World of Tanks: λεπτομέρειες σχετικά με πέντε νέες Tier XI δεξαμενές για την Έκδοση 2.4: Overdrive

Η Wargaming παρουσίασε πέντε νέα οχήματα Tier XI που θα εισέλθουν στο World of Tanks με την Έκδοση 2.4: Overdrive. Οι προσθήκες επεκτείνουν καθιερωμένα κλάδους από την Τσεχοσλοβακία, τη Σουηδία, την Ιταλία, την Κίνα και την Ιαπωνία, με κάθε όχημα να λαμβάνει μια ειδική μηχανική που προορίζεται να αναπτύξει την ταυτότητα του προκάτοχού του Tier X.

Οι νέες αφίξεις είναι η τσεχοσλοβακική Vz. 63P βαριά δεξαμενή, η σουηδική BV-111 μεσαία δεξαμενή, η ιταλική CAV mod. 71 μεσαία δεξαμενή, η κινεζική WZ-219 ελαφριά δεξαμενή και η ιαπωνική Ho-Ri Shugo καταστροφέας δεξαμενών. Οι μηχανικές τους αντίστοιχα τροποποιούν την πυρομαχική ύλη μετά από μια βολή, εισάγουν μια εναλλακτική μέθοδο οπλισμού υψηλής ζημιάς, επιταχύνουν τον αυτόματο φορτωτή, βελτιώνουν την κατεύθυνση αναγνώρισης και προσθέτουν ένα αυτόνομο εκτοξευτή ρουκετών.

Παρά το γεγονός ότι το προωθητικό βίντεο επικεντρώνεται σε πέντε οχήματα, η Έκδοση 2.4 εισάγει στην πραγματικότητα έξι δεξαμενές Tier XI. Η έκτη είναι η Pz.Kpfw. Neu, τοποθετημένη στο τέλος ενός εντελώς νέου κλάδου βαριών δεξαμενών Γερμανίας και καλύπτεται ξεχωριστά από την Wargaming.

Πέντε έθνη και τέσσερις κατηγορίες οχημάτων λαμβάνουν νέες επιλογές τέλους παιχνιδιού

Οι πέντε τονισμένες δεξαμενές αντιπροσωπεύουν τέσσερις διαφορετικές κατηγορίες πεδίου μάχης. Η Vz. 63P είναι βαριά δεξαμενή, οι BV-111 και CAV mod. 71 είναι μεσαίες δεξαμενές, η WZ-219 είναι ελαφριά δεξαμενή και η Ho-Ri Shugo είναι καταστροφέας δεξαμενών.

Αντί να δημιουργήσει αποσυνδεδεμένα κλάδους Tier XI, η Wargaming έχει χτίσει κάθε όχημα γύρω από τα χαρακτηριστικά ενός υπάρχοντος Tier X μηχανήματος. Οι παίκτες που είναι εξοικειωμένοι με την Vz. 55, UDES 15/16, Progetto M40 mod. 65, WZ-132-1 ή Ho-Ri 3 θα πρέπει επομένως να αναγνωρίσουν τα θεμέλια των αντίστοιχων διαδόχων τους.

Οι ειδικές τους συστήματα δεν είναι απλώς παθητικά στατιστικά μπόνους. Κάθε μηχανική εισάγει μια τακτική απόφαση που σχετίζεται με το χρονοδιάγραμμα, τη θέση, τη διαχείριση της πυρομαχικής ύλης ή την έκθεση. Η χρήση της ικανότητας τη λάθος στιγμή μπορεί να μειώσει την κινητικότητα, να σπαταλήσει μια περιορισμένη φόρτιση ή να αποκαλύψει τον παίκτη σε έναν εχθρό.

Αυτή η φιλοσοφία αντικατοπτρίζει τον ευρύτερο σκοπό του Tier XI. Η Wargaming χρησιμοποιεί το επιπλέον επίπεδο για να επεκτείνει τη μηχανική πολυπλοκότητα των καθιερωμένων κλάδων αντί να δώσει απλώς στις δεξαμενές τους περισσότερη θωράκιση, διάτρηση και σημείο ζωής.

