savaşlar kasıtlı olarak erişilebilir kalmış. Power’ı karşılaştırın, birimleri yerleştirin, takviyelerden yararlanın ve çatışmayı başlatın. Karmaşıklık bu karşılaşmaları birbirine bağlamaktan ve oyuncuyu önceki kararlarla baş başa bırakmaktan geliyor.

HP kalıcıdır.

Modifikasyonlar kullanım sonrası kaybolur.

İşe alım kısmen rastgeledir.

İsteğe bağlı savaşlar oyuncuları ek ödüllerle kışkırtır.

Primary Target’lar tükenmiş gelen filoları cezalandırır.

Ve bir Operation’ı bırakma veya Resetleme olasılığı, kaybetme pozisyonunu kabul etmenin de stratejinin bir parçası olduğu anlamına gelir.

Bu, Pacific Front’u geliştiği minigame yapısından ziyade hafif bir taktik kampanyaya önemli ölçüde daha yakın kılar. Hâlâ tam bir bağımsız deniz strateji oyunu olmaya çalışmıyor ama Update 15.9 World of Warships’a nadiren sunduğu bir şeyi veriyor: içindeki tek bir gemiyi değil, filoyu komuta etme fırsatını.

Pacific Front şimdi World of Warships Update 15.9 ile erişilebilir ve 3 Aralık 2026’ye kadar devam eder; ilerleme hem ana oyun istemcisi hem de bir web tarayıcısı üzerinden yapılabilir ve ödül hattının sonunda Tier VI Premium muhribi Monaghan bekler.