Vz. 63P: ένας αυτόματος φορτωτής δύο βολών που μαθαίνει από την πρώτη βολή

Η Vz. 63P ακολουθεί τη γραμμή παιχνιδιού του Vz. 55 και διατηρεί έναν αυτόματο φορτωτή δύο βολών. Το νέο της Ρυθμιζόμενο Μηχανισμό Εκρηκτικού Ρυθμιστή αλλάζει τη δεύτερη βολή σύμφωνα με το αποτέλεσμα της πρώτης.

Εάν η πρώτη βολή διαπεράσει την θωράκιση ενός ορατού εχθρού, η δεύτερη βολή λαμβάνει αυξημένη μέση ζημιά. Εάν η πρώτη βολή αποτύχει να διεισδύσει, το σύστημα αντίθετα αυξάνει τη διάτρηση της δεύτερης βολής.

Η μηχανική αυτή δίνει στη Vz. 63P δύο διαφορετικούς τρόπους για να ολοκληρώσει μια εμπλοκή. Μια επιτυχής πρώτη χτύπημα δημιουργεί μια ευκαιρία για να παραδώσει μια πιο επιβλαβή επακόλουθη βολή, ανταμείβοντας τους παίκτες που αναγνωρίζουν την ευάλωτη θωράκιση και δεσμεύονται πλήρως στη σειρά πυρός. Μια αποτυχία διείσδυσης δεν σπαταλιέται εντελώς, διότι η δεύτερη βολή γίνεται καλύτερα εξοπλισμένη να ξεπεράσει την προστασία του στόχου.

Δεν αναιρεί τις συνέπειες του κακού στόχευσης. Η πρώτη βολή μπορεί ακόμα να αποτύχει να προκαλέσει ζημιά, ενώ η αυξημένη διάτρηση στη δεύτερη βολή δεν εγγυάται επιτυχία εναντίον μιας κακώς επιλεγμένης θωρακισμένης πλάκας. Ο παίκτης πρέπει ακόμα να εκτιμήσει τη γωνία, την απόσταση, τον τύπο της βολής και την πιθανότητα ανταπόδοσης.

Η απαίτηση να είναι ο πρώτος στόχος ορατός αποτρέπει επίσης τη μηχανική από το να γίνει ένα καθολικό μπόνους που ενεργοποιείται μέσω τυφλών βολών. Οι πληροφορίες από τους συμμάχους, η προσωπική αναγνώριση και η σωστή επιλογή στόχου παραμένουν μέρος της διαδικασίας.

Μεταξύ των πέντε νέων δεξαμενών, η Vz. 63P έχει τη πιο εύκολη μηχανική για κατανόηση, αλλά ενδεχομένως μία από τις υψηλότερες άμεσες επιπτώσεις στη μάχη. Η ολοκληρωμένη ακολουθία δύο βολών μπορεί να αλλάξει ανάλογα με το αν η πρώτη βολή επιτυγχάνει, καθιστώντας κάθε αρχική βολή μια διακλαδισμένη απόφαση παρά την αρχή μιας προκαθορισμένης σειράς πυρός.

BV-111: ανταλλαγή κινητικότητας και ταχύτητας επαναφόρτωσης για πιο βαριές ατομικές βολές

Η σουηδική BV-111 ερευνάται μετά την UDES 15/16 και εισάγει τη λειτουργία Εξωτερικής Τροφοδοσίας Πυρομαχικών. Η ενεργοποίηση της αυξάνει τη ζημιά ανά βολή της δεξαμενής, αλλά παρατείνει τον χρόνο επαναφόρτωσης και μειώνει την κινητικότητα.

Αυτό δημιουργεί δύο επιχειρησιακές ρυθμίσεις. Στη στάνταρ λειτουργία της, η BV-111 διατηρεί μεγαλύτερη ευελιξία και μπορεί να μετακινηθεί ή να ανταποκριθεί πιο γρήγορα. Η Εξωτερική Τροφοδοσία Πυρομαχικών την μετατρέπει σε μια πιο αργή πλατφόρμα ικανή να παραδώσει πιο τιμωρητικά ατομικά χτυπήματα.

Το σύστημα φαίνεται σχεδιασμένο για σκόπιμες μεταβάσεις παρά συνεχής εναλλαγές κατά τη διάρκεια άμεσων ανταλλαγών. Η Wargaming παραθέτει ξεχωριστές παραμέτρους ενεργοποίησης και απενεργοποίησης, πράγμα που σημαίνει ότι οι παίκτες πρέπει να αναμένουν πότε θα είναι χρήσιμη η πιο ισχυρή πυρομαχική ύλη.

Μια κρυφή θέση βολής, μια αμυντική ράχη ή μια προβλέψιμη προσέγγιση του εχθρού θα πρέπει να παρέχουν καλύτερες συνθήκες για τη λειτουργία υψηλής ζημιάς. Η παραμονή σε αυτή τη ρύθμιση ενώ ένα πλευρό καταρρέει θα μπορούσε να αφήσει την BV-111 αδύναμη να επανατοποθετηθεί αρκετά γρήγορα.

Η μηχανική, επομένως, συμπληρώνει τη μεθοδική φύση του σουηδικού μέσου κλάδου χωρίς να κλειδώσει το όχημα μόνιμα σε έναν στυλ. Οι παίκτες μπορούν να δώσουν προτεραιότητα στην κινητικότητα κατά την αρχική φάση, να μεταβούν σε πιο ισχυρή πυρομαχική ύλη όταν έχει εξασφαλιστεί μια θέση βολής και να επιστρέψουν στην κανονική ρύθμιση πριν μετακινηθούν.

Η κεντρική ερώτηση ισορροπίας θα είναι αν η αυξημένη ζημιά αλφα αντιστάθμισε ικανοποιητικά την απώλεια ρυθμού πυρός και κινητικότητας. Εάν η αύξηση ζημιάς είναι πολύ αποτελεσματική, η λειτουργία μπορεί να γίνει η προτιμώμενη επιλογή. Εάν οι ποινές της είναι πολύ σοβαρές, ρισκάρει να φυλαχτεί για στενές ενέδρες. Η πραγματική της αποτελεσματικότητα θα εξαρτηθεί από τις τελικές τιμές που χρησιμοποιούνται στον ζωντανό διακομιστή.

CAV mod. 71: ένας αυτόματος φορτωτής με σύστημα έκτακτης ανάκτησης

Η ιταλική CAV mod. 71 συνεχίζει από την Progetto M40 mod. 65 και διατηρεί έναν αυτόματο φορτωτή τεσσάρων βολών. Ο Μηχανισμός Υποχρεωτικής Φόρτωσης του επιτρέπει στον παίκτη να μειώσει τον χρόνο φόρτωσης μιας βολής σε μια σύντομη σταθερή διάρκεια.

Η χρήση του συστήματος καταναλώνει φόρτισεις, οι οποίες ανακτώνται με την πάροδο του χρόνου. Παρέχει ελεγχόμενες εξαιρέσεις από τον κανονικό κύκλο αυτόματου φορτωτή αντί να επιταχύνει μόνιμα ολόκληρη την κασετίνα.

Αυτό απευθύνεται απευθείας στην πιο σημαντική αδυναμία των ιταλικών αυτόματων φορτωτών: η πυροδότηση βαθιά μέσα στην κασετίνα μπορεί να αφήσει τον παίκτη με μια μακρά περίοδο αποκατάστασης και σημαντική μείωση του διαρκούς ζημιάς. Η CAV mod. 71 μπορεί να ξοδέψει μια φόρτιση για να αποκτήσει μια βολή νωρίτερα όταν απαιτείται επείγουσα πυροδότηση.

Αυτό δεν εξαλείφει τη διαχείριση πυρομαχικών. Οι φόρτισεις είναι άλλη περιορισμένη πηγή, και η σπατάλη τους αχρείαστα μπορεί να αφήσει τη μηχανική μη διαθέσιμη κατά τη διάρκεια μιας πιο σημαντικής σύγκρουσης. Ένας παίκτης που αδειάζει την κασετίνα και εξαρτάται επανειλημμένα από την υποχρεωτική φόρτωση θα μπορούσε να εξαντλήσει τόσο τις βολές όσο και τον μηχανισμό που προορίζεται να αποζημιώσει την απουσία τους.

Το σύστημα θα πρέπει να είναι ιδιαίτερα πολύτιμο όταν μια επιπλέον βολή μπορεί να τελειώσει έναν αντίπαλο, να διακόψει μια κατάληψη ή να παρεμποδίσει μια επίθεση αντιπάλου. Μπορεί επίσης να επιτρέψει στην CAV mod. 71 να ανακάμψει από μια επιθετική εκφόρτιση πιο ασφαλώς από την Progetto 65.

Η ικανότητα του έρχεται από τη διαχείριση δύο επικαλυπτόμενων οικονομικών: το αυτόματο φορτωτή τεσσάρων βολών και τις αποθηκευμένες φόρτισεις υποχρεωτικής φόρτωσης. Οι ισχυροί παίκτες θα χρειαστεί να γνωρίζουν όχι μόνο πότε να πυροβολήσουν, αλλά πότε είναι αποδεκτή μια κανονική επαναφόρτιση και πότε η δαπάνη μιας φόρτισης αλλάζει το αποτέλεσμα της εμπλοκής.

WZ-219: ενεργή αναγνώριση με αμοιβαία έκθεση

Η WZ-219 ακολουθεί την WZ-132-1 και γίνεται η δεύτερη ελαφριά δεξαμενή Tier XI στο World of Tanks. Το σύστημα Εντοπισμού και Παρακολούθησης Υπέρυθρων είναι η πιο ασυνήθιστη μηχανική μεταξύ των πέντε προσθηκών, καθώς τροποποιεί τη σχέση αναγνώρισης μεταξύ του χρήστη και του στόχου.

Όταν ενεργοποιείται, το IRST σα scans έναν τομέα μπροστά από το όχημα. Η αναζήτηση σταδιακά γίνεται πιο στενή, αλλά η αποτελεσματική γωνία θέασης της WZ-219 εντός αυτού του τομέα αυξάνεται ενώ η απόκρυψη του εχθρού μειώνεται.

Εάν το σύστημα εντοπίσει έναν στόχο, ο εχθρός και η WZ-219 αρχικά λαμβάνουν τα εικονίδια διεπαφής ο ένας του άλλου. Καθώς η σάρωση εντείνεται, η διαδικασία μπορεί να προχωρήσει σε πλήρη αμοιβαία αναγνώριση.

Αυτό σημαίνει ότι το IRST δεν είναι μια μέθοδος έκθεσης χωρίς συνέπειες για κρυμμένους αντιπάλους. Μπορεί να βοηθήσει την WZ-219 να νικήσει το καμουφλάρισμα και τη φυλλωσιά, αλλά η συνεχιζόμενη χρήση μπορεί επίσης να αποκαλύψει τον σκαπάνικο που λειτουργεί το σύστημα. Η Wargaming δηλώνει ρητά ότι η απενεργοποίηση του IRST πριν από την πλήρη αναγνώριση είναι μια έγκυρη τακτική.

Αυτό δημιουργεί μια αναγνωριστική μονομαχία βασισμένη σε μερικές πληροφορίες. Η WZ-219 μπορεί προσωρινά να ταυτοποιήσει ότι ένας εχθρός είναι παρών, να ακυρώσει τη σάρωση και να επανατοποθετηθεί πριν η αλληλεπίδραση εξελιχθεί σε πλήρη ορατότητα. Εναλλακτικά, μπορεί να αποδεχθεί τον κίνδυνο και να συνεχίσει τη σάρωση για να εκθέσει έναν στρατηγικά σημαντικό στόχο.

Ο περιορισμένος τομέας απαιτεί επίσης ακριβή προσανατολισμό. Το IRST θα είναι πιο αποτελεσματικό όταν ο παίκτης έχει ήδη μια λογική ιδέα για το πού βρίσκεται το αντίπαλο όχημα. Είναι λιγότερο κατάλληλο ως καθολικό μπόνους αναγνώρισης.

Από όλες τις πέντε μηχανικές, αυτή είναι η πιο πιθανή να επηρεάσει τη συμπεριφορά πέρα από το όχημα που τη χρησιμοποιεί. Δεξαμενές καταστροφέα που βασίζονται σε θάμνους, παθητικοί σκαπάνικοι και κρυφές υποστηρικτικές δεξαμενές πρέπει να λογαριάσουν έναν αντίπαλο ικανό να μειώσει το καμουφλάρισμά τους μέσω ενός ενεργού κατευθυντικού συστήματος.

Η δύναμή της θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη διάρκεια, την αποκατάσταση, το πλάτος σαρώματος, την αύξηση γωνίας θέασης και την ποσότητα απόκρυψης που αφαιρείται. Πρέπει να είναι αρκετά ισχυρή για να δικαιολογήσει την έκθεση μιας ελαφρής δεξαμενής, αλλά όχι τόσο αποτελεσματική ώστε να καταργεί το παιχνίδι που βασίζεται στο καμουφλάρισμα.

Ho-Ri Shugo: ένας καταστροφέας δεξαμενών με δικό του εκτοξευτή ρουκετών

Η Ho-Ri Shugo διαδέχεται την Ho-Ri 3 και φέρει έναν αργά ανακτώμενο Συνοδευτικό Εκτοξευτή Ρουκετών τοποθετημένο στο πυροβόλο. Η ενεργοποίηση του συστήματος μεταβάλει στο βοηθητικό όπλο, επιτρέποντας στον παίκτη να πυροβολήσει μια άχρηστη ρουκέτα υψηλής εκρηκτικής ισχύος.

Η Wargaming λέει ότι η ρουκέτα μπορεί να στοχευθεί όπως ένα συμβατικό βλήμα. Παραμένει άχρηστη, επομένως ο παίκτης πρέπει να υπολογίσει την ταχύτητά της, την ακρίβεια και την κίνηση του στόχου αντί να περιμένει ιπτάμενη παρακολούθηση τύπου πυραύλου.

Ο εκτοξευτής λειτουργεί ανεξάρτητα από το κύριο κανόνι της Ho-Ri Shugo και δίνει στον καταστροφέα δεξαμενών μια πρόσθετη επίθεση μεταξύ των κανονικών ευκαιριών βολής. Οι πρακτικές χρήσεις του μπορεί να περιλαμβάνουν ζημιά σε ελαφρώς θωρακισμένους στόχους, να ολοκληρώσουν εχθρούς με χαμηλή υγεία ή να δημιουργήσουν πίεση ενώ το κύριο κανόνι δεν είναι διαθέσιμο.

Αυτές οι εφαρμογές παραμένουν τακτικές δυνατότητες αντί για εγγυήσεις. Η απόδοση υψηλής έκρηξης εξαρτάται από την τοποθεσία της πρόσκρουσης, το πάχος της θωράκισης και τα τελικά χαρακτηριστικά της ρουκέτας. Η μακρά αναγκαία ανανέωση αποτρέπει επίσης την λειτουργία της ως συνεχούς δευτερεύοντος πυροβόλου.

Η μηχανική έχει σαφή δυναμική ζημιάς. Ένας Ho-Ri Shugo που συντονίζει το κανόνι και τη ρουκέτα μπορεί να είναι σε θέση να παραδώσει δύο διαφορετικές επιθέσεις μέσα σε σύντομη εμπλοκή. Οι αντίπαλοι πρέπει να θυμούνται ότι ο καταστροφέας δεξαμενών μπορεί να διατηρήσει ένα βοηθητικό χτύπημα μετά την εκτόξευση του κύριου όπλου της.

Το σύστημα ρουκετών είναι επίσης το πιο ορατά πειραματικό από τα πέντε σχέδια. Το προχωρεί το World of Tanks περαιτέρω προς ειδικές μηχανικές αργά παιχνιδιού ενώ διατηρεί την συμβατική στόχευση αντί να εισάγει πλήρως καθοδηγούμενα όπλα.

Η Έκδοση 2.4 περιέχει ένα έκτο όχημα Tier XI

Οι πέντε δεξαμενές που παρουσιάστηκαν μαζί είναι μόνο μέρος της επέκτασης Tier XI της Έκδοσης 2.4. Η Wargaming προσθέτει επίσης έναν νέο κλάδο βαριών δεξαμενών Γερμανίας που αποτελείται από τέσσερα οχήματα και κορυφώνεται στην Pz.Kpfw. Neu στο Tier XI.

Αυτός ο κλάδος χρησιμοποιεί το Σύστημα Διαδικασίας Πυρομαχικών. Αυτό επιτρέπει στα οχήματα του να προσαρμόσουν τις παραμέτρους πυρομαχικών ανάλογα με τον επιλεγμένο στόχο, συνεχίζοντας τη μεγαλύτερη εστίαση της ενημέρωσης στην προσαρμοστική πυρηνική ισχύ.

Κατά συνέπεια, το σωστό σύνολο για την Έκδοση 2.4 είναι έξι νέα οχήματα Tier XI: οι πέντε πολυεθνικές επεκτάσεις κλάδου και η γερμανική Pz.Kpfw. Neu. Η προωθητική φράση επικεντρώνεται σε πέντε επειδή η γερμανική γραμμή έχει λάβει μια ξεχωριστή παρουσίαση.

Αυτή η διάκριση έχει σημασία για τους παίκτες που σχεδιάζουν την προοδεία τους. Η Έκδοση 2.4 δεν προσθέτει απλώς πέντε δεξαμενές σε καθιερωμένους κλάδους, αλλά δημιουργεί επίσης μια νέα γερμανική διαδρομή μέσω των Τάξεων VIII, IX και X πριν φτάσει στο δικό της σημείο Tier XI.

Η απελευθέρωση όλων των πέντε θα απαιτήσει μεγάλη επένδυση

Το δημοσιευμένο μοντέλο προόδου Tier XI της Wargaming απαιτεί 325.000 εμπειρία στην προηγούμενη Tier X δεξαμενή και 7.400.000 πιστώσεις για την αγορά του διαδόχου Tier XI.

Υποθέτοντας ότι αυτά τα σταθερά κόστη παραμείνουν αμετάβλητα για τις πέντε προσθήκες, η απελευθέρωση όλων τους θα απαιτήσει 1.625.000 εμπειρία οχήματος και 37.000.000 πιστώσεις. Αυτό το σύνολο δεν περιλαμβάνει εξοπλισμό, πυρομαχικά, καταναλώσιμα, έξοδα που σχετίζονται με το πλήρωμα ή πρόοδο μέσω του συστήματος αναβάθμισης Tier XI.

Τα σχετικά οχήματα Tier X είναι τα Vz. 55, UDES 15/16, Progetto M40 mod. 65, WZ-132-1 και Ho-Ri 3. Οι παίκτες που στοχεύουν σε έναν συγκεκριμένο διάδοχο μπορούν να προετοιμαστούν συγκεντρώνοντας εμπειρία σε αυτό το όχημα και κρατώντας επαρκείς πιστώσεις.

Η αγορά της δεξαμενής δεν είναι το τέλος της προόδου της. Οι δεξαμενές Tier XI χρησιμοποιούν μια αποκλειστική δομή αναβάθμισης modular που περιλαμβάνει μικρότερες στατιστικές κόμβους και μεγαλύτερες αναβαθμίσεις ικανές να ενισχύσουν τη καθοριστική μηχανική τους. Η επίτευξη της πλήρους διαμόρφωσης του οχήματος απαιτεί επομένως επιπλέον παιχνίδι μετά την αρχική έρευνα και αγορά.

Οι πέντε δεξαμενές είναι κανονικά ερευνητικά οχήματα κλάδου αντί για ανακοινωμένα Premium ή ανταμοιβές εκδηλώσεων. Το κόστος τους είναι σημαντικό, αλλά η απόκτησή τους ακολουθεί το υπάρχον μοντέλο προόδου του Δέντρου Τεχνολογίας.

Το Tier XI γίνεται επίπεδο τακτικής εξειδίκευσης

Όταν το Tier XI εισήχθη στην Έκδοση 2.0, η καθοριστική υπόσχεση του δεν ήταν απλώς οι υψηλότερες στατιστικές μάχης. Το επίπεδο προοριζόταν να δώσει στις γνωστές γραμμές οχημάτων ένα επιπλέον επίπεδο μηχανικής ταυτότητας.

Αυτές οι πέντε προσθήκες ενισχύουν αυτή την προσέγγιση. Η Vz. 63P προσαρμόζει τη δεύτερη βολή της στην επιτυχία ή την αποτυχία της πρώτης. Η BV-111 μεταβάλλει την κινητικότητα και τη ζημιά αλφα. Η CAV mod. 71 μετατρέπει τις αποθηκευμένες φόρτισεις σε ταχύτητα επαναφόρτωσης έκτακτης ανάγκης. Η WZ-219 ανταλλάσσει την προσωπική ασφάλεια για ισχυρότερη αναγνώριση. Η Ho-Ri Shugo συμπληρώνει το κανόνι της με μια αργά ανακτώμενη ρουκέτα.

Κάθε μηχανική περιέχει ένα πλεονέκτημα και έναν ρητό περιορισμό. Αυτό είναι ουσιώδες για την αντεπίθεση. Ένα Tier XI όχημα που θα λάβει μόνο ισχυρότερη πυροβολική δύναμη θα διακινδύνευε να αντικαταστήσει τον προκάτοχό του χωρίς να προσθέσει σημαίνουσες αποφάσεις. Αυτά τα συστήματα ζητούν αντίθετα από τους παίκτες να διαχειριστούν το χρονοδιάγραμμα και να αποδεχτούν τις εναλλακτικές.

Η WZ-219 μπορεί να έχει τη μεγαλύτερη επίδραση στη ευρύτερη μετα-παιχνίδι καθώς το IRST αλληλεπιδρά άμεσα με το καμουφλάρισμα και την αναγνώριση. Οι CAV mod. 71 και Vz. 63P φαίνονται πιο επικεντρωμένες στη διαχείριση εξάρσεων, ενώ οι BV-111 και Ho-Ri Shugo εισάγουν εναλλακτικούς τρόπους ελέγχου ατομικών εμπλοκών.

Η τελική ισορροπία θα προσδιορίσει εάν αυτές οι μηχανικές δημιουργούν αυθεντική πολυμορφία ή απλώς καθορίζουν υποχρεωτικές ανυψώσεις ισχύος στην κορυφή των κλάδων τους. Τα σχέδια είναι διακριτά, αλλά οι χρονισμοί τους, οι ποινές και οι βελτιωμένες τιμές της βολής θα καθορίσουν πόσο πολύ αντεπίθεση παραμένει.

Πέντε πολύ διαφορετικοί λόγοι για να συνεχίσουν οι καθιερωμένοι κλάδοι

Η Wargaming έχει αποφύγει να δώσει σε όλα τα πέντε οχήματα παραλλαγές της ίδιας ενεργοποιημένης ικανότητας. Κάθε μία επεκτείνει έναν αναγνωρίσιμο κλάδο ενώ στοχεύει σε διαφορετικό πρόβλημα μάχης.

Οι παίκτες Vz. 55 λαμβάνουν μια πιο προσαρμοστική σειρά δύο βολών. Οι χρήστες UDES 15/16 αποκτούν έλεγχο της ισορροπίας μεταξύ κινητικότητας και ζημιάς. Οι παίκτες Progetto 65 λαμβάνουν ένα περιορισμένο εργαλείο για τη διόρθωση ή επιτάχυνση της αποκατάστασης κασετίνας. Οι χρήστες WZ-132-1 αποκτούν ένα επιθετικό σύστημα αναγνώρισης, ενώ οι παίκτες Ho-Ri 3 λαμβάνουν ένα δευτερεύον όπλο ικανό να συμπληρώσει τον κύριο πυροβόλο.

Αυτή η ποικιλία είναι το ισχυρότερο στοιχείο της ανακοίνωσης. Οι δεξαμενές δεν διαφοροποιούνται απλώς μέσω της εμφάνισης ή της εθνικής ταυτότητας. Κάθε μία έχει έναν μηχανικό λόγο ύπαρξης πέρα από το Tier X.

Η Έκδοση 2.4 θα επιβάλει ωστόσο πρόσθετη οικονομική και τακτική πίεση στο τέλος παιχνιδιού του World of Tanks. Πέντε περισσότεροι καθιερωμένοι κλάδοι συνεχίζουν πέρα από το προηγούμενο τελικό τους όχημα, ενώ η νέα γερμανική γραμμή εισάγει έναν έκτο προορισμό Tier XI.

Για τους έμπειρους παίκτες, η κεντρική ερώτηση δεν είναι πλέον αν το Tier XI είναι ένα προσωρινό πείραμα. Με έξι περισσότερα οχήματα και μια ακόμα ολοκληρωμένη γραμμή που έρχεται στο Overdrive, η Wargaming το μετατρέπει σαφώς σε μόνιμο και ολοένα και πιο πολύπλοκο μέρος του World of Tanks.